37. Bölüm

Dershane bitti ve biz 3 araba ile motor yarışına gitmeye başladık.
Zaten bizim orada ayrı bir motor gurubumuz vardı onlardan motorlarını ödünç alacaktık. Alana vardığımızda arabalari park edip arabadan indik Ece kendi arabasıyla geldi.

Bora" Özlemişim burayı."

Karan" Bende."

Alan her zamanki gibi kalabalıktı. Motor sesleri, bağırışlar, kahkahalar...

Karan" Karşıdan gelen Ege değil mi?"

Demir" Taa kendisi."

Ege bize doğru geliyordu Karan ile birbirlerine sarildiktan sonra.

Ege" Okula gitmiyoruz diye unutunuz beni."

Demir" Biraz öyle oldu."

Ege" Yeni arkadaslarinizla tanıştırmadınız beni."

Karan" Sevgilim Mira ve abisi Mert bu da Ece bizde daha bugün tanıştık."

Ege" Tanıştığıma memnun oldum."

Mert" Bizde bizde."

Karan" Herkesle selamlaştın artık bizim motorları versen."

Ben" Evet bir şampiyon lazım."

Demir" Oooo idalı."

Ben" Tabi ki de."

Aslı " Ben baştan söylüyorum."

Mira" Bizde."

Ece" Bende izleyiciyim."

Biz gidip hazırlanırken sonra bizimkiler izlemek için kenarlara çekildiler. Mert Mira Aslı Ece ve Ege izleyicilerdi. Biz motorların başına geçtik.

Ben" Demir bak Mert ve Ece yan yana oturuyor. "

Demir" Senin eserin gurur duy."

Tam o sırada yanımıza bir motorlu daha geldi Ayaz.

Karan" Bu çocuk belasını arıyor."

Ayaz motordan inip yanıma geldi.

Ayaz" Naber Gece?"

Demir" Ayaz buradan gitmen için 2 dakika veriyorum sana."

Ayaz" Sana sormuyorum Demir."

Demir sırıtıp" Bakıyorum da level atlamışsın daha önce beni gördüğünde kaçacak delik arardın."

Ayaz" Yok bu sefer kaçıyorum senden ve senin tehditlerinden sıkıldım."

Demir" Ayaz geçen yaz ne olduğunu bir sen bir ben biliyoruz haa ama sen istersen herkes öğrenir."

Ayaz" Yapamazsın."

Demir" Öyle bir yaparım ki Ayaz dışarı çıkacak yüzün kalmaz. "

Karan araya girip" Yeter herkes bizi izliyor uzatmayın Ayaz sende sikitir git."

Ayaz" Bu burda kalmadı Demir."

Demir" Tamam Ayaz burda kalmasın zaten."

Ayaz gitiktek sonra yarış başladı. Ben Demir Karan Bora ve eski yarışçılar girdi.

Ege’nin sesi alanın üstünde yankılandı.
— Dram bitti, yarış başlıyor!

Motorlar aynı anda homurdanmaya başladı. O an etraftaki her şey sustu sanki; bağırışlar, kahkahalar, hatta Bora’nın bitmeyen yorumları bile. Sadece motor sesleri ve kalp atışlarımız vardı.
Ben, Demir, Karan ve Bora çizgide yan yanaydık. Eski yarışçılar da arkamızda.
Demir kaskının vizörünü indirirken bana doğru eğildi.
— Kaybedince trip atma, dedi.
— Kazanırsan da şımarma, dedim.
— Söz veremem.

Bayrak indi.
İlk turda Karan fena değildi ama bir virajda fazla açıldı.
— KARAN FREN! diye bağırdım ama rüzgâr sesimden hızlıydı.

Bora zaten ikinci virajda söylenmeye başlamıştı.
— Bu viraj geçen yıla göre daralmış gibi ya…

Demir ise… sessizdi. Tehlikeli sessizlik. Motorla adeta bütünleşmişti. İlk turu önde bitirdi. İkinci turda eski yarışçılardan biri yanaştı ama Demir gözünü bile kırpmadı, içten aldı geçti.

Kenarda Ege bağırıyordu:
— DEMİR YİNE KAFAYI KIRDI!

Mira ellerini ağzına götürmüş, Aslı nefesini tutmuştu. Ece ile Mert yan yana ayakta duruyordu. Aralarında mesafe vardı ama aynı noktaya bakıyorlardı.

Ece hafifçe Mert’e döndü.
— Bunlar her zaman böyle mi?

Mert omuz silkti.
— Daha sakin hâllerini görmedin.

