Bölüm 4: Uğurun İtirafı

Uğur arabaya bindi.

"Ben sana anlatmak için doğru zamanı bekliyordum. Biliyorsun Aysıla en yakınım sensin." dedi.

Yine burada zamanı geriye almak isteyecek bir hamle yaptım haliyle (yüzüğün benim için olduğundan emin bir tavırla)

"Uğur ben daha 18'e yeni bastım,üstelik birbirimizi bu kadar tanımıyoruz bile."

"Bir dakika,bir dakika."
"Aysıla sen çok yanlış anladın bu yüzük senin için değil elbette."

Aslına bakarsanız içimi burkan çok şey vardı ama öncelikle kendime olan kızgınlığımdan başlayayım.

Nasıl bu kadar aptal olabilirdim,nasıl benim olduğuna kesin kanaat getirir üstüne Uğur'a bunun için erken olduğunu bile iddia edebilirdim.

Neden dinlememiştim onu neden beklememiştim ki açıklama yapmasını.

Nasıl inanmıştı kalbim o yüzüğün benim için olduğuna,
Ve... (Elbette..! )

Elbette mi?
Buda ne demekti,elbette sana bir yüzük almam çünkü buna değer değilsin ya da elbette senin için değil çünkü sen aklımın ucundan bile geçmiyorsun mu.

Yüzlerce şey geçiyordu aklımdan ve kalbimden kulağıma sanki sesler geliyordu tuzla buz olan.

Ben saniyeler içinde bunları düşünürken Uğur konuşmasına devam etmişti bile.

"Aysıla bunu gideceğimiz yerde uzun uzadıya açıklamayı düşünüyordum,senden yardım almak için fakat madem yüzük ortaya çıktı sana işin aslını anlatayım."

"Yüzüğü Sevgi için aldım,bir süredir güzel giden bir ilişkimiz var ve artık ailemde bende adını koymak istiyoruz."

"Senin arkadaşın olduğu için senden yardım isteyecektim,beni biliyorsun böyle şeylerde elim ayağıma dolaşıyor,nasıl bir teklif onu mutlu eder sen daha iyi bilirsin bana yardımcı olur musun Aysıla,senden rica ediyorum."

Uğur'un söylediği şeyleri kafamda oturtmaya çalışırken sanki birileri kulağıma fısıldadı ve aklıma saat geldi.

Yapabilirdim!

Hiçbir yorum yapmadan öylece Uğur'a baktım,

"Bir lavaboya gidip hemen geliyorum Uğur,sonrasında konuşmaya devam ederiz,izninle."

Kendimi petrolün lavabosuna atar atamaz kapımı kitledim ve saati Uğur'un yağmur biraz dinene kadar petrolde bekleyelim diye düşündüğü zamana ayarladım.

Arabadaydık,birazdan Uğur bana sağa çekip yağmur'un yavaşlamasını beklememizin iyi olacağını söyleyecek sonra arabadan inip su alacaktı.

Aynı zamandaydık,tekrar.

Uğur sağa çekti arabadan benim inmeme izin vermeyip kendi inip su almaya gitti.

Yüzük cebinden düştü.
O kutuya bırakın dokunmayı bakmadım bile,gelen sesiyle yetindim sadece.

Şimdi Uğur gelene kadar sadece kafamda nasıl davranacağımı düşünüyordum.

Az zamanım kalmıştı,birazdan gelir yüzüğü farkeder ve benim hiç görmediğimi ya da üstüme dahi alınmadığımı düşünür,bu hem beni kendi içimde 1-0 öne geçirir hem de gidene kadar bana zaman kazandırırdı.

Uğur geldi,elindeki suyu bana uzattı,oturmadan ayağının önündeki kutuyu fark etti.
Bana bir bakış attıktan sonra cebine tekrar koydu ve yola çıktık.