9. TANIŞMA

Sabah gözümü açtığımda Jack çoktan gitmişti ve okula geç kalmıştım. Ders başlayalı 20 dakika olmuştu. Aceleyle uyandım hiçbir şey yemeden sadece kıyafetimi giydim ve saçımı üstten topladım, arabamın anahtarını kapıp evden çıktım. Okula da 20 dakikada vardım koşarak sınıfa gittim. Kapıyı çaldım ve sınıfa girdim. Yine tüm gözler bana kaydı ve o aradığım çift göz de bana baktı. Zaten gözlerim sadece o gözlere parlıyordu. Diğerlerinin pek önemi yoktu. Dersimiz matematikti.

"Geç kaldığım için üzgünüm."

"Sorun değil tatlım, yerine otur."

Hızlı adımlarla Jack'ın yanına ilerledim ve yanına oturdum.

"Çok güzel görünüyorsun..." Dedi.

Bu gerçekten benim bilincimi kaybetmeme neden olabilecek bir cümleydi. Aslında konu cümle değil, söyleyen kişideydi...

"Sen her zaman öylesin, bugün sana özenmişim demekki."dedim ve gülümsedim.

Sonra teneffüs ziline kadar yalnızca dersi dinledim. Sonunda o ses duyulunca Jack'a döndüm.

"Yarın için bir planım var, tabi sende kabul edersen..." Dedi.

"Nedir?"

"Seni ailemle tanıştırmak istiyorum." Dedi.

Bu cümle benim kanımı dondurmuştu resmen. O kadar vampirle aynı evde tek insan olarak kalmak beni gerçekten biraz gerginleştirmişti. Ama bunu ona belli etmeyecektim.

"Tabiki çok isterim."

"O halde yarın seni evinden alırım. Saat 10:00 da hazır ol kahvaltı yaparız."

"Tamam."

Ondan sonra yine başımı sıraya koydum ve okul bitene kadar uyudum. Gözümü açtığımda birinin arabasındaydım... Jack'ın.

"Günaydın." Soğuk kanlı sesiyle birlikte yerimden doğruldum.

"Ben kendi arabamla giderdim."

"Endişelenme senin arabanı kardeşim çoktan evinin önüne bıraktı bile."

"Buna gerek yoktu, teşekkür ederim."

"Buna gerek vardı, çünkü kimse böyle bir güzelliği uyandırmaya kıyamaz."

Bu iltifatları her duyduğumda kendimden geçiyordum... Bu hissi kimse anlayamaz!

"Teşekkür ederim iltifatın için."

O sırada evime gelmiştik.

"Rica ederim."

"Artık geldiğimizde göre ben gideyim, Yarın görüşmek üzere." Dedim

"Hoşçakal"

Arabanın kapısını açıp arabadan indim ve eve girdim. Bu sabah hiçbir şey yememiştim gerçekten çok açtım. Mutfağa girip kendime yemek hazırlayıp yedim. Sonra gidip üstümü değiştirdim ve bu günlerde dersleri astığımı fark ederek tüm günümü müzik dinleyip ders çalışarak geçirdim. Son olarak birkaç sayfa matematik ödevini de yapıp çalışmamı bitirdim. Hava kararmış saat 9'a geliyordu. Mutfağa gidip kendime soğuk kahve yaptım ve balkonda telefonumla uğraşarak kahvemi içtim. O sırada atışan yağmuru fark edip içeri girdim zaten kahvemi çoktan bitirmiştim. Artık soğuk havaya fazlasıyla maruz kaldığım için soğuktan pek etkilenmiyordum. Televizyonu açıp birkaç dakika film izledim ama sonra uykum geldiği için televizyonu kapatıp odama gittim. Tam yatağıma yatacakken aklıma yarın Jack'ın ailesiyle tanışacağım geldi. Tüm uykumu tek saniyede kaçırmıştı. Beni beğenmeleri önemliydi çünkü. Dolabımı açtım ve kot bir pantalonla açık mavi bir kazak çıkarttım. Yarın bunları giyecektim. Ne giyeceğimi de bulduğuma göre güzel bir uyku çekebilirdim. Alarmımı saat 09:00 a kurdum. Zaten kahvaltımı orada yapacağımdan dolayı hazırlanmak için bu süre yeterli olurdu. Sonra yatağıma geçtim ve yorganımı üstüme çekerek derin bir uykuya daldım. Sabah olunca o korkutucu ses ile uykumdan uyandım, alarm sesi... Yatağımdan kalktım ve banyoya gidip yüzümü yıkadım ardından da dişlerimi fırçaladım. Odama geri dönüp kazağımla pantolonumu üstüme geçirdim. Sonra saçlarımı tarayarak açık bıraktım. Elimdeki tarağı yatağımın üstüne atıp çekmecemden allık alıp sürdüm. Daha sonrasında dudak parlatıcısı da sürüp parfüm sıktım. O sırada kapı çaldı. Aceleyle gidip kapıyı açtım. Karşımda Jack'ı gördüm.