Üçüncü tur… son tur.
Demir virajdan öyle bir çıktı ki herkes aynı anda “Oha” dedi. Karan pes etmişti zaten. Bora hâlâ motorla kavga ediyordu. Ben yetişmeye çalıştım ama Demir çizgiyi ilk geçen oldu.

Ege bayrağı salladı.
— BİTTİ! BU YILIN SAHİBİ DEMİR!

Alan bir anlığına karıştı. Alkış, ıslık, bağırış… Demir motordan indi, kaskını çıkarıp havaya kaldırdı.
— Aslı' dan aldım. Yabancıya gitmedi korkmayın.

Bora yanına geldi.
— Hayırlı olsun ama hâlâ uykum var.

Demir gülerek omzuna vurdu.
— Git bir çay iç.

Biz yanlarına giderken kalabalığın arasından üç kişilik bir grup ayrıldı. Tipleri biraz “biz buraya ait değiliz” havasındaydı.
İçlerinden biri —
kısa saçlı, kendine fazla güvenli— Ege’ye seslendi.
— Burayı kim yönetiyor? Sahibiyle konuşmak istiyoruz.

Ege çenesini Demir’e doğru kaldırdı.
— Şu an kendisi terli ama dinliyor.

Çocuk Demir’e yaklaştı, yukarıdan aşağı süzdü.
— Tebrikler. Ama biz buranın sahibi olmak istiyoruz.

Alan bir anda sessizleşti. Ben kaşlarımı kaldırdım.
— Zamanlama dersine girmemişsiniz galiba.

Demir sakince gülümsedi.
— Takvimler yanlış. Bu yıl dolu.

Çocuk sırıttı.
— Biz de yarışalım. Kazanırsak devredersin.

Karan öne çıktı.
— O işler öyle olmuyor.

Bora araya girdi.
— Ayrıca bugün kontenjan dolu, yarın gelin.

Diğer gruptan biri sinirlendi.
— Kimsiniz siz ya?

Demir kafasını hafif yana eğdi.
— Kazanan taraf.

Gerginlik artacak gibiydi ki Ege araya atladı.
— Gençler, burası dövüş kulübü değil. Kural belli. Seneye gelirsiniz.

Çocuk son bir kez baktı.
— Bu burada kalmaz.

Demir gayet rahat cevapladı.
— Zaten burada kalmaması lazım, çıkış orada.

Grup homurdanarak uzaklaştı. Arkalarından Bora seslendi.
— Bir dahaki gelişinizde kahve de içelim!

Ortam bir anda çözüldü. Kahkahalar geri geldi. Mira Demir’e sarıldı.
— Tebrikler, resmen sahiplendin.

Ben gidip Demir'e sarıldım" Tebrikler patron."

Demir" Teşekürler Gece hanım."

Karan" Gençler size bir iyi bir kötü haberim var."

Ben" İyiden başlayalım."

Karan" İyi haber Seher hala gelmiş. Kötü haber kurul toplanmış bizim buraya geldiğimizi biri söylemiş şuan evde bizi bekliyorlar."

Demir" Buranın sahibi olmam pek birşey değiştirmedi açıkçası."

Bora yere çömelip" Hayat bitti yine motor yasağı geliyor."

Ben" Bora yasak bize işlemiyor."

Bora ayağı kalkıp" Doğru."

Demir" Kurul da kimler var?"

Karan" Ateş abi, Aras abi , Cihan abi ve Sare var."

Ben" Sare niye var?"

Karan" Onu bende anlamadım."

Mert" Mira."

Mira" Efendim. "

Mert" Babam yazdı."

Mira" Babam sana yazdı."

Mert" Evet"

Mira" Ne diyor."

Mert" Eve gelin diyor sen birşey mi yaptın?"

Mira" Ben birşey yapmadım sen birşey yaptın mı?"

Mert" Hayır."

Mira" Kesin birşey olmuş."

Bora" Kusura bakmayın araya giriyorum da Mert baban yazmış niye bu kadar şaşırdın."

Mert" Şaşırdım çünkü babam beni aramaz sormaz konuşmayın kısaca."

Bora" Anladım. Bizim de öyle."

Karan" Bora."

Bora" Tamam."

Demir" Geç olmadan gidelim yoksa üstüne niye geç geldiniz diye bir de azar yeriz."

Aslı" Abim haklı."

Hepimiz arabalara doğru yürümeye başladık. Ben Demir Karan ve Mira sohbet ederek ilerliyorduk Aslı ve bira önümüzden gidiyorlardı Mert ve Ece arkamızdan geliyorlardı.
_

Ece" Sende motor kullanıyor musun?"

Mert" Evet. Sen."

Ece" Ben bilmiyorum ama öğrenmek istiyorum."

