Her şeye rağmen kitap kapağı

10. bölüm / 12

10. Bölüm

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 12Şu an: 10. Bölüm

Zeyneb'in anlatımıyla

Sabah uyandım saat 05.00'di.Yatağımdan kalktığım gibi hemen yatağımı toparladım, sonra da üstümü değiştirmek için dolabımdan siyah switimi ve siyah pantolonumu aldım, üstümü giyindim.Biliyordum ki annem hâlâ uyuyordu, evden gizlice çıkacaktım geri döndüğümde de anneme iş görüşmesine gittim diye söyleyecektim. Biliyordum anneme yalan söyleyecektim ama bunu yapmam gerekiyordu. Sonra okul çantamı da hazırladım, salona elimde bir tane sandiviçle gittim, sandiviçi yiyip saatin yedi olmasını bekliyordum.Sandiviçi yerken de acaba Kaan bana ne anlatacak diye düşünüyordum. “Acaba benim geçirdiğim kazayla gerçekten de onun bir alakası var mı?” bunu kendime söylediğimde birden bir şeyler hatırlamaya başlamıştım.Her şey siyah beyaz ama yarımdı.Böyle karşımda biri vardı , el ele tutuşmuşuz ve dönüyorduk. Birden başım dönmeye başladı. Sonra kendime gelmeye çalıştım. Ama her ne gördüysem ben biriyle el ele tutuşmuş dönüyordum. Çok tuhaftı ama gerçekti, her neyse diyip saate doğru baktım. Saat 06,50 olmuştu. Zaman ne kadar da hızlı geçmiş anlayamadım ama çantamı aldığım gibi evden çıkmak için yavaş adımlarla acele etmeden kapının önüne kadar çıktım. Sonra ayakkabılarımı giyindim ve okula doğru yürümeye “başladım. Yoldaydım arkamdan birinin ayak seslerini duydum, sonra sakin olarak yürümeye devam ettim. Ve arkamdaki ayak sesleri daha da yakınlaşıyorlardı. Arkama döndüm ve baktım ama yol boştu, kafamı önüme çevirdiğimde karşımda 20 yaşlarında simsiyah giyinmiş, kahverengi ayakkabıları olan bir adam vardı. Adam bana bakıyordu, ben görmezden gelerek yürümeye çalışıyordum, ama beni kolumdan tuttu, O beni kolumdan tuttuğu an önce ona doğru döndüm, sonra onun karnına ne kadar sert vurabileceksem tüm gücümle tekme attım. Adam yere düştü, bana bakarak”seni gerizekalı”dedi.Tam ayağa kalkarken ben çantamdan hızlıca biber gazını çıkardım ve onun o lanet yüzüne doğru sıktım.”Sen ne sanıyorsun lan , ben bir kız olabilirim ama güçlü biriyim .” Adamın yüzüne sıktığım gibi yolda yürümeye devam ettim, hiç korkmadan bunu yapabileceğimi biliyordum.Kimse erkek diye kendini bir şey sanmasın, ben bir kız olabilirim, ama kendimi korumayı da herkesten iyi biliyorum.Yolda yürüyordum, birden kolumu biri yine tuttu. Ama bu sefer hafiften tutmuştu, o Kaan’dı.Çok endişeli görünüyordu. “Zeynep iyimisin? O sana zarar vermedi dimi, iyisin dimi.” dedi.Ben de Kaan’ın suratına şok içerisinde bakıyordum.”Kaan sakin ol, kimse bana zarar vermedi .Bak hiç birşeyim yok,iyiyim.”Kaan gerçekten de endişeliydi, asıl soru nerden gördü?