"Bu kadar özenmene gerek yoktu" dedi.

"Neden ki?"diye sordum.

"Çünkü hiç kimse vampirlerle dolu bir eve tek insan olarak giderken özenmez."

"Bu vampirler sevgilisinin ailesiyse özenir." Dedim.

Sevgilisi...

Ne kadar da garip. Bu cümle karşısında kedisi de şaşırmıştı yüz ifadesinden herşey anlaşılıyordu.

"Peki ya bir insan vampirlerle sevgili olur mu?"

"Hiçbir insan kimse için vampirlerle dolu bir eve gitmez. Ama eğer o insan ben isem senin için giderim."

Ben bunu söylerken yeni fark etmiştim ama birbirimize çok yaklaşmıştık. O sırada bana doğru eğildi bende ona doğru eğildim. Dudaklarımız birbirine değdiği anda kalbim tetikledi. Bir süre birbirimizi öptükten sonra başımın döndüğünü hissettim. Bilincimi kaybederek yere düşerken beni tuttu.

"Hey, iyi misin?" Dedi.

"Evet iyiyim. Sadece... Seni öpmek bilincimi kaybetmeme neden oluyor." Diye itiraf ettim.

"Bu kadar heyecanlanmana gerek yok." Dedi.

"Sanırım hiç aynaya bakmadın" Diyerek karşılık verdim.

Sonra kapımı kapatıp Jack'ın önünden geçerek arabanın ön koltuğuna oturdum ve onu bekledim.

Ona bakarken hızlıca sanki ışınlanmış gibi koltuğa geldiğini gördüm. Gerçekten çok garipti.

"Çok hızlısın."

"Normal olan bu değil mi?"

O sırada arabayı çalıştırdı. Çok hızlı bir şekilde arabayı çevirince Jack'ın kucağına düştüm. Ardından hemen kalktım.

"Daha yavaş olmalısın."

"Haklısın."

Sonra arabayı sürmeye başladı ve evlerine kadar ikimizde yolu izledik. Eve varınca arabadan indim, Jack da inerek yanıma geldi. O sırada evin önünde duruyorduk. Ev fazlasıyla büyüktü.

"Hazır mısın?"

"Evet hazırım."

"Jack önden yürüyerek kapıyı açtı ve içeri girmem için bana yol verdi. İçeri girdiğimde karşımda Jack'ın anne ve babası vardı.

"Hoşgeldin kızım. Ben mary, Jamesin annesiyim." Dedi annesi.

"Hoşgeldiniz bayan diana." Dedi babası.

"Hoşbuldum efendim."

"Buyrun, gelin birlikte oturalım."

Annesinin cümlesiyle birlikte gösterdiği odaya doğru yürüdüm. Ben en önlerinde ilerlerken onlar arkadan geliyordu. Sonra onlara bakmak için arkamı döndüğümde birşey çok hızlı bir şekilde önüme geldi. O sırada bir çığlık attım.

"Diana!" Jack'ın sesiyle bana sarılması bir oldu.

"Daha uslu olabilirsin jason." Dedi birine.

Gözlerimi açtığımda karşımda sarışın ve gamzeleriyle gülümseyen birisi vardı.

"Merhaba diana ben Jason, Jack'ın erkek kardeşiyim."

