20.Bölüm:Ada

Ayaz'dan ayrıldığımda burun ucu burnumdaydı ona hamileliğimi henüz anlatmayacaktım
"Yaptığın şey normal miydi"
"Evet"
"İçeri biri gir-" derken kapı birden açılınca Ayaz'ı ittim gelen Alvinadan başkası değildi bize hayal kırıklığı ile bakıp kapıyı çarparak uzaklaştı
Ayaza olan aşkının sebebi ben değilim!
"Ne oldu şimdi"
"Körsün... KIZ SANA SIRILSIKLAM AŞIK!"
"ney?"dedi affallamış sanayi abileri gibi
"Sus Ayaz" dedim elimi alnıma koyup sabır çekerken
Dakikalar sonra timdekiler yeni görevin planını yapmak bahanesiyle odaya geldiler herkes oturmuştu bir yanımda Nil diğer yanımda Asena vardı tekli koltukta Sessiz sedasız Pars onun Karşısındaki tekli koltukta Doğu karşımdaki koltukta ise Ayaz Batuhan ve Ali vardı Yavuz ise sandalyede oturmuştu
"Hangimiz konuşacak "diye sessizliği böldü Nil
Fark ettirmediğini sanıyordu ama Parsa bakılmayacak şekilde bakıyordu Pars'ın tek isteği uyumak gibiydi bir kaç gün ceza nöbeti yemişti
"Neyi konuşacağız?"
"Alvinanın neden tayin değiştirdiğini sizin Barıştığınızı bilmediğimizi sanmanızı ve bu buzların ne zaman eriyeceği" dediğinde Ayaz kafasını soktuğu yastığın altından çıkardı
"Siz ne...?"dedim şaşkınlıkla
"Dedektif Nil yine döktü sırları..." Diye kıkırdadı Pars bu nedensiz Nil'in yüzünde nadir görülen tebessüme sebep olmuştu
"Alvina tayinmi değiştirmiş ?" Dedim hevesimi belli etmeden
"Evet"
"Ne zaman, neden,siz biliyormusunuz,bilmiyorsanız, bilmenize gerek yok ! ,Bilmeyin"
"Rahat ol şampiyon fakat hepsini biliyoruz"dedi Yavuz kahkahalarla
"Ne zaman Bugün neden sizi öpüşürken bastığı için biz biliyormuyuz hemde her detayını bilmemize elbette gerek var bilmek zorundayız "diye tüm sorularımı cevapladı Asena
Sıçtın diye tamamlasaydı keşke
"Neden söylemedinizki barıştığınızı ?" Dedi Doğu
"Biz barıştıkmı ?" Dedim salaklıkla
"Ayrılmış insanlar öpüşmez güzelim" diyen Ayaz'a ağzım açık bakmakla yetindim
Arkama yaslanıp derin bir iç çektim
"Görev olmadığını biliyoruz bugün uzun günü hatırlarsanız... yalanlarınızı uygulamadan önce düşünün şimdi...istediğiniz cevap neydi ?" Hepsi susunca sırıtıp ayaklandım ve odadan çıktım Alvinayı koridorda elindeki belgelerle gördüm cidden tayinmi değiştirmişti?
"Tayinim kabul olmadı Vural"dedi hüzünle benimde içimde bir hayalkırıklığı oluştu ama dışıma yansıtmadım

Tüh bee!!!

