3. DOĞA GEZİNTİSİ

Uykumdan uyandığımda saat 5 olmuştu. Yatağımdan kalktım ve balkona ilerledim. Balkona çıktım, karşımdaki orman çok ıssızdı. Acaba etrafı dolaşmaya çıksam mı? diye düşünüyordum ki hemen içeri girdim ve çıkış kapısına doğru ilerleyip evden çıktım. Belki de bugün yeni evimin çevresini dolaşmam için mükemmel bir gündü . Ormanın derinliklerine doğru ilerlerledim. Etrafta muhteşem çiçek ve sanki az önce yağmur yağmış gibi toprak kokuları vardı. Ağaçların üstünde öten kuşlar, Upuzun ağaçlar tam bir huzurun göstergesiydi. Etrafıma baktığımda fazlasıyla ilerlediğimi fark ettim. Etrafa bakmayı sürdürürken gözüme o mükemmel papatyalar takıldı. Gerçekten olağanüstü bir güzelliğe sahiptiler. Hemen oraya ilerledim ve telefonumu cebimden çıkarttım. Eğildim ve tam çiçeklerin fotoğrafını çekerken omuzuma dokunan bir elle birlikte korkup sıçradım. Hemen arkamı dönüp kafamı kaldırdığımda o tanıdık yüzle karşılaştım. Bugün bana ters bakışlar atan o kişi.

"Burada ne arıyorsun?"

sesi o kadar güzeldi ki sanki en sevdiğim şarkıyı dinliyormuş gibi hissediyordum.

"Ben, etrafı dolaşmaya çıktım."

konuşurken gözlerine bakmayı sürdürüyordum.

"Burası tehlikeli, bunu düşünemiyor musun?"

nedenini bilmediğim bir şekilde hem ondan korkuyor hem de onun yanında güvende hissediyordum.

"Sadece gezinti yapmak istedim."

yavaşça oturduğum yerden ayağa kalktım, o sırada gözlerine bakmaya devam ediyordum.

"İsmin dianaydı sanırım, Burası ıssız bir yer ve insanlar için pek güvenli sayılmaz."

"Evet ismim diana, ama senin ismini bilmiyorum ve burası insanlar için tehlikeliyse sen neden buradasın?"

sonra gözlerini gözümden kaçırdı ve yere bakmaya başladı. Bal rengi gözleri onu çekici gösteriyordu. Sonra kafasını tekrar kaldırdı, ağzını yavaşça aralayarak konuşmaya başladı.

"İsmim Jack, Jack Dean. ve diğer soruna gelecek olursak burası insanlar için tehlikeli, benim için değil."

demek ismi Jack'tı... ama sonda ne dediğine anlam veremedim. Kaşlarımı çattım ve söze girdim.

"Bu da ne demek? İnsanlar için tehlikeli olan yer senin için de tehlikeli olur çünkü sende bir insansın."

Cümlemi bitirdiğim sırada o da benim gibi kaşlarını çattı ve eliyle ağzını ovaladı.

"Tabiki benim için de tehlikeli ama küçük bir işim vardı. Şimdi eve döneceğim sende dönersen tehlikeden kurtulmuş olursun."

Tam o sırada hızla yanımdan uzaklaştı. Ne kadar da garip birisiydi. O gittikten sonra bende hızla eve doğru yürüdüm ancak her yer birbirine benziyordu. Bu da ne demek? kayıp mı olmuştum ben? Hayır olamaz. Bir o tarafa bir bu tarafa koşturup durdum. Ama yolumu kaybetmiştim her yerde büyük ağaçlar vardı. Jack'tan yardım almak için arkamı döndüğümde çoktan gözden kaybolmuştu. Yaklaşık 1 saat boyunca her yere yürüdüm ancak geldiğim yönü bulamadım. En sonunda pes ederek bir ağacın altında oturdum. Saatler geçiyor ve hava kararıyordu. Ama ben oturmaya devam ettim çünkü bu bölgede yardım alabileceğim ve telefonla ulaşabileceğim hiçbir arkadaşım yoktu. Hava iyice kararmıştı ve artık güneş yerine ay tepede belirmişti. Saat fazlasıyla geç olmuş olmalıydı çünkü artık uykum geliyordu. Farkında olmadan ağacın gövdesinde uyuya kalmıştım.