33. Bölüm

Saat epey geç olmuştu ben Demir'e yaslanmıştım oda benim saçım ile oynuyordu. Karan ve Mira televizyon izliyordu mesafeyi koruyarak. Aslı ve Bora da çay yapmak için mutfaktaydilar. Kapının önünde kavga sesleri geliyordu.

Ben"Ne oluyor yine?"

Demir" Siz durun ben bakarım"

Kapı önü ;

Koruma1"Beyfendi buraya giremezsiniz"

Erkek"Nasıl giremem kardeşim içerde delirtmeyin beni"

Koruma2"Lütfen zorluk çıkartmayın"

Erkek"Siz zorluk çıkarıyorsunuz ben değil şimdi çekilin kardeşimi alıp gidecem"

Hepimiz kapının önünde toplandık Demir kapıyı açtığında karşımızda siyah saçlı esmer uzun boylu yapılı muhtemelen 18 yaşında bir erkek duruyordu.

Mira" Ne işin var burda Mert?"

Mert" Telefonun niye kapalı?"

Mira" Kapanmış hem sen ne zaman geldin haber verseydin"

Mert" Telefonun açık olsaydı ben buraya gelmek zorunda kalmazdım daha ve gitmeden buraya geldim kim bunlar?"

Bora" Çok pardon ama siz kimsiniz?"

Mert" Mira'nın abisiyim."

Bora kafasını sallayıp" Anladım" dedi.

Mira" Arkadaşlarım Mert"

Mert" Arkadaşlarınla niye bu saate kadar görüşüyorsun gündüzler çuvala mı girdi?"

Aslı" Eeee hayır sadece kız kıza gece geçirmek istedik"

Mert Karan Demir ve Bora'ya bakıp " Kız kıza?"

Mira" Neyse ne Mert sen eve git ben sabah gelirim"

Mert " Öyle bir şey yok seni hayata burada bırakmam eve gidiyoruz."

Mira" Mert uzatma sabah gelirim"

Mert" Mira 5 dakikan var. Hazırlan bekliyorum seni"

Ben" Mira sen istersen git sonra tekrarlarız yine"

Mira" Tamam." Diyip yukarı çıktı.

Bora"Bizim eğlence başlıyor desene."

Aslı"Sus Bora"

Demir" Mert gel içerde bekle."

Mert" Sağol Mira şimdi gelir gideriz "

5 dk sonra Mira aşağı indi.

Mira" Yazarım"

Karan"Yaz"

Mert ilk Mira'ya sonra Karan'a baktı.

Mert" Sen kimsin?"

Karan sakin bir şekilde" Karan"

Mert" Seninle bir ara izle konuşalım Karan "

Karan" Olur konuşuruz "

Mira ve Mert gittikten sonra. Demir bana bakıp

Demir" Bize yaptıklarını yaşıyor Karan"

Ben" Demir"

Bora" Karan'cım abilik böyle bir şey "

Demir" Öyle mi Bora'cım"

Hepimiz kahkaha atarken.

Bora" Konuyu ne ara bana döndü şuan gündemimiz Karan "

1 saat sonra hepimiz uyumak için yataklara geçtik bizim spor işi de yatmıştı neyse iyi oldu yaa en azinda gözümün önünde.

Sabah kapanın çalmasıyla uyandım. Ben aşağı indiğimde Karan da tam kapıyı açıyordu. Kapıyı açtığında karşımızda. Ateş abi Barış abi Aras abi Eray abi ve Cihan abi duruyordu.

Karan" Hayrola abi niye bu kadar erken geldiniz "

Eray abi" Özlemediniz mi?"

Bora" Birine bir şey mi oldu niye erken geldiniz?"

Cihan abi" Siz bizi evden mi kovuyorsunuz ?"

Ben" Hayır da sizi bu kadar erken beklemiyorduk hemen gelirken niye haber vermediniz ?"

Bora" Seher hala nerde?"

Cihan abi" Bir süre Diyarbakır'da kalacak."

Ateş abi" Hepinizi aradık açmadınız bizde korumalara haber verdik evde olduğunuzu söylediler. "

Bora" Yaaa gelirken bari ciğer fln getirseydiniz. "

Barış abi " Bora burda ciğer mi yok?"

