Bölüm-2 Oyun Başladı

İnsan dünyaya sadece yemek içmek koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı.
Sabahattin Ali

Merhaba ben Umut SÖNMEZ.Bende diğerleri gibi yetimhanede büyüdüm. Onların aksine benim çok mutlu bir hayatım vardı.Maddi durumumuz da iyiydi.Ben beş yaşındayken kaçırıldım. O çocuk yaşta benden bir böbreğimi aldılar.İnanabiliyor musunuz?Sonra da beni sokağa attılar.Çok ağladım,çok yalvardım ve üstüne üstlük adımı hatırlamıyordum.
Yıl 2012
Ağlıyordum ama kimse sesimi duymuyordu. Duysunlar istiyordum.Bir kişi bile duymadı sesimi, bir yıl boyunca sokakata yaşadım.Neler çektiğimi , nelerden geçtiğimi bir ben bir de Allah biliyordu. Kaç yaşındaydım? Adım neydi? Neden bana acılarıma gülmeyi öğretmişti hayat? Neden bu kadar erken büyümüşdüm ben?İnanın bende bilmiyorum ama bildiğim tek bir şey var.Gelecek ne kadar uzak olursa olsun, geçmiş her zaman bir gölge gibi peşinizi bırakmaz.
Yıl 2013
Peki ailem nerede'ydi? Neden beni bulmaya çalışmıyorlardı? Ben o gün anladım meğerse' m benim hiç ailem olmamış.Ben yine sokakta oturmuş ağlarken, bir kadın geldi yanıma.Bana su verdi ,benimle konuştu.Peki ya sonra ne yaptı? Beni yetimhane' ye bırakıp gitti.İlk gün çok sıkıcıydı.Sonra yemekhane de dört çocuk yanıma geldi.Adımı sordular. Bilmiyorum dedim.Aralarında bi tane kız vardı.Çok güzeldi.Hepsiyle teker teker tanıştım, sıra o kıza geldi.Bu yaşta bile çok bakımlı gözüküyor du.Bana elini uzattı,elini tuttum ve o an hayatımda duyduğum en güzel isim döküldü dudaklarından "Açelya" dedi." Kalbim çok hızlı atıyor du. Kimdi bu kız?Nasıl bu kadar tatlı olabilirdi.Kızın elini sıktığımda benim kaybolmuş ailemin o olduğunu hissettim "Bu kız" dedim." Bu kız benim kaybolmuş ailem olabilir mi?" Aradan günler geçti bu arada bana ismimi o verdi." Umut" o kadar güzel söylemişti ki ,o kadar içtenlikle söylemiştiki ben ondan sonra her gün bu ismi defalarca tekrarlamıştım.
Yıl 2014
Tekvando salonundaydık.Yetimhane herkese istediği spor dalını soruyordu. Garip olan yanı ise altımızında tekvando dövüş sanatlarını seçmiş olmasıydı.Çok garipti hem onları tanıyor hem de tanımıyor gibiydim.Korkunçtu.Nedensiz bir şekilde azrailim içlerinden biri diyordu bir yanım, bir yanım ise buna inanmıyordu.Daha doğrusu inanmak istemiyor du.Benim hikayem bu kadardı.Peki ya siz gerçekten azrailimle aynı yerde olduğumu düşünüyor musunuz?
Günümüz
Yazarın Anlatımıyla
Ne yapacaklarını bilemez halde oradan buraya yürüyüp duruyorlardı.Birden bir kadının bağırma sesi geldi.Kadın şöyle söylüyordu." Yardım edin!" Kadının bunu söylemesi onlara garip gelmişti.Çünkü bundan bir saat önce bir adamla karşılaşmışlardı.Adam hiçbir şey olmamış gibi yoluna devam ediyordu.Güneşin doğup batması ona garip gelmiyordu.Sanki ne duyuyor ,ne de konuşabilyordu.Bağırma sesinin geldiği yöne doğru ilerlediler.Kadın uzaktan normal görünsede, yakından gerçekten korkutucuydu.
Açelya - Merhaba Hanımefendi iyi misiniz?
Kadın şoka girmiş gibi onlara bakıyordu.Bir,iki dakika boyunca kimse konuşmadı .