Kaan iyi olduğuma inandığı an bana sarıldı. O bana sarılırken ben de kollarımı yavaş yavaş kaldırarak ellerimle onun boynuna sarıldım. Neden boynuna sarıldığımı bende bilmiyordum , ama iyi gelmişti. Öylece yolun ortasında birbirimize sarılarak durduk.Sonra Kaan yavaşça kollarını sırtımdan çekti. Ama hâlâ aramızda çok az bir mesafe vardı. Ve birden kollarını kaldırarak yüzümü tuttu. “Zeynep gerçekten iyimisin?” dedi.Ama Kaan öyle derken gözlerinin içi masum masum bakıyordu. Gözünden bir yaş süzüldü. Bende “iyiyim Kaan lütfen böyle yapma bende ağlayacağım şimdi ha”dedim. Kaan'ın göz yaşlarını silerek , elinden tutup okula doğru yürümeye başladık. Ama ben onun elini tuttuğunda gözlerinin içi gülüyordu. O an aklıma sabah uyandığımda hatırladığım o şey geldi. Kaan ‘la el, ele tutuşup dönüyordum.Ve o anı hatırlayınca Kaan’ın elini daha sıkı tuttum. Sonra Kaan bana o adamı nerden gördüğünü anlatmaya başladı.

Kaan'ın anlatımıyla

Sabah olmuştu. Saat 6.30 civarlarında uyandım. Dolabımdan okul kıyafetlerini aldım ve üzerimi değiştirdim. Sonra yiyecek bir şeyler almaya aşağıya indim. Tuvalete geçtim elimi yüzümü yıkayıp çıktım. Sonra mutfağa girdim, orada dolaptan bir şeyler alıp atıştırdım. Yemeğimi de yedikten sonra çantamı da alıp evden çıktım. Babam ve annem daha uyanmamışlardı. Leyla'da bugün hasta olduğu için okula gitmeyecekti.Evden çıkmak için ayakkabılarımı giydim, sonra okula doğru yürümeye başladım.Yolda Zeynep gilşn evinin ordan geçtim bilerek belki onu görürüm diye.Ama onu göremedim. “Of ya yine okula gelmiyor bu kız” sesli bir şekilde böyle söyledim . Sonra yolda yürümeye devam ettim. Tam kulaklığımı kulağıma takacaktım ki, karşımda Zeyneb'i gördüm. Yerde yatan birine sizden korkmuyorum diye bağırıyordu. Acele ederek oraya doğru gitmeye başladım. Ama Zeynep öyle dedikten sonra ben oraya gidene kadar biraz uzaklaşmıştı. Ben de kıza bir şey yaptığını düşünerek yerde yatan ve ayağa kalkmaya çalışan o adamı dövdüm. “Ne yaptın lan kıza, seni pislik şerefsiz” Adamdan tüm sinirimi çıkardım. Hak etmişti. Sonra koşarak Zeyneb'in yanına gittim. Onu kolundan tutup kendime çevirdim. Ve “Zeynep iyimisin, iyisin dimi”dedim.Sonra o bana şok olmuş şekilde bakarak”sakin ol iyiyim ben” dedi.Daha onun iyi olduğuna emin olur olmaz, noldu bilmiyorum ama ona birden sarıldım. Ve sarılırken onu hiç bırakmak istemedim. O da bana sarıldı. Ben çok duygulandığım ve korktuğum için gözlerimiden istemsizce göz yaşları akmaya başladı. O da gözyaşlarını silerek”ben gerçekten iyiyim lütfen ağlama”dedi.Sonra ellerini ellerimle birleştirerek yani elimi tutarak yürümeye başladık.Sonra onun sorduğu soruya cevap verdim. “Arkandan geliyordum, seni gördüm. Ama yetişemedim, sonra sana bir şey oldu diye korktum. “ “Ama arkamdan geliyorsan neden yanıma hemen gelmedin ki?” Zeynep bunu sorunca onu da söyledim. “Çok sinirlendim ve o şerefsizi dövdüm, sonra yanına geldim.” Zeynep bana şaşkın gözlerle bakıyordu. “Ya sen manyakmısın, ya sana zarar verseydi.Bir daha böyle yapma Kaan.”

