03

HAYALET KLAN🫀
Vampirlerin Oyunu...

Viktoria mesajı okuması ile beraber muzipçe gülümsedi çünkü aklına esen şey onu heyacanlandırdı.Süprizleri severdi.Son gelen mesajı silerek laptobu kapattı ve yavaş adımlarla yukarı kata, odasına çıktı.
Tüm kızlar odalarına çekilmişti.Aslında dinlenme vaktiydi ama Scarlet için gece henüz yeni başlıyordu.Amanda'ya en azından kısa bir not yazarsa iyi olurdu.Zaten Rozalina kimseyi aramazdı, yani en azından yirmi dört saat boyunca.
Çekmecesindeki not defterinden minik bir sayfa kopardı.Elindeki kağıdı hızla karalayarak komodinin üzerine bıraktı." İşte sana ufak bir not Polyanna."
Sonra masanın üzerindeki minik hayalet lambadere baktı." Çabuk gelirim Casper, Amanda'yı ben yokken sakinleştir tamam mı?Telaş yapmasın." Casperla bir canlı gibi konuşmayı seviyordu.
Soğuk, acı kahve tonlarındaki saten, yanar yeşil ışıltılı peredeyi araladı.Ay belli belirsiz bulutların ardına pusmuş, saklanıyordu yine.
Kapının kolunu aşşağı indirdi usulca ve terasa çıktı.Sedir kokusunu ciğerlerine kadar çekti.Ciğerlerinin hafifçe uyuştuğunu hissedebiliyordu.Otobandan geçen seyrek sepek araçların çıkardığı o lastik sesi oldukça net duyuluyordu.
Takla atarak aşşağı indi ve çimlerin üzerine ayağını koyarak doğruldu.Arkasını dönerek eve baktı.Buraya geri geleceğini bilmek onu mutlu ederdi.Zaten gelmesse kızlar onu elbette bulurdu.
Ev kızıl kiremit-toprak tonlarındaydı.Lakin çatısı son anda şeker pembe olmaktan kurulan bir gül kurusuydu.Rozalina şeker pembe istemesine rağmen kızlar onu gül kurusunda zor bela ikna edebilmişti.
Rozalina'nın odasından gelen punk rock müzik dışrıdan az da olsa duyuluyordu.Avril dinlediğine emindi.Amanda da muhtemelen kitap okumakla meşguldü.İlerledi sedir ağaçlarının arasından.Etraf yer yer sisle kaplıydı.Bu gece orman saydam bir hayalet gibiydi.Ağaç dalları ise kırağı ile kaplıydı.
Yolun yarılayınca yavaşlayarak durdu ve ufak bir sedir dalı parçasını ağızına attı.Tadı oldukça acıydı, o yoğun aroma dilini uluşturdu.Kendi kendine söylendi." Sedirin yenmediğini biliyorsun Viktoria."
İlerlemeye devam etti ve ormanın çıkışında bıraktığı arazi aracına atladı.Elini ceketinin cebine attarak telefonunu çıkardı.Olric'i arıyordu.Onunla yakın zamanda tanışmıştı.Olric, beş altı yaşlarında kendi halinde, sesiz ve sakin bir çocuktu.
Küçük çocuk telefonun çalmasıyla merak içinde telefonu açtı.Diğer çocuklar kimse ile konuştuğunu farketmemeliydi çünkü Viktoria denen kadın ona öyle emretmişti.
Bazen istemese bile o ne söylerse onu yapıyordu ve bu onu aslında ürkütüyordu.Bazen ise yeni tanıştığı bu gizemli kadındaki aura onu daha da meraklandırıyor, sürekli onu düşünüyordu.
Ona göre bu gizemli kadın belki de bir büyücüydü.Peki ya büyücüler...Onlarla konuşmak doğru muydu?Masallarda onlar kötü anlatılırdı.
Küçük çocuk tahta rutubetli dolabın içine iyice büzüşmüş bir durumdaydı." Seni dinliyorum Cadı." diyerek fısıldadı.
" Bu gün camı kırdın mı Olric? "Olric burnunu tıkayarak fısıldadı. " Evet tam istediğin gibi yaptım.Topu arka cama fırlattım.
" Viktoria gülümsedi." Senin sesine ne oldu?Hasta mısın yoksa?" " Hayır, dolap rutubet kokuyor.Çabuk konuş, burnumu tıkıyorum."
"Afferin Olric, çok akıllı bir çocuk olduğunu zaten biliyordum.Bunu düşünmen güzel.Şimdi yine akıllı, uslu bir çocuk ol ve uyu bakalım."
Küçük çocuk telefonu kapatmakta tereddüt etti ve bir soru yöneltti son anda.Hattın ucunda konuşan bu gizemli kadının kim olduğunu oldukça merak ediyordu, özellikle de ondan ne istediğini.

