Kaan'a Güvenmeli miyim?

"Ne? bu ne demek oluyo ?"

Birden ne yaşadığımı anlayamadım, çünkü okuduklarıma göre ben merdivenlerden düşmüştüm ve hafıza kaybı yaşıyordum.Ama nasıl düştüm?

İçimden korkarak "Yani ben merdivenlerden düşmüşüm ama, Kaan'dan uzak dur diyo".Kendi kendime" Yoksa Kaan beni merdivenlerden aşağıyamı itti.Hayır böyle bir şey olamaz, hem bu kim ki ? her şeyi görmüş."

"Ya haklıysa , ya beni Kaan aşağıya ittiyse."Derken başımın dönmesi ile yere düştüm.

Ben yere düştüğümde bir ses geliyordu, Sanırım Kaan bağırıyordu "Ne oldu ? Lütfen gözlerini aççç"diyordu . Sonra bilincim kapandı sanırım gerisi yok.

"Zeynep , Zeynep ne oldu? Lütfen gözlerini kapatma ambulansı arıyorum."

Zeyneb'e ne olduğunu bilmiyordum.Ama herkes etrafımızı daire şeklinde sarmış bizi izliyorlardı.Sonra Zeyneb'in arkadaşı ve bir kaç kişi yere çömelerek Zeynep gözlerini açsın diye uğraşıyorlardı. Ben ne yaşadığımı anlamamıştım şok geçiriyordum. Zeynep bilincini kaybetmiş bir şekilde kucağımda yatıyordu.Ve sonra bağırmaya başladım.

"Zenep , Zeynep uyan lütfen yine aynı şeyleri yaşamana izin vermeyeceğim. Uyan gözlerini aç , Zeynep."

Bir yandan bağırıyorum, bir yandan ağlıyorum çünkü yine aynı şeyi yaşamak istemiyordum, sonra ambulans sesleri okulun dışında yankılanmaya başladı, ve görevliler ellerindeki sedye ile koşarak yanımıza geldi.Ve konuşmaya başladılar.

"Çekilin,boşaltın burayı çabuk olun.Ne oldu? Nasıl oldu?"

Yağmur ağlayarak konuşmaya başladı "Biz de bilmiyoruz. Tenefüsde ders için defterini almaya gitmişti. Ve yani ge-geri sınıfa dönerken onu yerde yatarken gördük. Lütfen ona bir şey olmasın."

"Peki tamam , çabuk kızı sedyeye koyalım, hadi çabuk olun."

Görevliler gözümüzün önünde Zeyneb'i sedyeye koymuş, götürüyorlardı.Kaan arkadan koşarak ambulansa bindi, ben de gidip ambulansa bindim. En son okulda hocalar herkes sınıfına diyordu, bu durumda bile hâlâ ders düşünüyorlardı. Ama onlar da haklıydı, bir kişi fenalaşıp bayıldı diye tüm okulun dersleri duramazdı, sonra kendi, kendime"Sakin ol Yağmur, Zeyneb'in sana ihtiyacı var ." dedim.

Kaan"Lütfen biraz daha hızlı olun."dedi.

Görevli"Tamam sakin olun o , sadece bayıldı. Hastaneye az kaldı, o iyi olacak çocuklar" dedi.

Görevliye peki demiştim ama, o kazadan sonra Zeyneb'e bir daha bir şey olmasına izin veremezdim.

15 dakika sonra.....

Hastahaneye varmıştık. Doktorlar neyi olduğuna bakıyorlardı. Biz de bekliyorduk, sonra hastane odasından doktor çıktı , o çıkınca biz hemen Zeyneb'in durumunu sorduk.Ve doktor konuşmaya başladı.

"Hasta önceden bir beyin kanaması geçirmiş, dimi." dedi.

Ben hemen "Evet "dedim.Yağmur şaşkınlıkla bana bakıyordu.

" Evet bizde bundan şüpheleniyorduk. Hasta önceden bir beyin kanaması gaçirdiği için hafıza kaybı yaşayabilir, ama çok düşük bir ihtimalle , hafıza kaybı yaşamayabilir de."dedi.