"Sana hiçbir şey yapmadım Alvina"
"Aşkımı çalmak dışında hiçbir şey..."
"Senin aşkın tek taraflıydı unutma"
Diyecek bir şey bulamadı kaçar adımlarla gitti
Bende odama çıkıp kafa dağıtmak amacıyla Hatay şehitliğine gitmek için hazırlandım üzerime bir sweat giyinip altına bir Jean giyinerek çıktım elimde tuttuğum siyah şal ile askeriyeden bilerek bahçede oturan tüm timin önünden geçerek çıktım hepsinin benim çıktığımı görünce ayaklandığını işittim yürüyerek zaten yakın olan Hatay şehitliğine yol aldım bir marketin önünden geçerken ağlayan bir kız dikkatimi çekti koşarak yanıma geldi ve bir kağıdı elime tutuşturdu
Onlar benim ailem değil
Bir tek bu cümle yazıyordu ne yapacağımı bilemeden kız uzaklaştı bir kadın ve adam kızın kolunu sertçe kavrayıp arabaya çekiştirdiler
Refleks olarak ileri atıldım
"Durun !" Diye bağırdım kadın kızı yanına çekti adam karşıma geçti
"Haddinizi aşmayın"
"Kızı bırak" dedim kadına bakarken
"Polisi aramadan buradan uzaklaşın yoksa kadın falan demem"
Bu varlık ne yaşıyor?
"Arayabilirsin hatta çokta iyi olur şimdi ikiletme ve kızı bana ver"birden adamın saniyelerdir sıktığı hatta sıkmaktan parmak boğumları beyazlayan yumruğu suratımda yanağıma patladı sarsılmadım ama yüzüm yana çevirilince görüşüme o girdi...
Ayaz BARKAN
Hızla yanımıza yaklaşıyordu
Patlayan dudağımdaki kanı parmağımla çekip sert bir tekmeyi adama indirdim Ekim belimdeki silaha gitti
"Bir üst teğmene el kaldırmanın cezasının ağır olduğunu biliyormuydun ?" Dediğimde adamda kadında buz kesmişti Ayaz yanımıza vardığında ben donmuş kadının elinden kızı çektim kız birden bacağıma yapıştı tahmini 7 yaşındaydı zeki bi kıza benziyordu Ayaz adamı yerden almış yakasından tutup arabaya yapıştırmış yüzünü Yumrukluyordu polisler ve etraftakiler gelince Ayaz adamdan ayrıldı adam pert olmuştu sonuç olarak Şehitlik yerine karakoldaydım
Kızın gerçek ailesi kızın daha 4 yaşlarında olduğu zamanlarda cinayet olarak düşünülen ama çözülemeyen bir vakada vefat etmişti katil ise Ayaz ın dövmekten pert ettiği gizemli adam ve suç ortağı kadındı karakoldan asker oluşumuz sayesinde ayrılmıştık kızı evlat edinmeyi çok istemiştim evli olmadığım için bu olmuyordu fakat karakol müdürü katili yanlışlıkla bulmama karşın halletmek için elinden geleni yapacağını süreç ilerlerken 1 hafta bende kalabileceğini söylemişti kızın bir adı bile yoktu... kimliği bile yoktu nüfus müdürlüğünde bu işleri halletmiş kızın adını kendisine seçtirtmiştik kız çok tatlı sarışın mavi gözlü beyaz tenli tombuld yanaklıydı annesinin adını karakolda öğrenmiştik Ada... oda isminin Ada olmasını istemişti... günün sonunda Hatay manzarasına karşı ben ve Ayaz birşeyler içiyorduk Ada ise çikolata yiyip meyvesuyunu hüpletiyordu
"Gece abla..." Diye homurdandı
"Efendim Ada ?"
"Karakoldaki Ağabey işleri hallederse sen annemmi olacaksın ?" Dedi heyecanla
Minik bir tebessümle cevapladım
"Umarım"
"Ayaz abide babam olsunmu?" Dedi kıkırdayarak bu soruya Ayazda gülmüştü
"Çok isterim Ada" dedi ardından bana baktı üzerindeki siyah gömlek ile Gecenin karanlığında çok çekiciydi
"Sen Gece ablayı seviyormusunki ?"
"Hemde çok..."
"bencede sev o olmasa" dedi ve devamını getiremedi çok tatlı konuşuyordu yüzünde değil ama kollarında yaralar vardı
"Ben o kötü adamın elinde olurdum" dedi ve çıt çıkarmadan çikolatasını yemeye devam etti
Biz onun yaralarını kapatan yara bandı olacaktık...