5. Bölüm : Anne

Bankta öylece kaldım göz yaşlarımı tutamdım.
Bankta ağlarken arkamdan:

"İyi misin? "
Diye bir ses geldi ses tanıdıktı arkamı döndüm ve arkamda doktorun oğlu vardı gözyaşlarımı sildim ve
"İyiyim bişey yok niye geldin ki"
(Elini uzatarak)
"İyi olduğuna emin misin ağlıyordun sanırım. İstersen bana anlata bilirsin, ben Bora. "
"Sağol ama benim annemin yanına dönmem lazım."
"Heeeyyy bekle annen hastaneden çıktı"
"Ne , çıktımı"
"Evet babamla yani doktorla konuşurken acelesi bir şekilde gitti"
"Ooff anne ya, tamam teşekkürler "

Dedim ve evin yolunu tuttum yolda yarın atış çalışmaları olduğu aklıma geldi.
Hızlı adımlarla eve gittim.
Kapıya vurdum kimse açmadı biraz bekledim tekrar vurdum yine kimse açmadı en sonunda yedek anahtarın paspasın altında olduğunu hatırladım anahtarı aldım kapıyı açtım evde bir sakinlik vardı
"ANNE, ANNE, ANNEEE "
Seslendim ama kimse yoktu annemi aradım cevap vermedi yine ağlamaya başladım beni böyle bir halde nasıl bırakırdı.
O sırda televizyonun yanında duran bir kutu vardı kutunun yanına gittim kutuyu açtım içinden bir mektup ve bir fotoğraf albümü vardı.
Fotoğraf albümünün üstünde 'Serhat ' yazıyodu ve bu isim benim ölen babamın ismiydi daha önce onu hiç görmemiştim annem hep bana görmek istediğimi söyleyince kızardı. Fotoğraf albümünü açtım içine bakarken gözyaşlarım fotoğrafların üzerine düşüyordu. Fotoğraflara bakmayı bitirince mektuba bakacaktım mektubu açtım.
Mektupta şöyle yazıyordu ...