13.BÖLÜM

Kucuk mutluluk anlarinin kiymetini bilmeli insan bir kum yiginin icindeki elmas tsnecikleri gibidir onlar ben simdi gene masanin basindayim yaziyorum sonunu bilmedigim bir hikaye icin bir son ariyorum ama yazmak icin once yasamam gerekiyor keske bende herkes gibi uydursaydim diye düşünüyorum bazen ama bu öykü başka işte benmi hikayeyi yazıyorum hikayemi beni yaziyor bilmiyorum
Güçlü görünmekten yoruldum hiç bir şey olmamış gibi yaşamaktan hakketmediğim onca yarayı taşımaktan ve bu yaraları herkesten saklamaktan yoruldum korkularımla bas başa kalmaktan ve kaygılarıma karşı mücadele etmekten yoruldum velhasıl içimdeki beni kaybettim.
Yağmur her yere yağar ama yıldırım bir noktaya düşer aslında herkes için hep var olan ama hiçe sayılan sıradan bir felaket ihtimalidir bu taki başımıza gelinciyekadar
Benim ne yaparsam yapayım hiç iyleşmiycek bir yaram var ve ben onunla yaşamayı öğrendim
Acının katılaşmasıdır efkar sanırsın çaredir içince geçer budur zannedersin merhemi içince geçmez halbuki içindeki
Hayatı fazla kurcalamıycaksın yoksa yenilirsin duygularına yaraların kabuk bağlamaz kurcaladıkça yeniden kanar ama bazı yaralar vardır kurcalasan da kanar kurcalamasanda
İnsan ne yapınca başarmış olur?
Hayallerine ulaşınca mı?
Yoksa kazanınca mı?
Peki ya kaybettiklerimiz bu yolda feda ettiklerimiz her yolun ve yolculuğun bir bedeli var demişti biz bu bedeli çok ağır ödedik.
Eğer hayatin bukadar kisa oldugunu bilseydim hic bir seyo bukadar uzatmazdim
Cemal sureya bir kalpten soğumayi nekdar guzel anlatmiş;
Baktim sana kızgın degilim kirgin degilim dargin degilim kisacasi artik ben snaa hicbirsey değilim
Bu şehir bu mutluluk kapisi kimine açık kjmine kapali hep bildiğini okuyan neselimi huzunlumu anlamadigimiz bir şarkı
İnsan bir fotografa bakıp aynı fotografta birsürü fotoğrafı nasıl görebilir?
En çirkin gerçek en guzel yalandan iyidir
Unutmazsan maziyi intikam alir hatiralari diyor ya şair aydinlik bir gelecegi karanlik bir gecmise kurban etmiyelim
Bir insanin iyi mi kotumu oldugunu anlamanin cok daha basit bir yolu vardir
O kişinin gozlerine bakacaksin gözleri okhmayi öğreneceksin kotu bir insan iyi bir insan gibi konusabilir yalan soyleyebilir ama onun gibi bakamaz yani o eski şarkidaki gibi aslinda gözler yalan söylemez.
Bir hikayeyi tam olarak anlayabilmek icin tamamini okjmak gerekir ama artik basligini duymak bile yetiyor anladigimizi zannetmeye ayrintilar icin vaktimizde yok sabrimizda
Herkes derdine derman arar kendince senin çaren ötekinin derdi olur nedense ve sürer gider karmaşa böylece yaziyla tutulursun mesela seninde buldugun care budur iste sonra bir adam okur onlari kiymet verir yazdiklarina umutlanirain ama o guzel adamin kalbi dayanmaz bu hayata bukadarda fazla degilmi dersin allahım bir hataya bu kadar ceza

Hep bir şarki buluruz eslik etsin diye huznumuze katiksiz degildir hu sehirde huzun guzel seylerde e olur elbete ama izaha muhtac olan kederdir mutluluk basinin caresine bakabilir
Artik aşk bir sevgi meselesi değil bir ihtiyaç meselesi yani neyi sevdiğinle ilgili degil neye ihtiyac duydugunla ilgili gel gorki sana ihtiyavim var cumlesi seni seviyorum kadar masum degil sanki hep kendi cikarini koruyan bir yani var ve isin kotusu kimse kimseye de muhtac olmak istemiyor allah kimseye muhtac etmesin diye dua etmiyormuyuz ve simdi bu sevda isine bulasan herles kendi sesizligi icinde yanliz ve galjba artik hepimizkendi yanlizligimiza asigiz ve bazen o yanlizligi başkalariyla atlatiyoruz ve Allaha şükür kimseye muhtaç degiliz