3. Bölüm

Sabah arabaya binene kadar hayatı sorguladım ama asıl canımı yakan gidicek olmam değil Güneşin yalnız kalacağını bilmekti hiç konuşmadan binaya kadar geldik kapıda adının Emine olduğunu öğrendiğim bir abla güleryüzle beni karşıladı ve annemle birlikte merkezin içine girdik kadın bir şeyler anlatıyor annem heycanla dinliyordu bense içimden herkesi sövüyordum sonunda bir odanın önüne geldik annemle vedalaştım ve odaya girdim kadın hala birşeyler anlatıyordu bense kapıyı yüzüne çarpıp içeri incelemeye başladım aşırı renkli bir olaydı tavanı pembe duvarları turuncu ve üzerinde mor benekler vardı iğrenç renk zevklerine bakarken çantamı boşaltmaya başladım kıyafetlerimi dolaba tıkıp yatağa oturdum o an telefonumdan bir bildirim geldi ama umrumda değildi telefonumu sessize alıp koridorda dolanmaya başladım o an bir kızla çarpıştım kız yere düşünce hemen elinden tutup kaldırdım ve böyle cemreyle tanıştım benle yaşıttı ve birlikte konuşmaya başladık cemrenin buraya gelme sebebi eski lisesinde işlenen bir kaç cinayet yüzünden travma olmuş ve kana bile bakamıyormuş birlikte konuşurken anons sesi bize herkes konferans salonuna dedi Cemreyle birlikte salona girip orta sıraya oturduk o sırada yanıma bir erkek oturdu erkeklerden pek hazetmiyorum o yüzden kendimi geri çektim çocuksa bana korkma ısırmam dedi ne korkcam be diye bi şeyler söyledim ama o bana elini uzatıp ben Rüzgar dedi Gece diye yanıtladım eli havada kalınca geri çekti bende ona korkma ısırmam dedim biraz sinir olmuş bir ifadeyle önüne döndü sahnedeki kadın psikolojik sorunlar hakkında bir şeyler anlatıyordu telefonumu çıkarıp açtığımda Güneşten 16 cevapsiz arama ve 54 mesaj gördüm korkuyla mesaj yerine girince hayatımın şokunu yaşadım mesajda abla babam vuruldu yazıyordu hasiktir diye bir küfür savurdum sessizce kalbim küt küt atmaya başladı hemen salondan çıkıp bahçeye çıktım ve annemi aradım açmadı Güneşi aradım bakmadı kafayı yemek üzereydimki bir bildirim geldi ama bilinmeyen bir numaraydı baktığımda çık ordan yazıyordu ve bir kaç dakika sonra mesaj silindi buda neydi diye kendi kendime konuşmaya başladım o an annem aradı ve sorun yok tatlım baban gayet iyi dedi ve telefonu kapattı ikinci bir şok yaşamaya başladım noluyo lan diyebildim sadece ve çaresizce yere oturdum ilk kez kendimi bu kadar çaresiz hissediyordum kavga ettiğim zamanlar bile bu kadar yalnız ve çaresiz hissetmemiştim