Furkan- Hanımefendi iyi misiniz?Neden öyle bakıyorsunuz bize?

Kadın tekrar bağırmaya başladı.Onları duymuyormuş gibi yapıyordu.Beş,altı dakika sonra dayanamayıp bayıldı. Hepsi şaşkınlıkla kadın'ı izliyordu .Şimdi ne yapacaklardı?

1 saat sonra
(Güneş 'in Anlatımıyla)

Kadın karşımdaki koltukta öylece uyuyordu.Herkes uyumuştu ama benim uykum gelmediği için uyuyamamıştım. Bir,iki dakika sonra uyumaya karar verdim.

(Yarım saat sonra)

Terler içerisinde uyanmıştım.Hepsi başımda durmuş "İyi misin?"diyordu.Kekeleyerek zar zor iyiyim dediğim sırada kadının uyandığını gördüm.Benim gibi terler içerisinde uyanmıştı.Uyandığında bir çığlık attı .Ağzından tek bir kelime çıkıyordu."Korkuyorum" diyordu.Emin olun kadın dan çok biz kokmuştuk ,ama yinede belli etmek istemedik .Sonra Barış kadını sakinleştirmek için konuşmaya başladı.

Barış-Hanımefendi bize olan herşeyi anlatır mısınız?

Kadın konuşmaya başladı.Hepimiz titriyorduk.

- Ben her zaman ki gibi pazara gidiyordum.Sonra bir de ne göreyim. Güneş doğup batıyordu.Korktum,bağırdım ama kimse beni duymadı.Delirdiğimi düşündüm.Sonra siz geldiniz.O kadar yorulmuştum ki bayılmışım.

İşte o zaman elimizdeki tek şansın da bittiğini anlamıştık .Kadınla yaklaşık iki saat konuştuktan sonra farkında olmadan olduğumuz yerde uykuya dalmıştık. Sabah olduğunda inanın hepimiz delirmiş bir şekilde kadına bakıyorduk.Kimse titremekten konuşamıyordu.Hemen ağzımı kapattım.Hıçkırıklarımı durdurmaya çalıştıysamda yapamadım . Ağlamaya başladım.Hem de deliler gibi kimse beni durdurmadı.Çünkü bizim yerimizde kim olsaydı delirmişti.Sevda da bana katıldı.Sonra Açelya ,Umut ve Furkan.Beşimizde hıçkırıklarla bağıra çağıra ağlamaya başladık.Kadın karşımızda kanlar içerinde yatıyordu.İşte tam o an hepimiz yok olmak ,yerin dibine girmek istiyorduk,ama yapamazdık.Ayağa kalktım.Belki bir şey bulurum diye.Kadına yaklaştığım an elinde kanla yazılmış bir kağıt buldum.Zar zor konuşabildim ve ben bir şey buldum dedim.Hepsi yanıma yaklaştı ,kağıdı okumaya başladım; Merhaba hediyemi
beğendiniz mi?Bence çok iyiydi.Delirdiğinizi görebiliyorum ve beni öldürmek istediğinizi.Ama yapamazsınız çünkü ben ilk kurşunu çoktan patlattım bile.Şimdi gelelim oyunumuzun kurallarına.Aslında anahtar okuyanda.Yani deyeceğim o ki oyunun anahtarı sensin Güneş.Tabi oyunun sonuna kadar hayatta kalabilirse.Bu sadece Güneş için değil hepiniz için geçerli.Oyun bittiğinde sadece bir kişi kalıcak.Oyunu bir tek sen bitirebilirsin.Bir tek sen Güneş...Zamanınız kısıtlı, hazırlıklı olun çünkü oyun başladı.

Merhaba nasılsınız bakalım. Sizce Umut ve Açelya'nın hikayesi nasıl devam edecek.

Umut azrailim içlerinden biri derken neyi kastetti.

Sizce katil kim.

Oyun Başladı sizce katil o kadını niye öldürdü.
Sizi seviyorum.

İnstagram hesabım-nisa_nurr4734