“Tamam bir daha böyle yapmam ama, söz ver.Okula gelirken beni arayacaksın sonra beraber gideriz. Beni endişelendirmek istemiyorsan ararsın söz ver.”dedim.” Tamam söz, bundan sonra evden çıkmadan önce seni arayacağım ve haber vereceğim. Sonra seni kapının önünde bekleyeceğim. Anlaştık mı? “onun yüzüne doğru yaklaştım ve cevap vermesini bekledim.Ve Kaan sırıtarak “Anlaştık anlaşmasına ama biraz daha yaklaşırsan seni öpeceğim korkarım Zeynep hanım” dedi. Bende utanarak”ayy tamam “dedim. “Aferin Zeynep hanım, şaka yaptım bu arada. Sen istemeden seni asla öpmem .” dedi.Ben şok içinde ona doğru bakıyordum. “Ya tamam kızma Zeynep, şaka yapıyorum. Ama istersen öperim yani.” dedi. “Yaa Kaan bak seni…”

“Ne seni hanımefendi? Öpmek mi istiyorsun?, yoksa sarılmak mı?”dedi.Ben çok utanmıştım sonra onun elini bırakıp hızlıca yürümeye başladım. Okulun kapısından geçtim, o arkamdaydı ve sırıtıyordu .”Ukalasın Kaan Korkmaz.” dedim.Ama hoşuma gitmedi değil di yani.Sırama oturdum, o ukala da geldi yanıma oturdu. Sonra aklıma onun bana anlatacağı şeyler olduğu geldi.”Kaan hadi dinliyorum anlat” dedim. O da bana doğru bakarak konuşmaya başladı. “Başlıyorum. Öncelikle senle ben yani biz önceden tanışıyoruz ve önceden de arkadaştık Zeynep. Ve bizim aramız gerçekten çok iyiydi. O gün sen beni aramıştın, sana test sorusunda yardımcı olmam için. Ama benim telefonum yanımda değildi. Leyla'da sana Kaan abim dışarı çıktı demiş. Sonra ben evden çıkarak senin yanına yani evine gittim. O gün senin yanına geldiğimde sen soruları ben bitirdim falan demiştin. Bende sana ben evdeydim telefonumu aşağıda unutmuşum demiştim. “Ona ondan hoşlandığımı söylediğim kısmı söylemeyeceğim.” Sonra ben eve gitmek için merdivenlerden iniyordum.Ve sen gerçekten ne olduğunu bilmiyorum ama merdivenlerden yuvarlandın. Önce senin çığlık sesini duydum sonra koşarak yukarıya çıktım ve sen yerde kanlar içinde yatıyordun. “Kaan bana anlatırken yine göz yaşlarını akıtmaya başladı.” Tamam Kaan ağlama sonra ne oldu? “

“Sonra seni hastahaneye kaldırdılar. Annen ve baban benim yüzümden düştüğünü sanarak bana senden uzak durmamı ve hayatından çıkmamı söylediler.Ben kendimi onlara inandıramadım. İnansalar da haklılardı. O gün ben oraya gelmeseydim böyle bir kaza yaşamayacaktın.” dedim ve içimden ağlamaya başladım. Zeynep bana bakarak “ama senin suçun yok ki, ağlama lütfen. Ben anlamıştım ama en başından beri çünkü seni gördüğüm o ilk an sanki gerçekten de seni tanıyormuşum gibi hissettim. “dedi.Ve Zeynep bana sarıldı, dersimiz beden dersi olduğu için zaten bizde okula biraz geç kaldığımız için sadece sınıfta bir kaç kişi vardı. Ve onlarda bize bakıyordu.Sonra Zeyneb'e “Zeynep bize bakıyorlar ama sarılmak istiyorsan saılabilirsin “dedim.O da bana”bakarlarsa baksınlar bu sefer seni bırakmayacağım ve sende beni bırakmayacaksın dimi” dedi. Ben de ona”seni asla bırakmayacağım söz. “dedim.” Bu arada benim için sorun değil sarıl Zeynep, sana her şeyi anlatmak çok iyi geldi.”

