Dönüşüm kitap kapağı

1. bölüm / 2

SÜKÛT BAŞLANGIÇ

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 2Şu an: SÜKÛT BAŞLANGIÇ

Her gecenin bir sabahı vardır. Ve her sabaha, bizi neyin beklediğinden habersiz açarız gözlerimizi.
Hümeyra, gözlerini açtığı sabahın ona neler getireceğinden habersiz, yatağından süzüldü.
Usulca pencereye yaklaştı. Gözleri bir anlığına, annesinin o daha çocukken sabrını, gözyaşını, sevgisini ve geleceğe dair umutlarını nakış nakış işlediği perdeye ilişti.
Hümeyra'ya annesinden kalan tek şey bu perde değildi elbette. Ama çocukluğunun en anlamlı anları, bu perdenin etrafında şekillenmişti.
Derin bir iç çekti. Biraz daha yaklaştı pencereye. Koyu siyah saçlarını iki eliyle ensesinde topladı. Buğulu gözlerinde varla yok arasında bir gülümseme belirdi. Zümrüt yeşili gözlerinden birbiri ardına yaşlar süzüldü.
Belki geçmişine, belki de annesine, kısık ama huzur dolu bir sesle:
"Günaydın." dedi.
Kulaklarına bir anlığına duvardaki saatin tik tak sesleri ilişti.
"Eyvah, geç kalıyorum!" dedi sessizce.
Parmak uçlarının üzerinde odadan uzaklaştı.
Evin koridorlarını aynı sessizlikle adımladı. Yükselen duvarlar, duvardaki tablo, köşedeki vazo, hatta giydiği terlikler bile bu sessizliği korumak için onunla adeta iş birliği yapıyordu.
Koridorda ilerlemeye devam etti. Çocuklarının uyuduğu odaya geldiğinde bir anlığına durdu. Kapıyı, yalnızca gözlerine ev sahipliği yapacak kadar araladı.
Kapının hemen yanındaki yatakta Yamaç yatıyordu. Tam karşısında ise Kartal...
Eksik olanı da Hümeyra tamamladı.
Sabahın ilk ışıklarının odayı aydınlatmasına çok az kalmıştı. Buna rağmen gece lambasının düğmesine basarak odanın aydınlanmasını sağladı.
Çocukların odası karanlık olmamalıydı.
Her şey olması gerektiği gibi görünüyordu. Ama her görünenin bir de görünmeyeni olduğunu yalnızca o biliyordu.
Gözlerini kapattı.
Bu sahneyi her sabah yeniden izleyebilmek için verdiği mücadele bir anlığına hatırında canlandı.
Kemer tokasının kanını donduran sesini duydu. Zihninde onlarca kelime belirdi:
"Arsız!"
"Sus artık!"
"Tahammül edemiyorum!"
"Yine mi üzerini kirlettin?"
"Bu evde besleme olduğunu unutma!"
"Yük oldun!"
"Seni doyurduğumuz yetmiyor, hâlâ bir şeyler mi istiyorsun?"
"Kömürlükte uyumak ister misin?"
Kelimeler adeta birer ok gibi sağa sola savruluyordu. Her biri kılıçtan keskin bu kelimeler, sırasıyla göğsüne saplanıyor, sonsuza kadar kanayacak bir yara açıyordu.
Göğüs kafesi kesik ama derin bir nefesle yükseldi.
Gözlerini açtı.
Bakışları yorgundu. Göz kapakları düşmüş, bedeni sanki omuzlarında onlarca ağırlık varmışçasına ağırlaşmıştı.
Bir süre daha çocuklarına baktıktan sonra odanın kapısını yavaşça kapattı.
Az önce onunla iş birliği yapan koridor, şimdi sanki bir kafesti.
Göğsü, hızlı ve kesik nefeslerle yükselip alçalıyor; ayakları, adım atmak istemiyormuşçasına yerde sürükleniyordu.
Hümeyra, zihninde açılan yaralara neyin iyi geleceğini, o sesleri neyin bastıracağını çok iyi biliyordu.
Kendini ne zaman o kafeste hissetse hep aynı şeyi yapmış, yaptığı şeyin ardından kafesin kapısını açacak anahtarı ellerinin arasında tuttuğunu hissetmişti.
Yutkundu. Başını sağa sola eğdi. Derin ve uzun bir nefes aldı.
Ağır adımlarla banyoya yürüdü. Musluğu açtı, ellerini akan suyun altına uzattı.
Su avuçlarına dolarken sanki tenini delip geçiyor, kanına karışıyor, kalbine ulaşıyordu.
Suyun teninde bıraktığı his; temizlenmekten, yeşermekten ve yeniden başlamaktan ibaretti.
Abdest almak için niyet etti ve sırasıyla gerekli uzuvlarını yıkadı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

21okunma 1beğeni 1yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…