Bora" Var da Diyarbakır'ın ayrı oluyor"

Barış abi gülerek başını salladı.
Barış abi: “Tamam tamam, bir dahakine Diyarbakır’dan özel sipariş.”
Ateş abi etrafa bakındı, salonu süzdü.
Ateş abi: “Herkes yerinde mi?”
Karan başını salladı.
Karan: “Evet abi, sakin bir geceydi.”
Cihan abi koltuğa oturdu, rahat bir nefes aldı.
Cihan abi: “İyi. O zaman söyleyelim… artık korumalara gerek kalmadı.”
Ben şaşkınlıkla baktım.
Ben: “Nasıl yani?”
Aras abi konuştu.
Aras abi: “Yanlış alarmdı.”
“Geçen gün konuşulan mevzu tamamen kapanmış. Karışıklık olmuş.”
Eray abi ekledi:
Eray abi: “Kimse kimseyi takip etmiyor, mesele yok.”
Demir omuzlarını gevşetti.
Demir: “İyi oldu valla, ev karakol gibiydi.”
Bora hemen atladı.
Bora: “Aynen ya, mutfağa giderken bile izin alıyorduk az kalsın.”
Herkes güldü. O an evin havası resmen değişti. Gerginlik gitmişti.
Aslı mutfaktan seslendi:
Aslı: “Çay koyuyorum, gelen gelsin.”
Bora: “Ohh nihayet ev eski evine dönüyor.”
Kahvaltı yaptıktan sonra herkes ise gitmek için ayağı kalktı.
Ateş abi: “Biz çıkıyoruz artık.”
“Bir sorun olursa ararsınız ama…”
“Bundan sonra gerek kalmaz.”
Kapı kapandı. Ev sessizleşti ama bu kez güzel bir sessizlikti.
Bora koltuğa yayıldı.
Bora: “Ee madem tehlike yok…”
“Bugün ne yapıyoruz?”
Aslı gülümsedi.
Aslı: “Normal insanlar gibi bir gün.”
Demir bana döndü.
Demir: “Uzun zamandır ilk defa.”
Ben de başımı onun omzuna yasladım.
Ben: “Bence de.”

Aslı" Abi Aras abi mesaj atmış eve geçin koliler gelmiş düzenleyin diyor."

Demir" Tamam o zaman gidelim."

Bora" Yardıma gelelim mi?"

Aslı" Gerek yok ya sizde dinlenin artık 2 gündür yaşamadığımız şey kalmadı. "

Ben" Tamam o zaman size kolay gelsin yardım olursa arayın. "

Demir" Tamam güzelim."

Demirler gittikten sonra ben odama çıkıp bir duş aldım. Bora televizyon izliyordu Karan da Mira ile konuşuyordu. Ben duş aldıktan sonra hazırlandım ve Bora'nın yanına gittim.

Ben" Bora biraz dışarı çıkalım çok sıkıldım. "

Bora" Düşünmem lazım"

Ben" BORA"

BORA"Bende sıkıldım zaten hadi çıkalım. "

Ben" Karan biz çıkıyoruz. "

Karan" Nereye?"

Ben" Öyle dolaşıp gelecez"

Karan"Tamam"

Biz ayakkabılarımızı giyip evden çıktık.

Bora" Motor yarışına mı gitsek. "

Ben" Olur vlh çok sıkıldım zaten evde" ben Demir'e mesaj attım motor yarışında olacağıma dair.

Biz motorları alıp yarışa gittik. Saat akşam 6 oluyordu. Biz iki yarıda katılıp geri dönmeyi planlıyorduk ki öyle olmadı.