" Sen kimsin? Bana bunları nasıl yaptırdın? ""Sadece bir melek..."" Yalan söyleme, melekler insanların zihni ile oynamaz, sen kötüsün!"

Viktoria gülümseyerek telefonu cebine geri koydu.Melek olmadığını biliyordu sadece kim olduğunu nasıl söyleyeceğini bilmiyordu.
Vampirler bazen insanların zihnine sızarak onları kontrol edebilirdi çünkü bazı insanlar manipülasyona çok açıktı.Bunlar çocuklar, iradesi yazıf olanlar, duygusal boşlukta olan ve benzeri kişilerdi.Olric tüm bu özellikleri barındırıyordu ve bir kukla olmak için oldukça idealdi.Kısacası Viktoria'nın yeni kuklasıydı.
Viktoria aracı çalıştırarak otobana yöneldi.Saat dört sularındaydı.Otoban seyrek, yol sessizdi.Şehre geldiğinde Petra'nın evinin iki sokak arakasına , diğer araçların yanına aracını bıraktı.İlerleyerek Petra'nın evinin arka tarafına geldi.Kafasını yukarı kaldırarak gülümsedi.Dolandırıcıları zaten sevmezdi.
Terasın camı tam da istediği gibi, tuzla buz olmuştu.Takla atarak yukarı, terasa sıçradı ve oradan da evin içine girdi.Petra geceleri çalışıyor, sabaha karşı eve geliyordu.Viktorya eve girdikten yarım saat sonra kapının kilidi tıkırdamaya başladı.
Bu Petraydı.İleyerek yatak odasına girdi ve bir güzel hazılandı.Kapıdan çıkmadan önce son kez boy anasında kendine baktı, hazırdı.O şehrin en iyi kadın dolandırıcıların biriydi.
Claus tam olarak onun bu yönünü seviyordu.Vampir olmamasına rağmen karşısındakinin fikirlerini yanıltabilmesini ama onun en iyi yanılttığı kişi aslında Claus 'un bizzat kendisiydi.
Valizini çekiştirerek aşşağı indi.Bir araba evin önünde durdu.Adam araçtan indi ve Petra'nın önündeki valizi kavrayarak bagaja attı." Claus tek pürüz istemiyor ona göre!"
"Ne zaman oldu ki? Hadi gidelim."dedi Petra.Araca bindiler ve adam aracı çalıştırdı.Yaklaşık iki saat sonra Adam lüx bir otelin önünde durdu.Burası başka bir şehirdi.
Adam bagaja yönelerek valizi kavradı ve Petra'nın önüne bıraktı." Külçeler bana emanet."dedi Petra.Adam gülümsedi." Sanki gerçek külçeler de.Bu arada bir sorun olursa buralardayım."
Petra valizi çekiştirek ilerledi ve döner kapının önünde durarak hayranlıkla adama doğru baktı tekrar." Bir gün Claus'u da... Ne dersin Sirius?" " Belki de.Neden olmasın? "dedi Sirius
Petra döner kapıdan içeri girdi ve vezneye yöneldi.Vezdeki genç kız direk ahahtarı Petra'ya uzattı." Buyrun efendim." " Merci tatlımmm, teşekkür."
İlerleyerek asansörün tuşuna bastı ve kabini çağırdı.Kabin geldiğinde valizi çekiştirerek içeri girdi sonra da beşinci katı tuşladı.Kapı kapandığı gibi leopar desenli uzun kürkünün yakalarını düzeletti ve aynadan dümdüz oldukça yapışık topuzunu kontrol etti.
Saçlarını fındık kabuğu kumralına boyamıştı.Gülümsedi, artık rengini bulmuştu.Kapı aralandı ve ilerleyerek koridorun en sonundaki odanın önünde durdu.Anahtarı çevirerek kapıyı araladı.
İçeri girdiği gibi üzerindeki kürkü yatağa fıydırdı, sıcaklamıştı.O sırada valizin içinden gelen bir tıkırtı hissetti.Dikkatli baktı, valiz kıpırdıyordu.Sacarlet valizin kapağını aralarayak dışarı çıktı.
Kadın korku ile iki adam geri attı." Sen de kimsin, örgüt üyesi falan mı? "Viktoria hayır dercesine kafasını geri itti.Biz ona örgüt değil de" Vampir Vuyası" diyoruz.Başka sorun var mı? "Petra düşündü çok kısa süre."Evet var."dedi Petra." Kimsin?"

