6.BÖLÜM:

İster fiziksel bir acı ister kalp ağrısı ikisinin de iyileşme süreci çok zor çünkü iyleşme başlarken herzaman daha fazla acı veriyor yani zaman belki de alışmayı öğretiyor unutmayı değil unutmazsakta iyleşmek zorundayız
Kendinden yorulur mu hiç insan?
Hayal kırıklıklarından belklentilerinden yaşıyamadıklarından ben anlatamadım boğazım düğüm düğüm oldu ama anlatamadım gülüşlerimin arasına saklandı hep gözyaşlarım boğazımda birikti yutkunamadım evime sığamadım geceleri de uyuyamadım hatta hiç abartmıyorum bazenleri nefes dahi alamadım.
Ne zor şey insanın bildiğini anlatamamsı ben diyip susması sen diyip ağlamaklı kalması bana. Anlat diyorlar sonunda sarılamiyacağını bildiğin birinin özlemi nasıl anlatılır ki aslında gitmelerin çare olmadığını biliyorum gitmekten başka çare olmadığı gibi anladık anladım uzun söze gerek yok ben sana kavuşmayı öğretemedim ama sende bana ayrılmayı öğretemezsin.
Etrafımdaki herkes prenses gibi seviliyor canı yansa gönlü alınıyor kalbi kırılsa etrafında dönülüyor dönüp kendime bakıyorum sevgisizlik benim lakabım olmuş herkesin bukadar kolay elde ettiği sevgi ilgi bana niye bukadar pahalı
Neresi benim yerim bilmiyorum nerede durmalıyım nereye gitmeliyim bilmiyorum sanki herkesin bir yeri varmış herkes sığmış bu dünyaya bir ben ayit olduğum yeri bulamamışım bir ben sığmamışım gibi hissediyorum.
Ya günde on posta doğruluk dürüstlük dersi almaktan bıktım bu ne ya hiç birşey yapmasam öylece baksam böyle ya snaki her an yanlış birşey yapacakmışım gibi altan altan laf sokmalar azar işitmeler yeter ya yani dunyada gerkes beyaz bir tek ben karayım ya herkes beyaz olsun ben kara olucam ben içimdeki o sahtekarlığı yalanı çiçeklerle sulamaktansa böyle kalmayı gerçek kalmayı tercih ediyorum insanım ya ben hata yapabilirim duygularıma yenilebilirim şaşabilirim şaşırtabilirim bu ne ya bende eten kemikten yaratıldım doğrudan yanlıştan yaratıldım herkes gibi
Yorulduğum kırıldığıl ve halden anlayan bir insan aradığım zamanlarda anlatamıyorum kendimi ve en çokta bu dokunuyor bana işte bu yüzden seçtiğim bu yanlızlık sonunakadar hakedilmiştir hediyesidir bana hayatına dokunduğum renl kattığım ve eksikliklerini tamamladığım insanların eksik olmasınlar hepsinin hatrı derin bir yaradır bende şimdilerde daha bi ıssız ve yanlızım ama asla daha mutsuz değilim evet eksilerek çoğaldım ve kırılarak büyüdüm yapılanlara bazen güldüm bazense çok üzüldüm ama sonunda şu gerçeği gördüm güçlü olmak zorundayım çünki kötü günün dostu az olurmuş ayakta durmak zorundayım çünkü muhtaç olmaktan daha beteri yokmuş hakkım olanı savunmak zorundayım çünkü susanları yok saymak bu insanlarda alışkanlık olmuş ve ne olursa olsun ne yaşarsam yaşıyayım kendimi sevmek zorundayım çünkü kendiminolduğum gibi sevecek birine rastlamak gerçekten zor