1. Bölüm yenilikler

evet ayalardır beklediğim gün gelmişti .heyecandan tüm gün uyuyamadım. Sabah erkenden kalktım. İçimde garip bir his vardıanlam veremediğim adını koyamadığım bir his.
Korku mu ya da heyecan ama kalbim ağzımda atıyordu sanki. Çalışma masasında oturdum. O kadar erken kalkmıştım ki sabah ezanı okuyordu. Kafamda deli gibi sorular ne yapacağımı bilmediğim cevapları kesin olmayan sorular. Birkaç saat bu şekilde düşündüm ve saate baktım zamanı gelmişti. Bilgisayarımı açtım sonuç açıklama ekranına girip bilgilerimi girdim. O an heyecandan bayılabilirdim. Son umudum son şansım bu hayallerime kavuşmak için son basamaktı bu sonuçlar. Ama ben donmuştum bakamıyordum. Sonuç olumsuz olursa diye bununla yüzleşmekten hayal kırıklığından korkuyordum galiba.
-Allahım lütfen beni utandırma lütfen o kadar emek verdim karşılığını almak istiyorum.
İçmeden o kadar çok dua ettim ki. En son cesaretimi toplayıp bastım ve sonuç ekranı çıktı. ilk başta heyecandan anlayamamıştım ekranda gördüğüm şeyle donup kaldım gözlerimden yaşlar akmaya başladı. Doğru mu görüyordum ben. Olmuşuydu ? ben sonunda atanmıştım sonunda kazanmıştım.
-Allahım çok teşekkür ederim beni dünyanın en mutlu insanı yaptın çok şükür.
O kadar mutluydum ki nereye atandığıma bile bakamdım . önemli de değildi neresi olduğu .bu mutluluğumu herkesle paylaşmam gerekiyordu. Telefonumu alıp dışarıya çıktım. Benim pek kimsem yoktu. Annem babam ben küçükken ölmüşlerdi kardeşimde yoktu. Sadece tek ailem teyzem ve dayımdı. Onlar beni büyütüp bu yaşa getirdiler. Onlar olmasaydı buralara gelemem imkansızdı. İlk olarak teyzemi aradım.
-Günaydın teyze.
-Canımm teyze kurban günaydın. Bu kadar erken niye kalktın canım.
-Teyze sonuçlar açıklandı.
-Aa evet bugündü dimi. Nereyi kazandın canım .
-Teyze kazandığımı nerden bildin?
-sana çok güveniyorum çünkü emindim kazanacağını . hadi bakalım hangi şehir ve hangi okul teyzecim.
-Teyze inanmayacaksın ama heyecandan hangi okul diye bakmadım kazandığımı görür görmez seni aradım.
-Allahım deli kız ya . Teyzecim biletini alıyım yarın bize gel güzel bir kutlama yaparız hepimiz olur mu?
-olur teyze. Ben bugün gidip okuldaki son işlemlerimi bitireyim yurttaki eşyalarımı toplayıp çıkarım yarın .
-Tamam canım seni çok özledim aylardır görmedim çok bekletme teyzeni.
- Merak etme teyze iyiki varsın teyze.
-Sende kuzum benim.
Telefonu kapattıktan sonra bahçeye çıktım. Okulum son senesinde sınava girdim çok çalıştım ve şükürler olsun ki atanmıştım. Ben İstanbul’da üniversite okuyorum ve yurtta kalıyorum tabiki. Herkes evine gitti ailesinin yanına. Ama bir ben kaldım bu koca binada galiba. Gidecek bir annem babam yoktu. Ama buna da şükür ettim ki beni annem gibi seven kucaklayan bir teyzem vardı. Bu yaşıma kadar beni kendi çocuklarından ayırmadı. Onun hakkını asla ödeyemem. Teyzem annem ve babam öldükten sonra beni yanına almış ben daha beş yaşındayken. Baba tarafım zaten beni istememişler en başta. Teyzem de ben bakarım o kardeşimden bana emanettir. O gün den beri teyzem bana baktı büyüttü. Sonradan onun da iki tane oğlu oldu. Ve biz kocaman bir aile olmuştuk. Eniştem polis memuru teyzemde hemşireydi. Şimdi çalışmıyor ama mesleğine aşık bir kadındı. Onun sayesinde bende okuyup meslek sahibi olmak istedim. Bu hayatta örnek aldığım tek insan oydu. Bunları düşünürken ağladığımı yeni fark ediyordum. Bu gözyaşlarım yine benim haberim olmadan akmaya başlamışlar. Kendimi toparladım bu gün çok işim vardı. Hemen odama gidip giyindim . okula gittim ardından birkaç evrak işimi hallettim ve urda geri döndüm. Bahçede yürürken buraya geldiğim ilk günler aklıma geldi. Ah zaman nasıl su gibi akıp gitmiş. Ama sonu güzel bitti şükür.
Odam iki kişilikti. Arkadaşım evine erken gitmişti. Onunla da vedalaşmıştım zor oldu,ama görüşmeye devam edecektik tabi ki O benim yol arkadaşım dostum du. Odaya geçince eşyalarımı toplamaya başladım içimde büyük bir mutluluk vardı. Hemen oda arkadaşım hatta tek arkadaşım olan Zehra’yı ardım. Onunla tüm heyecanımı mutluluğumu paylaştım. Hiç sıkılmadan beni dinledi ve o da benim kadar mutlu oldu. Onunla konuşurken tüm eşyalarımı toplamıştım. Oturup biraz soluklandım yorulmuştum tüm gün git gel yapmaktan.
Biraz dinlendikten sonra dayım aradı. Bana biraz kızdı neden ona bu güzel haberi vermediğim için.
-Dayı çok özür dilerim bir ton işim vardı git gel derken unuttum vallahi.
-Ben küsmüşüm sana. Öyle kolayda affetmem.
-Dayım ben senin gönlünü alırım merak etme. Yarın geliyorum bekle sana sürprizim var.
-Kurban olurum sana sen kazandın ya daha bana ne vereceksin beniz çok mutlu ettin dayıcım. Ben biletini aldım canım yarın seni havalimanından alırım.
-Ne zahmet ettin dayı alırdım ben. Çok teşekkür ederim dayı.

Dayımla konuştuktan sonra biraz uykum gelmişti . gözlerimi açtığımda etrafım karanlıktı. Burası benim odam değildi. Ben neredeydim diye düşünürken kapının açıldığını ve birinin elinde zincirle içeri geldiğini gördüm korkudan dilim tutulmuştu sanki. Çığlık atarak uyandım uykumdan rüya görmüştüm hatta kabus diyebilirim. Ah hepsi zehra yüzünden o kadar çok korkunç filimler izliyorduk ki onumla en son böyle garip rüyalar görmeye başladım.