Mert" İstersen bir ara öğretim."

Ece" Olabilir aslında."

_

Ben" Demir Mert ve Ece'ye baksana konuşuyorlar."

Demir" Sen yine çok müdahale etme."

Ben" Sadece hızlandırıyorum."

Arabaların yanına geldiğimizde.

Ece" O zaman yarın dershanede görüşürüz."

Hepimiz görüşürüz dedik.

Hepimiz arabalara geçtik ana yola çıktığımızda Ece ayrıldı zaten Mira'larla aynı yere gidiyorduk villalarımız karşılıklı. Yarım saat sonra evin önüne geldik.

Mira" Sizin kurul bitince mesaj atın. "

Karan" Tamam."

Biz evin önünde sırtımızda çantalarımızla bekliyorduk.

Demir" Neyi bekliyoruz?"

Karan" Kapının kendi kendine açılmasını."

Aslı"Çalın artık kapıyı."

Bora" Benim kapı travmam var çalamam."

Ben" Demir çalsın patron o."

Demir" Bir patron oldum onuda kapı çalmakla görevlendirildim."

Demir kapıyı çaldı kapıyı Seher hala açtı.

Seher hala" Hoşgeldiniz motorcular."

Bora" Hoşbulduk halacim sende hoşgeldin."

Seher hala" Kurul toplandı sizi bekliyor."

Hepimiz tek tek içeri girdik Ateş abi ve Sare yanyana oturuyordu Aras abi telefonuna bakıyordu Cihan abi de çayını karıştırıyordu.

Aras abi telefona bakarken" Geçin oturun."

Hepimiz yanyana oturduk ben, Demir, Karan, Bora ve Aslı bu şekilde dizilmiştik.

Ateş abi" Nerdeydiniz?"

Bora" Motor yarışındaydık."

Ateş abi" Dershaneden mi kaçıtınız?"

Karan" Hayır."

Aras abi" Ne zaman gittiniz?"

Ben" Okul çıkışı."

Cihan abi" Sizden başka kim vardı yanınızda?"

Aslı" Mira, Mert ve Ece"

Ateş abi" Ece kim?"

Ben" Dershaneden arkadaşımız."

Cihan abi" Daha ilk günden kendinizle arkadaş da götürdünüz."

Aslı" Evet."

Ateş abi" Niye bu ytisa gittiniz?"

Bora" Bu yıl alanın sahibi belirlenecekti biz de gittik."

Cihan abi "Kim kazandı?"

Demir" Ben"

Ateş abi" Sen derken?"

Aras abi telefonunu indirip" Nasıl sen?"

Cihan abi" Tapulu mu?"

Demir" Şimdi 3 tur yarış yapıyoruz 3 turu da kazanan alanı alıyor. Ve tapulu değil alan bana ait oluyor ben yönetiyorum herkesi."

Ateş abi" Önceki sahibi kimdi?"

Aslı" Ben"

Aras abi" NEE!"

Ateş abi" Siz teşkilat mısınız?"

Aslı" Acemi şansı benim."

Cihan abi" Nasıl acemi şansı"

Aslı" Geçen yıl abim bana öğretmeye götürdü bende yanlışlıkla alan sahibi oldum."

Ateş abi " Peki senden önceki sahibi kimdi?"

Demir" Yine bendim."

Cihan abi" Yine birşey değişmedi yani"

Demir" Evet"

Cihan abi çayından bir yudum daha aldı, bardağı masaya bıraktı.
— Yani özet geçiyorum…
— Alan sizden çıkıp yine size dönmüş.

Demir
— Evet.

Cihan abi
— Çok emek harcamışsınız.

Bora hafif eğildi.
— Döngüsel başarı.

Ateş abi kaşlarını çattı.
— Şaka yapmayın.

Bora
— Ben hiç yapmam.

Sare kollarını bağladı, Demir’e baktı.
— Peki “alan sahibi” olmak tam olarak ne demek?

Demir
— Kuralları koyuyorum.

Sare
— Mesela?

Demir
— Kim yarışır, kim izler…
— Kim saçma sapan drift atar, kim evine döner.

Bora hemen atladı.
— Ben izleyiciyim o zaman.

Ateş abi
— Hayır sen evindesin.

Bora
— Mantıklı.

Aras abi başını kaldırdı.
— Güvenlik?

Demir
— Var.

Aras abi
— Kim?

Bora
— Ben.

Ateş abi
— Otur.

Bora oturdu.
— Güvenlik çöktü.

Cihan abi bana döndü.
— Sen?

Ben
— Ben moral veriyorum.

Cihan abi
— En tehlikelisi sensin zaten.