Benim kafamdan kaynar sular dökülmüş gibiydi. Çünkü bir hafıza kaybı daha yaşarsa artık kendimden nefret edecektim."Doktor bey ama iyi olacak değil mi?" dedim.Doktor tam cevap vercekken Zeyneb'in anne ve babası koşarak yanımıza geldi.

Zeyneb'in annesi çok endişeliydi ve konuşmaya başladı"Ne oldu? Kızım iyi mi ? Doktor cevap ver. Yağmur ne oldu? Ne?dedi."Ve kadın ağlamaya başladı.

Doktor"Kızınızın durumu iyi merak etmeyin, sakin olun, sadece düşük bir oranla hafıza kaybı yaşayabilir, ama o da çok düşük bir ihtimalle birazdan uyanır. O zaman göreceğiz geçmiş olsun. "

Doktor öyle söyleyince Zeyneb'in annesi biraz daha sakinleşti, ama taki benimle göz, göze gelene kadar.

"Sen, yine senin yüzünden aynı şeyleri yaşıyoruz, bak oğlum kızımdan uzak dur , yalvarıyorum."

Ben ne olduğunu anlamamıştım. Çünkü ben de bu sefer ne olduğunu bilmiyordum.Ama yine beni suçluyorlardı. Zeyneb'in annesi yerde diz çökmüş benden hastahaneden gitmemi istiyordu.Yağmur şok içinde olanları izliyordu. Sonra ben dayanamadım ve"Efendim ne yapıyorsunuz ? kalkın ayağa "diyerek Zeyneb'in annesini ayağa kaldırdım.

" Bakın ben ne olduğunu görmedim bile.Yağmur 'da şahit biz sınıfa doğru yürüyorduk. Zeyneb'i yerde yatarken gördük. Biz, ya da ben bir şey yapmadım, sakin olun şuan sizi anlıyorum. Kızınız için endişeleniyorsunuz. Ama biz de suçsuzuz. Biz ona sadece yardım ettik, lütfen benden böyle bir şey istemeyin, Çünkü ben de endişeleniyorum. En azından onun iyi olduğunu göreyim sonra giderim."demiştim. Ama umarım kalmama kızmazlardı.

" Peki kızımın iyi olduğunu gör. Ve sonra git."

Zeyneb'in annesi böyle söyleyince Kaan çok mutlu olmuştu, çünkü önceden de aynı şeyleri yaşamıştı. Ama bu sefer en azından Zeynep iyimi onu görebilecekti.

Sonra doktor içerden seslendi"Zeynep uyandı. Gelip görebilirsiniz. Ama ne olduğunu şimdi sormayın lütfen. Kendini zorlamasın "dedi.

Zeyneb'in anne ve babası mutluluktan ayağa kalktı ve doktora "Saolun çok saolun." diyerek içeriye girdiler. Arkalarından da ben ve Yağmur girdik.

Zeynep böyle bölüm, bölüm yani hastaların yattığı yatakların aralarında perdeler olan büyük bir gözlem odasındaydı.Baştan üçüncü yatakta yatıyordu.Gözleri ilk beni gördü, ama sanki bana bir şey söylemek istiyor gibi bakıyordu. Sonra onun yanına gittik.

"Kızım canım kızım, iyimisin."

"Evet annecim iyiyim . Merak etmeyin küçük bir baygınlık geçirdim, ben iyiyim."

"Ahh, bizi hatırlıyorsun."

Zeynep şaşkınlıkla "Niye unutmam mı gerekiyordu "dedi.

Zeyneb'in annesi doktorun söylediklerini hatırladı sanırım ki," Yok kızım öylesine sordum. Korktum da biraz, ben sana kurban olurum. dedi.
Sonra Zeynep anladım şeklinde kafasını salladı.

20 dakika sonra.......

Zeyneb'in babası , Zeynep bugün hastahaneden çıkabilirmi diye doktora sormaya gitti, annesi de Zeyneb'e su almak için aşağıya indi.Sonra Zeynep konuşmaya başladı.