O sırada yutkundum ve yaşadığım olayın şokunu atlatmaya çalıştım.

"Memnun oldum..."

Sonra Jack arkamdaki kanepeye oturdu beni de yanına aldı. Annesi, babası ve erkek kardeşi de karşımızdaki kanepeye oturdu. Bu ev çok büyüktü. Hem ormanın en kuytu köşesinde olması hem de evin karanlık olması bir vampir evini en güzel şekilde simgeliyordu.

"Neden ailenden ayrı yaşamak için bu bölgeyi seçtin?"

Bayan mary'in sorusuyla birlikte kafamda soru işaretleri oluştu. Gerçekten ben neden burayı seçtim?

"Hiçbir fikrim yok. Yağmuru çok severim ve burada güneşli günler çok nadir görülür. Belki bu nedenden dolayı burada yaşamayı tercih etmişimdir. Ama açıkçası beni buraya çeken bir his vardı, sanki en başından beri buraya aitmişim gibi."

Jack'ın annesi beni başıyla onayladı. O sırada kapıdan bir kız girdi. Çok güzel görünüyordu.

"Merhaba diana, ben alina. Jack'ın kız kardeşi"

Bana uzattığı elini tuttum ve el sıkıştık. Eli çok soğuktu. Soğuk olması normal değil mi?

"Memnun oldum alina."

"Kahvaltı hazır, haber vermek istedim. Hadi gelin."

Diyerek yanımızdan gitti alina. Sonra herkes ayaklanınca bende ayağa kalktım Jack elimi tuttu ve beraber mutfaklarına gittik. Mutfağa girince masada içecekler ve birkaç parça yiyecek vardı. Jack'ın sandalyemi çekmesiyle oturdum. Önümde omlet, patates kızartması, çeşitli kahvaltılık ürünler ve bir bardak portakal suyu vardı. Herkes sandalyesine geçince ellerindeki bardakları yudumlamaya başladılar. İçlerinde ne olduğu gözükmüyordu. Bende portalak suyunu yudumlamaya başladım. Sonra jason'un elindeki bardağı yere düşürmesiyle içindeki içeceğin yere dökülmesi bir oldu. Tam ayaklarımın altındaydı. Kan...
Sonra ellerimin titrediğini hissettim. Kan içiyorlardı. Zaten normal olan buydu ama ben kandan tiksinen birisi olarak şuan ayaklarımın altında kan olması beni çok rahatsız ediyordu. Hemen ayağa kalktım ve ayaklarımın altına bulaşan kanları yere sürerek götürmeye çalıştım.

"Diana umarım rahatsız olmadın, kazayla oldu özür dilerim. " Dedi jason.

"Hayır... Yani önemli değil."

Derken midem bulanıyordu. Jack bu durumu anlamış olacaktı ki hemen söze girdi.

"Biz gitsek iyi olacak."

Benim elimden tutarak evden dışarı çıkarttı. O sırada ben elimle göğsümü tutuyordum.

"İyi misin?" Dedi.

"Evet, sadece midem bulandı. Üzgünüm."

"Bu kadar tanışma yeter, evine bırakayım seni."

Bu cümleyle birlikte içime bir ferahlama dolmuştu. Beni arabasının ön koltuğa oturttu ve sürücü koltuğuna geçerek arabayı çalıştırdı. Ardından yola koyuldu.

"Bu olanlar için üzgünüm Diana. Daha iyi bir gün geçirmeni isterdim."

"Zaten güzel bir gündü. Ailenle tanışmış olmak benim için mükemmel bir duygu. Bir kaç sorun çıktı ama hiç önemli değil. Sonuçta vampirlerle dolu bir evde normal şeylerle karşılaşmam mümkün değildi."

"Ama ben yinede seni daha iyi karşılamak isterdim."

"En iyi şekilde karşıladın."

Sonra Jack yolu izledi, bende onu. 10 dakika sonra eve vardık. Arabadan indim.

"Hoşçakal!" Dedim olabildiğince neşeli görünmeye çalışarak.

"Görüşmek üzere "

Sonra arabasını sürdü ve gitti. Bende eve girdim. Midem hâlâ bulanıyordu.