2. GARİP KİŞİ

Sabah alarmının çalmasıyla uyandım ve yatağımdan kalktım. Bugün okulun ilk günü olacaktı. İlk önce penceremin önüne giderek perdemi açtım ve soğuk havayla karşılaştım. Hava oldukça bulutluydu. Geç kalmamak için hızla banyoya ilerledim, duş aldım. Çıkıp kıyafetimi giydim ve çantam ile arabamın anahtarını alarak evden dışarı çıktım. Kapıyı açar açmaz buz gibi hava yüzüme tokat gibi çarptı. Hemen arabaya ilerleyip kapıdan içeri girdim. Burası daha sıcaktı. Arabayı çalıştırdım ve ormanın derinliklerine doğru yola çıktım. Taşlı yol arabanın sallanmasına neden oluyordu. Hemen düz yola çıktım ve hızla okula ilerledim. Yaklaşık olarak yarım saat sonra okula vardım. Arabadan iner inmez tüm gözler bana döndü ve bu beni gerçekten rahatsız ediyordu. Herkes bana bakıyor ve birşeyler söylüyordu. İleriye baktığımda önümdeki bir kızın bana bakarak erkek arkadaşına birşeyler anlattığını gördüm. Hızla okula girdim ve sınıfımı aramaya başladım. Bulur bulmaz hemen sınıfa girdim ve duvar kenarındaki en arka sıraya yerleştim. Etrafı incelemeye başladım. Bu okul olması gerektiğinden fazla karanlıktı. Sanırım sabahın erken saatlerinden kaynaklanıyordu. Öğretmen sınıfa girdiğinde herkes gibi bende ayağa kalktım ve öğretmeni karşıladım, yerime oturduğumda karşı duvarın en arka sırasında oturan çocuğun bana düşmanıymışım gibi baktığını gördüm. Sarıya dönük gözleri çok güzel gözüküyordu ama her an beni parçalayacakmış gibi bakıyordu.

"Aradaşlar, Yeni arkadaşınız diana aramıza yeni katıldı. Onu çok seveceğinizden eminim."

Öğretmen konuşurken yine olduğu gibi gözler üzerimdeydi. Bu benim gerilmeme neden oluyordu. Herkes bana bakarken o kişi de bana bakmaya devam ediyordu. Tüm günümü ona bakarak ve dersi dinleyerek geçirdim. Teneffüslerde ise uyudum. Sonunda okulun çıkış saati gelmişti. Okuldan çıktım ve tekrar büyük bir hızla arabama yürüdüm. Ancak arabamın önüne bir araç park edilmişti ve bu benim oradan çıkmamı engelliyordu. öndeki aracın camından içerisi gözükmüyordu. Arabanın ön camına hırslı bir şekilde tıkladım ve içerdeki kişinin camı açmasını bekledim. Cam yavaşça aşağı doğru açıldığında içerdeki kişinin o olduğunu fark ettim. Tüm sinirimin yerini bir de heyecan ve korku karışımı, nasıl tarif edildiğini bilmediğim bir his kaplamıştı. Birkaç adım geriye gittim ve yutkunarak konuşmaya başladım.

"Aracınız arabamı sürmemi engelliyor" dedim.

Yavaşça dudağını araladı ve konuşmaya başladı

"Şimdi gidiyordum" dedi.

Sesinde anlayamadığım bir öfke vardı. Hemen başımı salladım ve arabama binerek ilerlemesini bekledim. İlerledikten sonra arabayı hızlıca sürerek eve doğru yol aldım. Sanki hâlâ tüm gözler üstümde, her hareketim izleniyormuş gibi hissediyordum. Eve vardığımda kapımı açar açmaz odama koştum. Çantamı odaya fırlattım ve kendimi yatağa attım. Orada kısa bir uykuya daldım ancak hâlâ içimi nedenini bilmediğim bir endişe kaplıyordu.