"Kısaca gökten süzülmüş bir melek diyelim."

" Clausla bir derdin var anlaşınlan, onu biliyorsun.Şunu da bil, o bir safkan." Gülümsedi Scarlet." Ve sen de onun en sevdiği maşasısın."" Sadece işimi yapmaya çalışıyorum."dedi Scarlet ve ekledi.

" Merak etme işimi aşk ve sevgiyle yaparım."

O sırada dışarıdan sesler duyulmaya başladı.Viktoria kapıyı usulca araladı.Merdiven boşluğundan aşşağı baktı. Vampir avcıları ikinci katı boşaltıyordu.
Vampir refleksi ile çatıya yöneldi.Bakışlarıyla aşşağısını taradı hızlıca.Vampir avcılarının bir kısmı dışarıdaydı.Sirus ise onlardan daha uzak bir konumda, aracın içinde telefonla konuşuyordu.
Sirius vampir avcılarından kopma biriydi.Lakin bunun sebebi Claus değildi.O yönünü ve yolunu çok önceden seçmişti.O gümüş kadehe ihanet edenler dendi.Bu ne ilk ne de son olacaktı elbette ama onun hikayesi çok başkaydı.
Viktoria önce emin olamadı.Oraya kadar uçabileceğini düşünmüyordu ama başka çaresi de kalmamıştı.Takla atarak arabanın tam tepesine dizleri üzerinde çöktü.Yukarı baktı ani bir refleks ile.
Yukarıdaki avcılardan biri onu farletmişti.Tek avucunu arabanın üzerinden çekti.Vampir refleksi ile zıplayarak aşşağı indi ve camı tıklattı.Sirus camı araladı.

"Anlayacağın üzere vampirim, aç kapıyı! Örgüt... Vampir Yuvası."

Sirius öylece baktı, şaşkın gibiydi.Elini direksiyona, ayağını ise gaza attı." Aç diyorum, lütfen! "
Viktoria için vakit daralırken Vampir Yuvası artık daha belirgin, daha netti.Hatta en çokta Scarlet Viktoria Anderson... Elijah henüz bu kadarını istemese de kızları zaptedebilecek miydi?Amanda'yı belki ama Rozalina ve Viktoria, onlar tam olarak başına buyruktu.

Peki ya vampir yuvasınının, kızların hatta Elijah'ın ortak geçmişi neydi?

Onların tek amacı adeletin yerini bulmasıydı.Kendileri için de bu koskoca Roshinden kasabası içinde.Onlar sadece bunun için çabalıyordu.