13. Bölüm

Güneşin ışığı yüzüme vururken yattığım yer nedense bana fazla rahat geliyordu tam bu sırada derin uykumu bölen şey çalan telefonum oldu. Rahatsızca yerimde kıpırdanarak gözlerimi araladım.

Kafamı sağa doğru çevirdiğimde gördüğüm kişi ile ufak bir şok geçirdim. Yanımda yatan Bora Uluç Özden başkası değildi. Bana garip bir şekilde bakan Bora’yla onun sıcak göğsünden başımı kaldırarak doğruldum. Daha doğrusu doğrulmaya çalıştım kolları ahtapot gibi beni sarmıştı aynı zamanda benim de ellerim onun beline sarılıydı.

Kız hayırdırr? Adamı yatağa mı attın?

"Bora abi,” dedim sorarcasına ona bakarken o ise gayet rahat bir şekilde belimi saran ellerini çekti. Onun ellerini çekmesiyle bende aynı hızda ellerimi onun belinden çektim.

Ayağa kalkarak banyoya doğru ilerledi ve banyoya girmeden önce bana bakıp. “Hadi kalk hazırlan, seni okula bırakacağım. Sonra şirkete geçeceğim.” Dedi ve banyoya girdi ben ise doğrulduğum yerde şaşkın bir şekilde duruyordum.

Şaşkın sana ne dedim?

Sen ne yaptın?

.

.

.
Çantamı alarak arabanın kapısını açarak ön koltuğa yerleştim. Borada hızla şöför koltuğuna geçerek arabayı çalıştırdı. Sessizce ilerlerken başımı çevirip onun yakışıklı yüzüne baktım.

Yakışıklıydı hemde fazlaca yakışıklıydı. Onun da gözlerinin bana dönmesiyle hızla Toparlanıp önüme döndüm, çantamın içindeki telonumu çıkardım ve bizim guruba girdim tam o sırada araba ani bir frenle durunca öne doğru savruldum Bora hızlı bir şekilde beni tutup çarpmamı engelledi.

"Bora abi! Ne oluyor?" Şaşkın ve korkulu çıkan sesimle gözleri gözlerimi buldu "bir tane piç arabasını neredeyse önümüze kırıyordu, herneyse onu boşver. Sen iyimisin?" Merakla bakan gözleri yüzümü izliyorudu.

Derin bir nefes alarak ona bakarak başımı aşağı yukarı salladım ve “evet iyiyim sadece bir anda korktum kaza yaptık sandım. Sen iyi misin?” Dedim o ise başını sallayarak geri önüne döndü ve arabayı tekrardan sürmeye başladı.

Kısa ve sessiz yolculuğumuz devam ederken Bora ikimizin arasında bulunan konsolu açtı ve içinden sigarasını ve çakmağını çıkardı ardından kapatıp kolunu oraya koyup arabayı sürmeye devam etti.

Ona bakıp, “içmeyecek misin sigaranı?” Diye sordum o ise bana. “Sigaradan ve kokusundan hoşlanmadığını ikimizde gayet iyi biliyoruz. O yüzden seni okula bıraktıktan sonra içerim.” Dediğinde kalbim tekledi, bunu unutmaması nedense çok hoşuma gitmişti.

“Sorun yok istersen iç çanta doğru üflesen rahatsız olmam.” Desemde o umursamayarak omuz silkip, “acelesi yok ya seni bıraktıktan sonra içerim.” Dediğinde uzatmayarak önüme döndüm.

Sonunda okulun önünde durduğumuzda bana dönüp, “okuldan çıktıktan sonra bana yazarsın seni gelip alırım.”

“Gerek yok Bora abi arkadaşlarımla beraber geçerim eve aklın kalmasın.” Dediğimde istemeye istemeye beni onaylamıştı.

Bora bey hayırdır?

Arabadan inip kapıyı ardımdan kapattım ve okula doğru ilerledim.

.

.

.

İlk ders sonunda bitiğinde sabahtan beri yanımda meraktan çıldıran Evsun’a döndüğümde onun bana meraklı gözlerle baktığını fark ettim, arkamızda oturan Yusuf ve Emreninde ondan pek farkı yoktu.

Sınıfa girdiğimde onlara teneffüste önemli bir şey söyleyeceğimi demiştim ve onlardan ders boyu merakla ağzımdan laf almaya çalışmıştı ancak hiç bir şey söylememiştim.

“Arya hadi anlat artık yoksa meraktan bayılacağım.” Diyen Evsunla ona hak vererek daha fazla uzatmadan bugün Bora’yla yaşadıklarımızı teker teker anlatmaya başladım.

“Sabah Evsunun aramasıyla kalktığımda yalnız değildim. Yanımda bir adet Bora vardı beraber koltukta uyuyorduk gerçi ben uyuyordum o beni izliyordu. O bana ahtapot gibi sarılmıştı, benim de ondan pek bir farkım olduğu söylenemezdi. İşte her neyse ben Bora’ya sorgular bir şekilde baktığımda o ise beni umursamayarak rahat bir şekilde kalkıp banyoya gitti. Ardından beni okula bıraktı, yolda gelirken bir ara sigara çıkardı ama içmedi ben rahatsız olduğumdan her ne kadar iç desem de içmedi öyle işte.” Dedim konuşmam bittiğinde derin bir nefes almıştım. Kaza kısmını ise bilerek atlamıştım onu da anlatsam akşama kadar sürecekti çünkü bu yüzden bunu başka bir gün anlatırdım.

Evsun heyecanlı bir şekilde bir anda çığlık attı. Evsunun çığlıyla bir kaç bakış bize dönse de o bunu önemsemedi ve konuşmaya başladı.

“Ne bir saniye benim duyduğumu sizde duydunuz mu arkadaşlar? Arya ve Bora abi beraber uyumuşlar.” Diyerek bir daha çığlık attığında elim ile ağzını kapattım.

Emre eliyle sıraya bir şeyler yazıyormuş gibi yaparak, “bu adam sana aşık bak Arya demedi deme değilse benim adımda Emre değil.” Dedi kendinden emin bir sesle yanında ki Yusuf da onu onayladı.

“Net aşık baksana seni bu kadar düşünmesi falan.” Diyerek Emre’ye katıldı.

Ben ise tekrardan düşüncelere boğuldum acaba olabilir miydi? Bu ihtimal nedense bana hep fazla uzak geliyordu bir yanım bu ihtimalin olduğunu haykırıyordu diğer yanım ise onun beni sadece kardeşi olarak gördüğünü söylüyordu.

Napacaktım.

———————————————-
Bölüm sonu

Oy ve yorum yapmayı unutmayınnn