Final

Final.

Aslı: Abi sen biliyor muydun?

Abim: Neyi, Aslı’m?

Aslı: Elçin’in hasta olduğunu.

Abim: Ne!

Abim: Bi’ saniye, bi’ saniye. Elçin hasta mı?

Aslı: Bilmiyor muydun?

Abim: Tabii ki de bilmiyordum Aslı.

Abim: Bilsem sana mı sorardım.
Abim: Lütfen bana hastalık meselesini doğru düzgün anlatır mısın?

Aslı: Yani… Bilmedim ki anlatsam mı anlatmasam mı diye.

Abim: Bunu düşünmene bile gerek yok.

Abim: Çünkü anlatmak zorundasın.

Aslı: Elçin söylemediyse bir bildiği vardır, ağabey.

Aslı: Sana anlatamam.

Abim: Lütfen ağabeyim, anlat bana ne olduğunu.

Abim: Zaten Elçin’le de konuşamıyorum, bari sevdiğim kadının nesi olduğunu senden öğreneyim.

Aslı: Yapamam.

Abim: Ağabeyin olarak sana yalvarıyorum.

Abim: Ne istersen yapmaya da razıyım, canımı da alsan sesim çıkmaz ama lütfen bana Elçin’in neyi olduğunu söyle.

Aslı: Elçin..

Aslı: Elçin çok hasta ağabey.Abim: Neyi var, ciddi bir sorun mu?

Aslı: Meme kanseri, son evre. Doktorlar yolun sonunda olduğunu söyledi.

Abim: Yalan söyleme bana.

Abim: Bu yaptığın hiçte komik bir şaka değil.

Aslı: Şaka değil zaten, gerçeği söylüyorum.

Abim: Kes artık şu saçmalığı.

Abim: Elçin değil, Elçin’in teyzesi hasta.

Abim: Beni oraya getirtmek için böylesine saçma bir şeye başvurmanıza gerek yoktu.

Aslı:Yalan değil.

Aslı: Annem üzerine yemin ederim ki doğru söylüyorum.

Abim: Sus artık tamam mı?

Abim: Elçin’in bir şeyi yok.

Evim: Ona bir şey olmayacak, daha beni affedip yanına çağıracak, ben de dün aldığım yüzükle ona evlenme teklifi edecektim.

Abim: Şimdi çok hastaymış, ölmek üzereymiş gibi konuşamazsın benimle.

Aslı: Elçin için çok üzgünüm ama… o ölecek ağabey.

Aslı: Bunu kabullenmek zorundasın.

Abim: Asıl sen, siz kabullenin. Ona hiçbir şey olmayacak. Yokuşları korkusuzca inen Elçin’in, Elçin’imin şimdi düşecek mi diye beklememi istiyorsunuz. Dahası aptal bir kanserin onu yenecek mi sanıyorsunuz.

Abim: Sanmayın. Çünkü o başı dik bir şekilde kurtulacak bu illetten.

*Aslı kişisi engellendi. *

Ahmet: İnanmıyorum onlara.

Ahmet: Annemin üzerine yemin etti ama ben yine inanmadım ona.

Ahmet: Benim Elçin’im, dertli kuşum bana yalan söylemez dedim.

Ahmet: Bu kadar ciddi bir rahatsızlığı varken kendine daha fazla zarar vermek için sigara içmez ve en önemlisi hastalığını başkasının hastalığıymış gibi bana enjekte etmez dedim.

Ahmet: Yaptın ama.

Ahmet: Allah şu saniyede canımı alsın ki yaptın.

Ahmet: Benim senden uzaklaştırdın, beni yanında istemedin.

Ahmet: Ne olurdu yanında olsam, senin elinden tutup destek olsam n’olurdu?

Ahmet: Neden bunu bana çok gördün?

Ahmet: Çok sevdim seni, yemin ederken bile senin üzerine yemin edecek kadar çok sevdim seni.

Ahmet: Gelemiyorum da şimdi yanına, tutamıyorum da ellerini.

Ahmet: Uğruna yemin ettiğim kadın, yeminim bozduğum için ya daha erken vefa ederse diye bana gelmiyorum.

Ahmet: Elimi- kolumu, dilimi bağladın sen.

Ahmet: Sana ulaşacak tüm yollarıma engel koydun.

Ahmet : Seni çok seviyorum ama, beni kimsesiz bir mahkum gibi bıraktığın için affetmeyeceğim seni.

Ahmet: Ya da…

Ahmet: Bunları okursan üzülme olur mu?

Ahmet: Ben çaresizliğimden seni affetmiyorum derim ama kıyamam ki sana.

Ahmet: Bir- iki güne kalkmaz affederim seni.

Ahmet: Sen yeter ki üzülme.

*Aslı kişisinin engeli kaldırıldı. *

Ahmet: Nasıl olduğunu görmem için bana Elçin’in fotoğrafını atar mısın?

Aslı: Yapamam.

Ahmet: Neden, eğer seni kırdığım içinde çok özür dilerim.

Ahmet: Yemin ederim içimde geçenler değildi onlar.

Aslı: Üzgünüm.

Aslı: Çok özür dilerim ağabey.

Aslı: Başın sağ olsun.

Aslı: Elçin’i… kaybettik.

**
Ahmet: Beni sensiz bıraktın.

Ahmet: Buna hakkın yoktu ama yaptın.

Ahmet: Şimdi ben de hakkım olmayan bir şeyi yapacağım

. Ahmet: Seninle vedalaşmadan yaşayamam ve o yüzden de… gideceğim, ama bu sefer sana doğru… yakında görüşürüz, sevdiğim.

BÖLÜM SONU.
Nasıl buldunuz bölümü?

Gözlerim dolu dolu, ağlamaktan helal olduğum bir bölüm oldu… Ama onların da kaderi buymuş, o kadar çok istedim ki mutlu olmalarını… ama kitaba ilk başladığımızda gerek Elçin’e gerekse Ahmet’e bu kadar bağlanacağımı bilmiyordum. Sanırım sonunu bildiğim için baştan beri onlara bu denli bağlanmak istememiştim. Üzgünüm ama üzgün olmam bir şey değiştiri mi? Asla. İkisi de canımda bir parça oldu, evde bile ev kalkına Elçin, Ahmet diye sesleniyorum artık… Söylenecek çok şey var ama hepsini bir araya getirmek… özellikle bu finalden sonra imkansız gibi. Her zaman söylediğim gibi, mutlu hayat için sağlık en önemlisi. O yüzden benden bu kadar, mutlu, huzurlu ama en önemli sağlıkla kalın.

Belki bir gün, başka bir evrende Ahmet ve Elçin’i okuruz.

Şimdilik bu kadar, yeni kurgularda görüşmek üzere. 💕

Spoiler ve alıntılar için beni İnstagram ve X’den takip etmeyi unutma. Hesap isimi: Aycelebininhikayeleri.