Geceyi Dinleyen Gözler

Kasaba, akşamın karanlığında sessizliğe gömülmüştü. Sokak lambaları titrek bir ışık saçıyor, rüzgar eski taş evlerin arasında uğursuz bir uğultu bırakıyordu. 16 yaşındaki Ece, okuldan eve dönerken yolunu kısaltmak için terkedilmiş eski mezarlığın yanından geçti.

O sırada bir çığlık duydu—ince, korkudan titreyen bir ses. Ama bir an sonra her şey sustu. Ece, kalbi yerinden çıkacak gibi atarken, elindeki feneri titrek ışığında mezarlığın derinliklerine doğru tuttu.

Toprağın üzerindeki taşların arasında kan lekeleri vardı. Ece dondu kaldı. Daha sonra, hafif bir nefes sesi duydu; nefes, ona çok yakındı ama etrafında kimse yoktu.

Tam geri dönmek üzereyken, bir gölge hızla mezarlığın arkasına kaydı. Ece, titreyen elleriyle feneri gölgeye doğrulttu ama sadece karanlık ve sessizlik vardı.

O anda fark etti: birileri onları izliyor… ve bu gece hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.