7. Bölüm

7. Bölüm

053***56: Saçını kestirmişsin.

Elçin: Öyle oldu biraz.

Elçin: Diğer türlüsüyle çok uğraşıyordum.

Elçin: Hayatım, boş vakitimi gereksiz uğraşlarala geçireceğim kadar uzun değil.

053***56: Kısa saçta çok yakılmış ama uzun saçlı Elçin, bi’ farklıydı sanki.

Elçin: Ne zamandan beri farklılığımızı saç kesimimiz belirliyor, el oğlu?

053***56: Kadınların aynası saçlarıdır. Saç boyu ne kadar kısaya ya da ne kadar kısalırsa omuzundaki yükler de o kadar fazladır.

053***56: Yüklerini benimle paylaşacak olursan eğer sana yemin ederim ki çıktım çıkmaz, yüklerini seveler kabul ederim.

053***56: Nir günlüğüne de olsa bencil ol, kendini düşün. Sırtına yeni yükler eklemekten vazgeç, kimsenin derdini dert erinmek zorunda değilsin. Kimsenin derdini sıkıntısını dinlemek zorunda da değilsin. Hatta kendinden önce başkalarını düşünmek zorunda hiç değilsin.

053***56: Sen sensin Elçin, dert taşı değil.

Elçin: Hiçbir şey bilmediğin halde bir şeyler biliyormuşsun gibi davranmayı kes artık.

Elçin: Kimin ne olduğunu senden daha iyi biliyorum ve aptal da değilim, birçok şeyin farkındayım.

Elçin: Ama sende şunu bilmesin ki ben ne yapıyorsam bile isteye, büyük bi’ memnuniyetle yapıyorum.

Elçin: Belki de tüm bunlar, yaptığım bir hatanın kefaretidir ha?

Elçin: Hiç böyle düşündün mü?

053***56: Tabii ki düşündüm, ama sonuça vardığımda tüm kapılar senin masumiyetinle açıldı.

Elçin: Açılan her kapının ardında gerçekler yatmaz.

Elçin: Çocuk değilsin , bunu bilmem gerekiyordu.

Elçin: Boşanmak üzere olan bir çift bile çocuklarının yüzüne kapıyı, büyük bir mutlulukla açalar. Öyle ki, kapının arkasında ne olduğunu bilmeyen çocuk, ebeveynlerini dünyanın en mutlu çifti sanar ama aslında durum hiçte sanıldığı gibi değildir.

Elçin: Mutlukla açılan her kapıya inanma, bazen o kapının arkasında koca bir enkaz yatıyordur.

053***56: Ne demek istiyorsun?

Elçin: Ne anladıysan onu demeye çalışıyorum.

053***56: Anladıklarımın doğruluğuna inanmak istemiyorum.

Elçin: O da senin sorunun.

Elçin: Ama endişelenme, bir zaman sonra sende bu gerçeğe alışacaksın.

Elçin: Alışmak zorundasın.

Elçin: Çünkü gerçekliğine alışamadığın her gerçek daha fazla acı demek, ve daha fazla acı daha fazla insanın incinmesi demek… durumun öyle olduğunu fark ettiğindeyse elinden gelen tek şeyin alışmak olduğunu sen de anlayacaksın.

Elçin: Umarım bunu anlaman uzun sürmez.

Elçin: Şimdilik söylediklerimi bir köşeye itekle ve gidip annenden, haklı olsan da, özür dile ve ona sıkı sıkıya sarılıp, sevgini dike getirmeyi de unutma. İçimden bir ses, dünki tartışmadan sonra annenden özür dilemediğini söylüyor.

053***56: İçindeki ses doğru söylüyor.

Elçin: O zaman telefonu bırak ve annenin yanına git olur mu?

053***56: Olur. ama sen de daha fazla sigara içme olur mu?

Elçin: Peki, annenden özür dilemen hatrına bugünlük daha fazla içmeyeceğim.

053***56: Teşekkür ederim.

Elçin: Ben de teşekkürünü kabul ederim.

Ve bu satırları okuyan sevgili okurlarım, öncelikle bunu okuyan gözlerinden öpüyor sonra da sizden, kalkıp annenize kocaman sarılmanızı ve onu sevdiğinizi söylemenizi istiyorum. Çünkü bazen, onu sevdiğimizi söylemeye geç kalmış olabiliriz. Şu an yanınızdayken, nefes alışını biliyorken ona kocaman sarılın.

Ve annesini kaybetmiş olan sevgili okurlarım, sizler de annenizin arkasından sık sık dua etmeyi, her dua sonunda onu sevdiğinizi dile getirmeyi unutmayın olur mu? Onların bizim dualarımıza çok ihtiyaçları var. Annelerinizin mekanı cennet olsun okurlarım, bir anne olmasa da bir ablaya ihtiyaç duysanız her zaman buradayım, her zaman sizinleyim.