6. Bölüm: Mektup

Mektupta şöyle yazıyordu:

Umay, ben seni isteyerek doğurmadım baban aldırmama izin vermedi. O öldükten sonrada sana bakmıyacaktım ancak baban vasiyetinde sana 18 yaşına kadar sevgiyle bakmamı istiyordu ben bu yüzden sana baktım. Beni asla arama bir daha geri dönmeyeceğim . Evde arabada sana babandan miras kaldı hiçbiri benim değildi. Sen bunu okurken ben evlenmiş olucağım.
Hayatının devamında başarılar.
~Annen Hülya~

Bu mektubu okuduğumda kendime gelemedim annem nasıl böyle birşey yapıp söyleyebilmesi beni çok üzmüştü gözlerim karardı benim kimsem yoktu yanlızdım bu koca dünyada yapa yanlızdım. Sonra telefonum çaldı okçuluk hocam arıyordu.

"Alo"

"Alo, Umay bu gün ki antremana gelmiyecek misin? "

"Hocam gelmeye çalışıcam"

" Artık gelmezsen seni takımdan çıkartmak zorundayım kusura bakma "

"Tamam hocam gelicem ben birazdan"

Bir sürü sıkıntım vardı hangi birini çözsem bilmiyordum antremana gitmek için hazırlandım ve evden çıktım evden çıkarken gözyaşlarımı durduramadım. Antrenman alanına geldiğimde yine o çocuğu gördüm nerdeyse her yerde karşıma çıkıyordu . Sonra benim yanıma geldi...