Kaan haklıydı, ona ön yargılı davranmamıştım iyi ki. “Tamam bırakıyorum Kaan yeter bu kadar sarılmak “dedim. Sonra sarılmayı bırakıyordum ki o beni kendine çekerek yüzüme doğru baktı. “Hani bırakmıyordun Zeynep hanım.” Ya şuan başkası görse gerçekten çok utanacaktım. Çünkü Kaan’la aramızda çok az bir mesafe vardı. Ve benden sarılmayı bırakmamıştı. “Tamam Kaan ama biz arkadaşız ya hani, seni bırakmayacağım ama bizi yanlış anlayacaklar, hadi bırak.”

“Anlasınlar, nolur ki yanlışta anlaşılalım. Sonunda içimde tuttuklarımı sana söyledim. “Kaan daha sıkı sarıldı. Ama bu yanlıştı biz arkadaştık.” Kaan tamam ama bırak hadi dedim ukala olma lütfen. “Kaan yavaşça beni bıraktı.” Tamam Zeynep merak etme bıraktım sana kötü bişey yapmam ben merak etme. Sadece bunları söyledim ya içim rahatladı. “Beni bırakmıştı. Sonra önümüze döndük ve ona” senin bana bir şey yapmayacağını biliyorum “dedim. Ve sonra beden dersinde olduğumuz için aşağıya bahçeye inmeye gittik.

Okul sonu …

Dersler bitmişti .Okuldan çıktım eve gitmeyecektim, gerçekten de işe bakmaya gidecektim.Kaan da yanıma geldi.”Kaan ben iş görüşmesine giderken benimle beraber gelmek istermisin?”dedim.”Ama sen iyimisin? beraber gelirim tabi ki de ama sen de gerçekten iyiysen.İyi değilsen ben de gelmiyorum,sen de gitmiyorsun.Beraber eve gidiyoruz.Seni evine bırakırım sonra oradan da kendim evine giderim.”Kaan’a bakarak”merak etme iyiyim.Beraber iş görüşmesine gidiyoruz, Kaan Korkmaz tamam mı?anlaştık mı?” Zeyneb’in bana tamam mı Kaan Korkmaz demesi o kadar hoştu ki,bunu anlatamam.Hala ondan hoşlanıyordum.”Tabi ki de anlaştık Zeynep hanım, Zeynep hanım ne istiyorsa öyle olacak.”Ben Kaan bana böyle diyince hafiften güldüm.”Tamam o zaman Kaan bey hadi gidelim “

“Zeynep tamam da nereye gideceğiz?”
“Bir villada temizlikçi aranıyormuş,oraya gideceğiz.”
“Tamam hadi gidelim.”içimden ya Zeyneb’in dediği villa bizim ev ise dedim.Yol boyunca bunu düşünerek gittim.

20.dakika sonra…(Kaan’ın anlatımıyla)

Evet Zeynep bana”burası Kaan geldik.”dedi.Ve o sırada ben içimden “lan burası benim evim,ya ben böyle şansa…”Zeynep tam da tahmin ettiğim gibi benim evimi diyormuş meğerse ve ben şimdi ne yapacağımı bilmiyorum.”Hadi Kaan içeri geçelim,sana tanıdık mı geldi burası şaşkınca bakıyorsun.”Zeyneb’e ne diyeceğimi bilmiyordum ama saklayamazdım.”Zeynep burası,burası”
“Evet Kaan burası,ne burası?”Kaan burayı biliyordu.”Burası benim evim,yalan söylemiyorum.”Kaan burası benim evim diyince,şaşırdım ama bana söylemesine sevinmiştim.”Buna şaşırdım ama bana söylemene sevindim.”Kaan’la konuştuktan sonra evin bahçesine doğru adım attım.O da ben adım atınca kolumu tuttu”Zeynep bak benim evim olabilir ama utanma sakın ve sana olumsuz bir şey söylerlerse mutsuz olma sana başka bir işte bulabiliriz.”Merak etme Kaan bu zamana kadar kaç kez iş görüşmesine gittiğimi Allah bilir.Çok iş görüşmesine gittim,tabi ki de olumsuz şeyler söyleyebilirler ama ben mutsuz olmam nasip değilmiş derim ve başka iş bulmaya çalışırım.Şimdi sakince içeriye girelim benden de gerginsin bu arada.”birden gülmeye başladım.”Ya Zeynep gülme hadi” “Tamam bey efendi.”Sonra Kaan'la içeriye girdik,ben evin içini inceliyordum, sonra karşımıza bir kadın geldi.”Merhaba anne”Sanırım Kaan'ın annesiydi, Kaan ona anne demişti.”Merhaba Zeynep sensin dimi?Kaan senden çok bahsetti,bizde senin iş aradığını öğrenince dedik ki alalım hayırlı olsun Zeynep artık burada çalışan bir çalışansın ama benim de kızım sayılırsın bir sıkıntın olursa bana söyle tamam mı kızım?”Ben şok içinde kaan’ın annesine bakıyordum,ama Kaan annesine benden bahsetmişti.”Teşekkür ederim hanım efendi”dedim.”

