Bölüm 5: Mayın Tarlası Ve Arkadaşım Sevgi

Nihayet varmıştık.

Bardağa dolu tarafından bakarsak ne yapacağımı az çok biliyordum.
Bardağa boş tarafından bakarsak canım çok yanmıştı.

Uğur'un bizim için rezerve ettiği masaya geçtik..
Uğur sandalyemi çekti,karşıma oturdu.

Okuyucularım için burada açıklamaya fayda gördüğüm bir kısım var;

Sevgi benim çocukluk arkadaşım (çocukluk arkadaşım dediğime bakmayın çok yakın sayılmayız)
evlerimiz birbirine yakın olduğu zamanlarda beraber dışarıda oyunlar oynar,bazı geceler birbirimizin evinde kalır,okulda teneffüslerde görüşürdük.

Sevgi ve ailesi seneler önce taşındılar,çok uzağa gitmediler ama görüşmelerimiz seyrekleşti.
En son 1 ay kadar önce babam onları yemeğe çağırdığında görüştük.
O gece Sevgiyle eskisi gibi olmadığımız bir soğukluk hissetmiştim.
Yemekteyken bir iş meselesinden dolayı babam ve Kadir amca (Sevgi'nin babası) tartışmaya başladılar ve Kadir amca Sevgiyi'de alıp evi terk etti.

Babam bu sebeple olacak ki doğum günüme de davet etmemişti onları.
Benimde gözüm aramamıştı pek,son görüşmemizdeki soğuk sohbetimizden dolayı.

Bana kalırsa dünya'nın en güzel şeyinin içinde dahi olsanız,samimiyeti kaybettiğinizi hissettiğiniz an biraz mesafe koymalısınız.
Bende öyle yapmıştım.

Uğur konuşmayı başlattı.
"Aysıla önce yemeklerimizi seçelim sonrasında seninle paylaşmak istediğim bir şey var."

Onayladığımı gösteren bir ifadeyle başımı salladım.
Yemek seçimlerimizi yaptıktan sonra beklenen an'a geldik.

"Arabada düşürdüğüm ve muhtemelen bakmadığın bu kutu dedi cebinden çıkararak.
Sevgi için Aysıla bir süredir güzel giden bir ilişkimiz var ve artık ailemde bende adını koymak istiyoruz."

"Dur tahmin edeyim benim arkadaşım olduğu için benden yardım isteyeceksin Uğur."
"Sana seve seve yardımcı olurum fakat bilmeni isterim ki biz Sevgiyle eskisi kadar sık görüşmüyoruz.Sizin birlikte olduğunuzdan haberim olmayacak kadar."

Uğur şaşkın bir ifadeyle yüzüme baktı.
Şaşırmasına şaşırmıştım çünkü sevgilisinin ona görüşmediğimizi söylememiş olma ihtimali pekte mantıklı gelmemişti bana,üstelik beni ve Uğur'a olan hislerimin bir kısmını biliyorken.

"Ben,bilmiyordum."
"Yüz ifadenden anladım Uğur. Sıkma canını aklındaki neyse beraber bir yol izler,teklifin için elimizden geleni yaparız."

Yemekler geldi,Uğur'u affalamış ifadesiyle bırakıp yemeğimi yemeye başladım.
"Afiyet olsun,Uğur."

Restaurant'ta bir hareketlilik oldu.
Sahneye yakın bir yerde oturuyorduk.
Birkaç sanatçı sahneye çıkıp yerlerini aldı.Ben olan bitene anlam vermeye çalışırken en sevdiğim sanatçı alkışlarla sahneye çıktı.

Şebnem Ferah.

Sevinçten ne yapacağımı bilmiyordum.
Öyle mutluydum ki,çok sevdiğim mekanda(Rasgele),çok sevdiğim sanatçıyı dinleme fırsatım olmuştu.
Uğur mutluluğumda payı olduğu mesajını veren bir ifadeyle
"İyi ki doğdun Aysıla" dedi.

Şebnem Ferah mikrofonu eline aldı ve söze girdi.
"Bu şarkı bugün burada bulunan ve 18'e yeni basmış doğum günü kızına gelsin.Nice senelere Aysıla."

Mayın Tarlası çalmaya başladı.

Ben o an'a dek olan her şeyi bir kenara almış kendimi şarkının akışına bırakmıştım.
Çok mutluydum.
Ne garip az önce kalbimde yaralar açan adam şimdi kalbimin atışını hızlandırmıştı mutluluktan.

Şarkı alkışlarla bitti,yemeğimizi yedik.
Diğer zamanların aksine çok konuşmadık.

Telefonuma bir mesaj geldi.
Sevgi'den.

"İyi ki doğdun,nice senelere,keşke yanında olsaydım ve eski zamanlardaki gibi beraber üfleseydik mumları,seni seviyorum."

Şimdi mesaj atması tesadüf müydü bilmem ama içimden buradan kalkıp onun yanına gitmek ve her şeyi birde ondan dinlemek geldi.
Yapacaktım.