Sare gülümsedi.
— Peki bugün orada sorun çıktı mı?

Demir
— Ufak bir girişim oldu.

Ateş abi
— Ne girişimi?

Karan
— Alanı satın almaya çalışan bir grup.

Cihan abi
— Satın almaya mı?

Bora
— Pazarlık da yaptılar.

Ateş abi
— Kim?

Demir
— Tanımıyoruz.

Ateş abi
— Tanımadığınız insanlarla yarış mı yapıyorsunuz?

Demir
— Yapmıyoruz.

Bora
— Konuşuyoruz.

Ateş abi
— O da olmuyor.

Seher hala mutfaktan seslendi.
— Çay tazelemesi isteyen var mı?

Bora el kaldırdı.
— Ben travma yaşıyorum, bana iki.

Ateş abi
— Bora.

Bora
— Sust…

Sare
— Demir, bu işin bir sınırı var.

Demir
— Var.
— O sınır da ben.

Cihan abi kahkahayı tutamadı.
— Çok güzel cümleydi ama yanlış yerde.

Aras abi
— Şimdi buraya kadar anladık.
— Dershaneden kaçmadınız.
— Kavga etmediniz.
— Kimseyi ezmediniz.

Bora
— Henüz.

Ateş abi sert baktı.

Bora
— Şaka.

Ateş abi derin bir nefes aldı.
— Motorlar?

Hepimiz aynı anda
— Emanet.

Ateş abi
— Kask?

Demir
— Takılı.

Ateş abi
— Kurallar?

Aslı
— Var.

Ateş abi
— Kim koydu?

Aslı Demir’i gösterdi.
— Patron.

Ateş abi başını iki yana salladı.
— Bu evde patron yok.

Demir
— Alan için geçerliydi.

Cihan abi
— Eve girince rütbe düştü.

Sare ayağa kalktı.
— Son karar.

Hepimiz doğrulduk gibi olduk.

Sare
— Alan meselesi…
— Şimdilik kapanıyor.

Bora
— Şimdilik mi?

Sare
— Evet.

Bora
— Korkutucu bir kelime.

Ateş abi
— Dersler aksarsa, bir şikâyet gelirse, ya da birinizin adı karakolda geçerse—

Bora
— Geçmez.

Ateş abi
— Motorlar gider.

Bora dramatik şekilde Demir’e döndü.
— Patron… beni koru.

Demir
— Kendini koru.

Cihan abi ayağa kalktı.
— Dağılın.

Bora
— Serbest miyiz?

Ateş abi
— Evet.

Bora fırladı.
— BEN SU İÇMEYE!

Seher hala
— Dökme!

Biz kalkarken Aras abi Demir’e baktı.
— Bu “alan sahibi” işi…
— Dışarıda kalsın.

Demir
— Anlaşıldı.

Ben kapıya yönelirken Demir’e eğildim.
— Patronluk kısa sürdü.

Demir
— Eve girince iflas ettim.

Karan
— Ama dışarıda hâlâ sensin.

Demir hafif gülümsedi.
— O yeter.

Karan" Mira mesaj atmış sitedeki parkta buluşalım diye."

Ben" Bizimkiler ne der?"

Demir" Bence pek birşey demezler."

Aslı" Tamam buluşalım de."

Bora" Beklesinler yemek yiyelim sonra."

Karan" Tamam birazdan çıkarız."

Biz mutfağa geçip birşeyler atıştırdık.

Karan" Geç oluyor çıkalım mı?"

Demir" Çıkalım."

Aslı" Kim izin alıcak?"

Karan" Gece"

Ben" Hıı."

Karan" Gece Ateş abi sana pek birşey demiyor sen izin alırsın."

Ben" Tamam."

Bora" Hemen ikna oldun."

Ben" Evet."

Ben" Ateş abi biz çıkıyoruz haberin olsun."

Aslı" Böyle mi izin alıyor."

Karan" Evet."

Demir" İzin almıyor haber veriyor."

Ben" Hadi çıkalım."

Aslı" Ateş abi daha birşey demedi."

Biz kapıya doğru ilerlerken Ateş abi" Nereye gidiyorsunuz."

Ben" Park."

Ateş abi" Geç kalmayın."

Ben" Tamam en geç 12 de evdeyiz." diyip evden çıktık.

Aslı" Sen izin almıyorsun söyleyip kaçıyorsun."

Hepimiz güldük.

Ben" Böyle izin veriyorlar."

Biz parka doğru yürümeye başladık. Ben Demir'in koluna girdim önden yürüyorduk Aslı ve Bora Karan ile muhabbet ederek yürüyorlardı.