33

GEÇMİŞ ZAMAN
Aysu'nun Anlatımı İle
Herkes ders arasındayken ben boş bir sınıfa geçip kapıyı kapattım. Şu an bunu neden yaptığım hakkında bir fikrim yoktu ama zorunluydum.
Birkaç dakika sonra içeriye birisi girmişti, bu kişi Metin di. Metin...
Anlattığına göre beni ortaokuldan beri seviyordu ve sürekli etrafımda dolanıyordu. Takıntılıydı, bu beni rahatsız ediyordu ama dinlemiyordu. Sürekli bana dokunmaya çalışıyordu ama artık canımı sıkmaya başlamıştı.
"Aysu!"
"Anlat, ne istiyorsun?"
Sırıtıp yaklaştı ve sırtımı tahtaya yaslayıp etrafımı kapattı.
"Seni. Sürekli senin etrafındayım ve sadece seni istiyorum ama sen bana bir kere bile bakmıyorsun! Ne istiyorsun Aysu?! Söyle bana, bende bulamayıp o piçte ne buluyorsun?!"
"Kelimelerine dikkat et Metin! Piç dediğin kişi senin gibi takıntılık yapmıyor." Bahsettiği kişi Eren'di. Her ne olsada Eren en azında takıntılık yapıp başkalarının arkasına saklanmıyordu, Metin'den kat kat iyiydi. Adamlığını yapıyordu.
"O zorbada, o ailesizde ne buluyorsun ya? Senin için her şeyi yaparım, hep yanındayım ama bana bakmıyorsun bile."
Biraz daha yaklaştı, nefesini yüzümde net şekilde hissediyordum. Bana bu kadar yakın olması ve izinsiz hareket etmesi artık sinirimi bozduğu için onu geri itekledim.
"Ailesiz dediğin çocuk senden kat kat daha iyi, hep yanımda mısın? O zaman neden bir şey dediğimde soğuk yapıp başka kızlara gidiyorsun? Beni çok mu seviyorsun, neden başkalarıyla öpüşüyorsun? Sen etrafı karıştırıp köşeye çekiliyorsun, sen kaostan zevk alıyorsun."
Hem kolumdan tuttu hemde çenemi sıkıca kavradı, o kadar acıtıyordu ki eminim kızarıcaktı.
"Çok safsın!"
"Benimle sevgili olduğunda Eren'nin seni kıskanacağını mı sanıyorsun?"
Kıkırdayıp tekrar onu geri itmeye çalıştım ama o üzerimdeki tutuşu daha da sıkılaştırdı. Yine de ona boyun eğmeyip konuştum.
"Aptalsın, Eren seni kıskanmaz, çokta önemli birisi değilsin onun için." Yüzünü bana yakınlaştırıp kulağıma doğru fısıldadı, sıcak nefesi tenime değdiğinde rahatsız edici bir his bırakıyordu.
"Ne yaparsan yap, ne dersen de. Benim olucaksın."
GÜNÜMÜZ
Aysu'nun Anlatımı ile
"Metin?"
Kelimeler boğazımda kalırken sertçe yutkunup ustum. O ise bana sırıtıp baktı.
"Aysu, özledin mi beni? Eminim özlemişsindir." Birkaç adımda mesafeyi kapatıp hemen dibime geldi, geri çekilmek istediğim belimden tutup hareket etmemi engelledi.
"Nereye gittiğini sanıyorsun? Daha seninle işim var."
"Bırak beni, benim seninle bir işim yok!"
"Ah güzelim çok yanılıyorsun." Kolumu sıkca kavrayıp başka bir sokağa sürükledi. Birkaç kez ondan kurtulsamda ayı hemen beni geri tutuyordu. Ananın amı amı amı zenci götü yani nerden geliyor başıma böyle belalar ya!
"Metin, ne yaptığını sanıyorsun sen?!"
