9. Bölüm

Ne yaptığımı bile bilmiyordum ayaklarım benden bağımsız haraket ediyordu sanki hızlı adımlarla ilerlerken bir anda kendimi Rüzgarın odasının önünde buldum o an bişey dikkatimi çekti kapısının üzerinde bir numara vardı "452" bu daha önce hiç dikkatimi çekmemişti neyse diyip kapıyı tıkladım içerden ses gelmeyince biraz daha sert vurdum o an kapı açıldı ve ben kendimi gülmemek için zor tuttum inanmazsınız ama rüzgar pembe hello ktyli bir pijama giyiyordu saçları dağılmıştı ve göz altları mosmordu bir anda elim saçlarına gitti ve saçlarını elimle düzelttikten sonra rüzgar karşımdan çekildi içeri girmem için bir yol açtı içeri girip kapıyı kapattım ne diyeceğimi bilemiyorum ne diyecektim ki şey rüzgar kötü rüya gördüm odamda canavarlar var bu gece senle uyuyabilirmiyim mi tamam cidden saçmaladım derin bir nefes alıp tam konuşmaya başlayacaktım ki çok yüksek bir düşme sesi geldi ne olduğunu anlamayacak birbirimize boş gözlerle baktıktan sonra birlikte koridora çıktık etraf boştu ama birşey geçti ve o an elektrilikler gitti telefonumu cebimden çıkarıp el feneri özelliğini açtım ve etrafa tuttum o sırada rüzgar korkarak arkama saklandı nedense bu hoşuma gitti yavaş adımlarla koridorda ilerlemeye başladık ayağım yumuşak bir şeye dokunduğunda geri çekildim ve ışığı o tarafa tuttum ve şok oldum karşımda bir cesed vardı daha doğrusu bir kadının cansız bedeni ürpererek geri çekildiğimde rüzgar tam çığlık atacaktı ki elimle ağzını kapattım ve parmağımı dudaklarıma götürerek sesiz olmasını söyledim eğilerek kadının nabzına baktım ölmüştü ışığı kadını etrafında gezdirerek neden öldüğünü anlamaya çalıştığım sırada rüzgar yanıma eğilme ve şu kağıt ne dedi o sırada kadının elinde bir kağıt olduğunu gördüm kadının avcunu açıp kağıdı aldım yırtık kağıtta şöyle yazıyordu

Sorun kendinize ısrarla
Ne oldu burda
Ne oldu bu kadına
Dikkat edin sağınıza solunuza
Önünüze arkanıza...
Unutmayın
Suçlular suç mahalline döner mutlaka

Ellerim titrerken rüzgar telefonunu çıkarttı "napıyorsun" dedim
"polisi arıycam bir kadın öldü gece" dedi sakince telefonu elime aldım ve kapattım sessizce "olmaz" dedim
"Neden gece seni anlamiyorum burda yatan kadın sende olabilirden bir başkasıda izin ver polis çözsün bu işi biz hiç bulaşmayalım" dedi başımı kaldırıp ona "sadece olmaz bu işi ben hallederim"
dedim ve ayağı kalktım "bu kadını saklamalıyız" dedim
"Nasıl delirdin mi!!"
"Sende yeni mi anladın deli olduğumu"
"Tamam ama bari yardım edelim"
"Sen ve kim"
"Mert ve kerim benim bacılarım"
"Sizde aga olmuyormuydu"
"Hayır biz bacıyız"
"Tamam ara kimi arıyorsan
"Arıycam da telefonumu verirmisin"
"He unutmuşum afedersin" diyerek telefonu ona uzattım
"Teşekkürler" dedi ve bahsettiği arkadaşlarını aradı yaklaşık 15 dakika sonra geldiler
"Selam ben mert" dedi kumral olan bana elini uzatırken
"merhaba ben gece" dedim
"Bende kerem"dedi diğeri
"Memnun oldum dedim ve ekledim yani böyle tanışmak istemezdim ama"
"Olsun boş ver biz alışığız"
dedi kerem mert onun koluna vurdu ve konuşmaya başladı
"eeee ceset ablayı nereye koycaz" dedi sakince doğrusu bu kadar sakin ve sanki sıradan bir şeyden bahsediyormuşuz gibi davranması beni oldukça şaşırttı işler git gide garip bir hale geliyordu ve ben burda nasıl normal davranacağımı bilmiyordum sanki çok normalim de