11.bölüm: kulübe

Karşımda yeni aramış askerler duruyordu rütbeleri yoktu nöbet için buradaydılar bana verdikleri asker selamını umursamadan kızlar ile buluşacağımız banka yöneldim yürürken kolumu tutan silüet ile bakışlarım 'hayırdır ?' bakışını kuşandı kolumu tutan varlık Yeni uyanmış dağınık kahverengi saçları ile ihtişamlı ve karizmatik Ayaz dan başkası değildi
"Askerlerin selamını karşılıksızmı bırakacaksın"
"Evet komutanım başka?" Dedim bıkkınlık ile bu aptal şeye komutanım diyordum !!!
Beklemediğim şekilde bakışlarını askeriye kapısına dikip kolumu daha çok kavradı bende oraya baktım bir dakika !
KORAY!
EVET KORAY ! AKADEMİDEKİ KORAY !
bakışları bana benimkiler ona kilitlendi Ayazın ifadesi ise bu piçin burada ne işi var suratı olmuştu elindeki bavulu bir asker gelip aldı ona birşeyler söyleyip gitti Koray ise yanımıza yöneldi dibimizde bittiğinde Kolumu Ayaz isimli şeyden kurtardım
"Merhaba !" Dediğinde bana Ayazı sepebsiz kıskandıracak imkan geldiğinden minik bir zafer tebessümü ile cevapladım
"Merhaba Koray! Hatay'da olman ne güzel!"
Dediğimde bakışlarını Ayaz'a çevirdi elini uzattı
"Merhaba Ayaz kıdemli üsteğmen olmuşsun tebrikler " dediğinde Ayaz soğuk bakışları ile elini sıktı
"Sağol" diyip bı bana bı ona baktı sonra ise bakışlarını bende durdurup
"Silahları temizlemeni söylememe gerek varmıydı Gece ?"
Bakışlarım nefret kusarken yanıtladım
"Gerek yok komutanım temizliyorum şimdi" diyerek ekipman kulübesine gittim
PİS ŞEYTAN!!!
Burası tamamen silahlar ve ekipmanlar ile donatılmıştı hepsini temizlemek vakit alacaktı bıkkınlık ile silmeye başladım yaklaşık 1 saat sonra ben daha yarılamamışken kapı şiddetle açıldı ama ters bir Naziklik ile kapatıldı
"Bitirmedinmi ?" Diyordu tanıdık ses
Ayaz...
"Oradan bitirmiş gibimi duruyorum komutanım"komutanım kelimesini vurgulamıştım
Derin bir nefes aldı
"Neden böyle yapıyorsun?" Dedi kolumu tutarken ben irkilerek çekildim elimdeki bezi ve silahı masaya bıraktım üzerime ilerledi sırtım duvara ulaştığında aramızda santimetreler vardı bir eli duvarda bir eli kolumdaydı dağınık koyu kahve saçları ve çelik yorgun bakışlı ela gözleri ile fazla çekiciydi
"Ne yapıyormuşum KOMUTANIM SÖYLEYİN KOMUTANIM!!" Dedim nefretle komutanım kelimesini özellikle vurguluyordum
"YAPMA ŞUNU ! 6 YIL boşuna mı Aynı duyguları besledik !" Derken ne kastettiğini anlamıştım... Ona aşık olduğumu düşünüyordu ama ben daha kendi hislerimden bile emin olamıyordum ? Aşık olup olmadığımımı bilecektim ?
"Biz hiç aynı duyguları beslemedik Ayaz ! Burada duygulara yer verilir ama sadece nefret kusup kırıcı olanlara o aşk kuşu rüyalarındaki gibilere değil! Sen benim gözümde sadece bir komutansın benim senin gözünde asker olmam gib-" derken sözümü bölen dudaklarıma kapanan ağırlık oldu...
Ayaz az önce dudaklarıma yönelmişti !?
Şuan öpüşüyorduk
Olayın şokunu atmam kısa sürdü nedenini bilmiyorum sikimdede değil aynı istekle karışılık verdim benim ellerim onun omuzlarında onun elleri belimi sarmış Ken nefeslerimiz bizi ayırdı bilincim mest olmuştu ama yerine geldiğinde ne tür bir bok yediğimi anladım sinirle Ayazı ittim
"ŞEREFSİZ! YİNEMİ DUYGULARIMLA OYNAYACAKSIN HA ? SÖYLE YİNEMİ !" dediğimde konuşmasına fırsat vermeden kulübeden çıktım kapıyı sertçe kapattım hatta o kadar serttiki eğitim için bekleyen acemi askerler bile duruşlarında irkildiler bahçedelerdi benimi bekliyorlardı ?
Tabii ya ! Bugün acemilere kuralları anlatacaktım !! Ama hiç modumda değilim Asena yapar umuyorum!:)
Askerle döndüm ve dediğim tek şey sarışın mavi gözlü kıza "askeriyede Asena Akagün komutanını bul ve eğitimi Gece komutanın ona devrettiğini söyle" demek oldu sert adımlarla odama çıkıp kendini yatağa attım Nil her zamanki gibi yatakta oturmuş reels kaydırıyordu asosyal biriydi asosyal olduğu kadarda SERT
"Komutanım iyimisiniz ?"
"Değilim"
"Ne oldu ki"
"Duygularınla oynayacak komutanınla öpüşürsen ne yapardın Nil ?" Dedim yatağın tavanına bakıp gözlerimin NEFRETLE dolmasına izin verirken
Nil önce şaşırdı sonra ise Jetonu düştü
"Hass...siktir"