"Konuşucağız Aysu ve sen olmadığından daha çok seveceksin beni."
Boş bir sokağa geldiğimizde etrafıma bakındım. Sadece sokak lambaları etrafı aydınlatıyordu ve ikimizden başka kimsenin sesi yoktu, herkes ışıkları yanmayan evlerindeydiler. Metin'e tiksintiyle bakıp onu geri ittim. Çok yakındı ve bu yakınlık fazlasıyla rahatsız ediciydi.
"İlişkimiz sadece takılmalık değildi Aysu ve sen beni bu sefer dinliyeceksin."
"Neyini dinliyecem ben senin be! Anca itlik serserilikten başka yaptığın yok senin, seni dinlemek kulaklarıma hakaret olur."
Bana doğru bir adım attığında işaret parmağımı ona karşı kaldırıp durdurdum.
"Sakın bir adım daha atıp yaklaşma yoksa herkesi uyandırırım. Derdin ne senin? Konuşmak mı?! Konuş o zaman!" İç çekip elini saçlarının arasından geçirdi. (klişeee)
Bir eliyle çenesini kaşıyıp arkasındaki duvara yaslandı. Sert görünmeye çalışarak baktı ama bu daha çok gülmeme neden oldu. Gülümsemeli gizlemek için dudaklarımı birbirine bastırıp bir elim ile üstlerini kapattım.
"Derdim ne mi?! Yıllardır sana olan hislerimi ciddiye almaman! Orta okuldan beri, 9 senedir seni seviyorum ama sen beni sadece bir yıl ciddiye aldın. Hislerimi umursamıyorsun!"
"Kendi hislerini umursamayan birisini ben niye umursayayım ki? Sen sadece bana göstermelik yapıyorsun bunu Metin, fark etmedim sanma. Aynı ortamlarda olduğumuz da bana değer veriyormuş gibi davranıyorsunki de iyi rol yapıyorsun."
Gözlerinde kararlık varken ben umursamadan içimde olan her şeyi anlatıyordum. Sonunda bana zarar mı gelecekti? Onun mu kalbi kırılacaktı? Umrumda değildi. Yolun sonunda iyiki konuşmuşum diyecektim.
"Ayrı yerlerde olduğumuz da başkalarıyla iç içesim, seni sosyal medya da yada başka yerlerde görmüyorum sanma, fotoğraflarda başka kadınlar ile kucak kucağa çok iyi çıkıyorsun, tebrikler"
Alayla onu alkışlamaya başladığında daha çok sinirlenmişti. Gözlerinde bu sefer saf öfke varken bana doğru yaklaştı ve birkaç adım karşımda durdu."Asıl gerçekliği görmedin-"
"Asıl gerçeklik ha? O zaman göster. Asıl gerçeklik ne? Söyle!" Sırıtıp başını yavaşça sol omzuna yatırdı. Dudaklarının arasından belli olan bir duman çıktığında konuştu.
"Şu ana kadar yanında bildiğin herkes sana ihanet etti. Arkadaşların, ailen, ben..." Sırıtması kahkaha dönüştüğünde afalladım.
"Çok değerlin Eren bile. Bir gün her şeyi öğrendiğinde kimse masum olmayacak."
"Ailem ne yaparsa yapsın, zaten arkadaş olarak bahsettiklerinle çoktan ilişkimi kestim, sen umrumda değilsin ama Eren'i bir koz olarak yada onu kıskandırmaya ne kadar çalışsan da istediğini elde edemiyorsun. Beni manipüle edemezsin senin oyunlarına kanmıyorum Metin."
"Aysu." Ona doğru yaklaşıp tehtid edermiş gibi parmağımı salladım.
"Eğer beni bir daha.. Bir daha beni rahatsız edersen bedelini çok çok iyi ödersin. Ya bir kenarda dövülüp çürürsün yada polislerle gidersin."
"Birincisi daha mantıklı hem biraz zevk alırız."