“Bana hanım efendi dememe gerek yok kızım,bana teyze diyebilirsin.”

“Peki teyzeciğim, işe ne zaman başlayayım?”

“Yarın başlayabilirsin, okuldan sonra olur, akşam da gece olmadan işlerini bitirip gidebilirsin tamam mı?”

“Tamam teyze ben gidiyorum görüşürüz.”

“Zeynep bende geliyorum Seninle, beraber gidelim.”

“Yok Kaan yorma kendini zaten evim yakın ben kendim gidebilirim , görüşürüz.”

“Görüşürüz Zeynep, sabah saat yedide kapındayım seni bekliyor olacağım.”

“Tamam”

Kaan'a tamam dedikten sonra kendi evime gittim.Eve giderken yolda “İnşallah annem kızmaz ya” diye birden söyledim. Çünkü biliyordum ki annem kızacaktı. Saat akşam sekiz olmuştu. Apartmanın merdivenlerinden yavaş yavaş çıktım. Bizim evin kapısına evin bende olan anahrarını da sokmamla kapı açıldı. Kapıyı annem açtı. “Evet Zeynep sabahtan beri seni bekliyorum, şimdi açıklamanı bekliyorum. Nerdesin sabahtan beri?, ve kiminleydin? ben sana okula gitmeyeceksin diye söylemedim mi?”

“Anne açıklayabilirim.”

“İçeriye geç konuşmaya başla, baban sordu işten gelince arkadaşı gile gitti dedim.Çaktırma bir şey baba Yağmur Gile gittim de.”

“Tamam anne.” diyip içeriye girdim. Önce salona geçtim. Babama”baba ben geldim Yağmur gildeydim “dedim.” Tamam kızım ama bir daha bu saatte kadar kalma tamam mı merak ediyorum seni. “

“Tamam baba” babama tamam dedikten sonra salondan çıktım kendi odama gittim, üzerimi değiştirdim. Sonra annemin yanına gittim. “Anlatıyorum anne”

“Anne sana söylemiştim iş görüşmesine gideceğim diye, o bugündü. Ve iş görüşmesine gittim, kabul ettiler bugün başlayabileceğimi söylediler bende bugün işe başladım. Okula gitmedim.”Anneme okula gitmedim diye yalan söylemem gerekiyordu. Çünkü bana kızardı, ve ben zaten okula Kaan'dan gerçekleri yani geçmişte ben hafızamı kaybetmeden önce yaşananları öğrenmek için gitmiştim.

“Tamam kızım ama keşke bugün çalışmasaydın, bugün de dinlenseydin.Yarın çalışmaya başlardın.”

“Yok anne zaten ben iyiyim, iyiki bugün çalışmaya başlamışım. İşte çok zor değil zaten. “

“Tamam kızım sen bilirsin, ama kendini yormanı istemiyorum, hadi yemeğe. “

“Tamam anne , sen git ben arkandan geliyorum..Annem odamdan çıktı sonra ben Kaan’ı aradım.

Evet arkadaşlar bu bölümde bu kadar umarım beğenirsiniz, yorumlarınızı bekliyorum. 😊

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

137okunma 61beğeni 13yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…