…çünkü yarış alanına vardığımız anda ortam beklediğimizden çok daha kalabalıktı.
Motor sesleri birbirine karışıyor, herkes start çizgisi etrafında toplanıyordu. Bora kaskını takarken bana döndü.
Bora: “Bak hâlâ dönebiliriz.”
Ben: “Yok.”
“Hazır gelmişken girelim.”
Bora gülümsedi.
Bora: “İşte bu Gece.”
Sıraya girdik. Start için beklerken karşı tarafta tanıdık bir motor durdu. Siyah motor, koyu vizör… Üzerindeki kişi kaskını hafifçe kaldırınca içimden bir “of” çektim.
Bora: “ Bir bu eksikti zaten…”
Ben: “Ayaz.”
Ayaz göz ucuyla bize baktı. Dudak kenarında o sinir bozucu gülümseme vardı. Yanındaki çocuklara bir şeyler söyledi, sonra tekrar bize döndü.
Ayaz: “Tesadüfe bak.”
“Gece, hâlâ karışmayı seviyorsun demek.”
Sesim sakindi.
Ben: “Yarış burası, özel alanın değil.”
Bora motorunu biraz ileri sürdü.
Bora: “Muhabbeti kes, piste bak.”
Ayaz omzunu silkti.
Ayaz: “Göreceğiz.”
Start verildi.
Motorlar aynı anda fırladı. İlk turda Bora öndeydi, ben hemen arkasındaydım. Ayaz sağımızdan bastırıyordu ama mesafeyi korudum. Kalbim hızla atıyordu ama kontrol bendeydi.
İkinci turda virajda Bora’yı yakaladım. Ayaz arkadan zorladı ama geçemedi. Tribünlerden sesler geliyordu. Son düzlüğe girerken Bora bana kısa bir bakış attı.
Bora: “Bas.”
Bastım.
Bitiş çizgisini Bora’dan hemen sonra geçtim. Ayaz üçüncüydü. Motoru kenara çeker çekmez kaskımı çıkardım. Nefes nefeseydim ama yüzüm gülüyordu.
Ayaz motorundan indi, yanımıza geldi.
Ayaz: “Fena değildi.”
Sonra bana baktı.
Bora" Ayaz gözlerine hakim ol yoksa ben olurum."
Ayaz gülüp" Tamam sakin ol şampiyon anladım kardeşini korkuyorsun."
Ben" Bitti mi?"
Ayaz" Ne?"

Ben" Bu boş konuşman"

Ayaz" Demir senin burda olduğunu biliyor mu?"

Ben" Bu seni ilgilendirmez Ayaz evet biliyor çünkü sevgilim."

Ayaz" Anladım" diyip yanımızdan gitti.

Ayaz uzaklaşınca ortamda kısa bir sessizlik oldu. Motor sesleri hâlâ kulaklarımızdaydı ama o gergin hava dağılmıştı. Bora derin bir nefes aldı, omuzlarını gevşetti.

Bora: “Sinirimi bozuyor ama…”

Kaskımı motorun üstüne bıraktım. Ellerim hâlâ biraz titriyordu ama korkudan değil, adrenalindendi.

Ben: “İyiyim.” “Abartacak bir şey yoktu.”
Bora bana yan gözle baktı.

Bora: “Yok yok.” “Ben seni biliyorum.” “Demir şimdi burada olsa aynısını yapardı.”

Tam o sırada telefonum titredi. Ekranda Demir yazıyordu. İstemeden gülümsedim.
Açtım.
Demir: “Mesajını gördüm.” “Yarış alanındasınız demek.”

Ben: “Evet.” “Biraz dağıtalım dedik.”

Demir’in sesi sakin ama dikkatliydi.
Demir: “Ayaz da oradaymış.” “Bana ulaştı kulağıma.”

Bora" Bize kameramı taktın lan."

Demir" Benim kuşlarım var."

Bora kaşlarını kaldırdı, ben göz devirdim.
Ben: “Bir şey olmadı.” “Bora gerekeni söyledi zaten.”

Demir hafifçe güldü.
Demir: “Şaşırmadım.” “İkinize de güveniyorum ama…” “Çok uzatmayın, tamam mı?”

Ben: “Tamam.” “Birazdan çıkıyoruz zaten.”
Telefonu kapattım. İçimde garip bir rahatlama vardı. Demir’in sesi yetmişti.

Bora motoruna bindi, bana baktı.
Bora: “Hadi Gece.” “Gecenin hakkını verdik.”

Motorları çalıştırdık. Yarış alanından çıkarken kalabalık arkamızda kaldı. Şehir ışıkları önümüze seriliyordu.
Yolda Bora seslendi.

Bora: “Bu arada…” “İyi sürdün.”o

Ben: “Sen de.” “Birinci olmayı boşuna sevmiyorsun.”
Bora güldü.

Eve vardığımızda saat iyice ilerlemişti. Kapıyı açtığımızda Karan salonda oturuyordu.

Karan: “Geç kaldınız.” “Yarış mı uzadı, olay mı çıktı?”

Bora: “Yarış.” “Olay çıkarmaya çalışan oldu ama kursağında kaldı.”

Karan bana baktı.
Karan: “İyi misin?”
Ben: “İyiyim.”

Odaya çıkarken telefonuma bir mesaj düştü.

Demir: “Yarın seni alırım.”
“Bu sefer sakin bir gün planlıyorum."

Ben" Bana bak Demir gelirken eşeğimi de getir."

Demir" Merak etme eşeğin benimle güvende yarın getiririm. "

Ben" Tamam o zaman."