"Aynen ya şu an içime doğdu bu oç u dönmeden hiçbir yere gidemem." Metin'in arkasından üç süliet çıkmıştı. Vuran ışıktan onların kim olduğunu anlayamamıştım ama sesleri ve gülüşleri ile bunlar; Eren, Buğra ve Yağız'dı.
Nasıl buraya gelmişlerdi? Burda olduğumu biliyorlar mıydı? Yoksa bir tesadüf müydü? Metin arkasını dönüp ikisine baktı ve gülümsedi. Ben kenara çekilip onları daha net gördüm. Eren ile bakışlarımız kesiştiğinde onu baştan aşağı süzdüm. Vücudunu saran açık gri renkte bir kısakol giyiniyordu, üstünde ise önü açık deri ceketi vardı, altında siyah eşofmanı vardı. Saçları dağılmıştı, aynı şekilde o da beni süzüp göz kırptığında kızardığımı hissettim. Bakışlarını önüne çevirdiğiniz ona bakmayı kestim.Buğra ve Yağız çoktan Metin'in üzerine yürüyorlardı ve Eren arkadan onları gülümseyerek izliyordu.
"Zaten bugünüm çok boktan geçmişti şimdi güzelleşecek."
Buğra ciddi ama alaylı çıkan sesi ile Metin'in suratına bir yumruk geçirdi. Yağız, Metin'i yakalarından tutup bir kafa attı ve Buğra ile dinlene dinlene çocuğu dövdüler. Yüzümü buruşturup başka yöne baktığımda Eren yanıma geldi ve ceketini omuzlarıma atıp alnımı uzunca öptü. Sonra yanağımı, gözümü ve burnumu öptü. Dudakları soğuktu ama tenimi yakıyordu.
"Onun dediklerini aldırış etme zaten bu piç hep böyle saçma şeyler kurardı insanları manipüle etmek için."
"Zaten onun dedikleri umrumda değil ki, gidecektim bende hem siz beni nasıl buldunuz?" Cevap vermeyip saçlarımı yavaşça okşamaya başladı. Alnımı göğüsüne yasladığımda başımın üzerini öptü. Ardından benden uzaklaşıp diğerlerinin yanına gittiler.
Metin yerde yorgunca yatarken Buğra ve Yağız yüzüne bakıp nasıl dövdüklerinde ballandıra ballandıra anlatıyorlardı. Yüzümdeki gülümsemeye engel olamadım. Eren yere eğilip Metin'i yakasından tutup kendisine yaklaştırdı ve fısıltıyla bir şeyler söyledi. Onlara uzak olduğum için ne dediğini anlayamadım ama yüzündeki ifadeden bu anlanabiliyordu.
Metin onunda sinirlerini baya bozmuş gibiydi.Üçü yanıma yaklaştıklarında Buğra kolumu çimdikleyip ayıplar gibi konuştu. "Kız insan arkadaşlarından yardım ister, gittin bu piçle konuşuyorsun, olmaz böyle."
"Ya ben nerden bileyim karşıma çıkacağını ya! Ben çöp atmaya gitmiştim."
"Ceket yakıyor haa-Lan! Eren ne ara verdin sen bunu."
"Olum Eren bizimle dövmedi ki herifi o Aysu ile izliyordu."
"Hiiiiiiğ!"
"Sus be." Yağız, Buğra'yı kendisine çekip beni de Eren'e itekledi.
"Boş yapmayında gidelim."
"Evlenelim mi Yağızcığımm."
"Ne?!" Yağız şokla Buğra'ya bakarken ben Eren'in kolunun altına girmiş onları izliyordum. Yağız bizden yardım ister gibi baktığında başımızı iki yana salladık.
"Evlenek işte, çocuktu yaparız. Düşünsene her gün se-" Eren, Buğra'nın ensesine vurup susturdu ve öne doğru sürükledi.
"Sus Allah'ın cezası sus."