"Yağmur beş dakikalığına beni Kaan'la yalnız bırakırmısın?" dedi.

Yağmur "peki " diyip o da dışarıya çıktı.

Sonra ben konuşmaya başladım. "Evet Zeynep ne konuşacağız , anlat dinliyorum. Bayılmanla ilgilimi?"

Zeynep iç çekerek "Kaan ben dolabım da bir not buldum.Ve notta benim bir kaza yaşadığım ve senden uzak durmam gerektiğini yazıyordu. Yoksa aynı şeyleri tekrar yaşayacakmışım, suçlusu senmişsin. Bu doğru mu? Lütfen gerçekleri anlatırmısın?"

Zeynep böyle söyleyince ben ne yapacağımı bilemedim. Çünkü doktor hiç bir şey sormayın, ve anlatmayın demişti. Ben de konuşmaya başladım.

"Zeynep, bunları sonra konuşalım olur mu? şuan sana hiç bir şey anlatamam. Senin iyiliğin için lütfen başka bir şey sorma . Ama şunu bilki ben sana asla zarar vermem , vermedim de sana söz zamanı gelince her şeyi anlatacağım. Bana güveniyormusun? "

"Peki Kaan, sana güvenmelimiyim?bilmiyorum ama senin öyle biri olduğunu düşünmüyorum. Ama bana bunu anlatacağına söz vermeni istiyorum, söz veriyormusun?" Kaan'a böyle demiştim çünkü onu yeni tanımış olsam bile , sanki onu gerçekten de önceden tanıyordum ve ona güveniyordum. "Evet Kaan, cevabını bekliyorum."

"Sana söz veriyorum. Ben sana her şeyi, hem de her şeyi zamanı gelince anlatacağım, Kaan Korkmaz sözü, bak bu kolay bir söz değildir. Bu söz benim sana verdiğim büyük bir sözdür. Sadece bana güvenmeni istiyorum Zeynep, ben sana asla ama, asla zarar vermem."

"Peki Kaan, Kaan Korkmaz sözünü de aldığımıza göre Yağmur'u geri çağırabilirmisin? Kıza da ayıp oldu."

"Tamam Zeynep, ben Yağmur' u hemen çağırıyorum."

"Kaan Yağmur'u çağırmaya gittiğinde kendi, kendime" Acaba Kaan'a güvenmelimiyim? "dedim. Sonra zaten yanıma Yağmur , annem ve Kaan geldiler." Ne kadar hızlısınız, Kaan sen ne ara Yağmur'u çağırdın ? da, ne ara annemi de alıp geldiniz? "

"Eee Zeynep hanım biz hızlıyız, şaka , şaka annen zaten geliyordu Yağmur'da annenin yanındaydı.Beni gördüler sonra hep beraber geldik.Bu arada baban doktora sormuş, hadi yavaş , yavaş toparlan. Eve gidebileceksin. Doktor toparlansın gidebilirsiniz demiş, baban aşağıda bizi bekliyor."

"Tamam o zaman hadi gidelim" dedim. Yavaş, yavaş ayağa kalktım. Bir koluma Kaan girmişti, bir koluma da Yağmur,Aşağıya kadar kolumu ısrar etsem de bırakmadılar.

Aşağı inince"Artık kolumu birakabilirsiniz. Arabaya nasıl bineceğiz. "dedim. Bizim arabamız yoktu babam taksi çağırmıştı.

Kaan ve Yağmur kolumu bırakınca ben, annem, Yağmur ve babam taksiye bindik, Kaan 'da kendine bir tane taksi çağıracağını söylemişti, Sonra biz eve doğru gittik.

Kaan taksi gider , gitmez şoförünü aramıştı" Turgut abi beni gelip alabilirmisin? , konumu atıyorum."dedi.

Kaan'ı da şoförü gelip, aldı.

Evet arkadaşlar bu bölüm de bu kadar. Okuduktan sonra beğenmeyi ve yorum yapmayı unutmayınız.🥳🥳🥳🥳🥳

25 beğeni sonra yeni bölüm gelecek.İyi okumalar.