KAYIP FREKANS 2

Bölüm 2: Karanlığın İçindeki Ses

Saat tam 03.17'ydi.

Binanın bütün ışıkları aynı anda sönmüştü. Emily, Daniel, Lucas ve Sophia karanlığın içinde birbirlerinin sesini duymaya çalışıyordu.

Emily: "Daniel? Lucas? Sophia? Kimse bir şey söylemiyor mu?"

Daniel: "Buradayım! Kimse yerinden kıpırdamasın!"

Lucas: "Telefonumun feneri bile çalışmıyor. Bu nasıl mümkün olabilir?"

Tam o sırada koridorun sonundan üç kez kapı vurma sesi geldi.

Tak... Tak... Tak...

Sophia korkuyla Emily'nin koluna sarıldı.

Sophia: "Bizi takip eden şey hâlâ burada..."

Daniel cebinden çakmağını çıkardı. Küçük alev karanlığı biraz olsun aydınlattığında herkes donup kaldı.

Koridorun sonunda biri duruyordu.

Uzun boylu, siyah kıyafetli ve yüzü tamamen karanlıkta kalan bir adam...

Daniel: "Hey! Sen de kimsin?"

Adam cevap vermedi.

Birkaç saniye sonra başını yavaşça yana çevirdi ve karanlığın içine karıştı.

Lucas titreyen sesiyle konuştu.

Lucas: "Arkadaşlar... Bence buradan hemen çıkmalıyız."

Dördü birlikte giriş kapısına koştu. Ancak kapı artık yoktu. Onun yerinde eski, paslı bir duvar vardı.

Emily duvara dokunduğunda parmaklarına soğuk bir sıvı bulaştı. Duvarın üzerinde yeni bir yazı belirmişti:

"İLK KAYBOLAN, GERÇEĞİ BİLİYOR."

Sophia aniden geriye çekildi.

Sophia: "Bir dakika... Lucas nerede?"

Herkes arkasına döndü.

Lucas ortadan kaybolmuştu.

Yalnızca yerde telefonu duruyordu. Telefonun ekranında bir ses kaydı açıktı.

Emily kaydı başlattı.

Önce parazit sesleri duyuldu. Ardından Lucas'ın fısıltısı geldi:

"Emily... Daniel... Sophia... Sakın birbirinize güvenmeyin. Çünkü aranızdaki kişi..."

Kayıt aniden kesildi.

Tam o sırada binanın hoparlörlerinden aynı bilinmeyen ses duyuldu:

"Üç kişi kaldınız. Ama artık yalnız değilsiniz."

Emily başını kaldırdı.

Tavanın köşesinde, onları izleyen küçük kırmızı bir ışık yanıp sönüyordu.

Ve hoparlörden son bir cümle duyuldu:

"Lucas hiçbir zaman sizinle gelmedi."

DEVAM EDECEK...