GARİP BAKIŞLARLA İLK BAKIŞMA

Bölüm Şarkıları:
Lush Life - Zara Larsson
Beatiful Liar - Boyence, Shakira
Kızlar beyaz spor ayakkabılarını giyerken ben yanımda getirdiğim beyaz sandeletleri giydim. Zehra Abla telefonundan yakınlarda ki alanlara bakıyordu. Sandeletimin arka kısımlarını bağladıktan sonra kafamı kaldırdım. Çıkmadan önce akıl edip şapka almıştık.
Mavi, beyaz şeritleri olan bir şapka takmıştım. Zehra Abla düz beyaz, tam önünde mavi bir deniz kabuğu olan şapka takmıştı. Karen ise hasır şapka takmıştı. Hasır şapkanın tam ortasından mavi kalın bir halat geçiyordu. Ablam ise şapka takmak istememiş onun yerine gözlük tercih etmişti.
Zehra Abla kafasını kaldırıp bize döndü
-Yakınlarda bir yer var. Yürüyerek 7 dakika. Bisiklet kiralanabiliyor sanırım.
-Hadi gidelim o zaman... Bekleyin durun. Önce biriniz fotoğrafımı çeksin.
-Ya yürü ya. Hem bisiklet süreceğimiz yerde çekersin.
Ablam oflayarak bana hak verdi. Gideceğimiz yere doğru ilerlerken yine ikili grup olmuştuk. Ablam ve Zehra Abla önden sohbet ede ede gidiyor bizde arkadan ilerliyorduk. Kankam kulaklığını çantasında unuttuğu için benim kulak içi kulaklığımdan biri kankamdaydı. Ben Fero dinleye dinleye ilerliyorduk. Ben kendimce adımlarımı Karen le aynı anda atıp güzel bir görüntü oluşturmaya çalışırken Zehra Abla daha kısa diye bizi yokuş yukarı tırmandırıyordu. Yokuş bittiğinde bende bitmiştim. Zehra Abla ise hiçbir şey olmamış gibi ilerliyo bizi ara sokaklara sokmaya devam ediyordu.
Sonunda bir ara sokaktan çıktık ve açık bir alana vardık. Girişte sağ tarafta bisiklet kiralayan mekanı görünce o tarafa doğru ilerledik. 1 saatlik kiraladıktan sonra yeşil bisikletlere bindik. Yan yana pedal çevirmeye başladık. Deniz taş duvar ve kayalıkların ardından gözüküyordu. Ne yazık ki o tarafta yürüyüş alanı vardı. Biz biraz daha uzakta kalıyorduk.
Bisiklet sürerken yaptığımız tek şey yakışıklı erkek bulmaya çalışmaktı. Hepimizin gözü 4 açık bir şekilde etrafı süzüyor, puanlıyor ve gülüyorduk. 1 saatin sonu geldiğinde bisikletleri ilk aldığımız yere doğru sürmeye başladık. Kiraladığımız yere gelince bisikletleri verdik ve parayı ödedik.
Yürüme kararı alınca ablalar soğuk içeçek almak için büfeye yöneldi. Bizse yürüyüş yolunda gördüğümüz dondurmacıya gittik. Bir top karamelli, bir top limonlu ve bir top damla çikolatalı aldım. Karen ise bir top çilekli, bir top fıstıklı ve bir top böğürtlenli aldı. Yürümeye başladık. Denizi göre göre yürüyorduk. Ta ki bizden yaşça büyük tahminimce 35 lerinde olan bir adam bize pis pis sırıtarak ilerleyene kadar.
Hızlı adımlarla ilermeleye başladık. Arkamızda ki gölgesinden geldiğini görüyorduk. İyice Karen e sokuldum.
-Bu iş böyle olmayacak.
-Ablalarıda aramıyoruz. Fark edebilir
-Birinden yardım mı istesek.
-Bence kimse bizi takmaz.
-O zaman iş bize kaldı.
Adam hızlanınca bizde yavaşladık. Adam yanımıza gelince belki yanlış anlamışızdır diye düşündüm. Ama adam elini Karen'e doğru uzatınca direk elini tuttum ve geri itttirdim.
-Sen ne yapıyorsun be orangutan beyinli?!
-Sakin ol güzelim. Biraz eğlenelim dedik.
-Senin o eğlencenin alır bir yerlerine sokarım haberin olsun!
Adam daha fazla dayanamayarak tam benim bileğimi tutup kendine çekecekken Karen dirseğimi sırtına geçirdi.
Adam acı içinde inlerken dizlerine tekme atıyor, kafasına vuruyorduk. Adam en son söverek kaçtı. Adam kaçtığında arkasında ki iki kişiyi gördük.
İkiside bizle yaşıt veya bizden biraz büyük duruyordu. Birinin kahverengi saçları ve kahverengi gözleri varken diğeri siyah saç, siyah göze sahipti. Ellerinde dondurmayla bize garip garip bakıyorlardı.
Onlara bakarken iki saniyeliğine siyah gözleriyle denk düştüm. Normalde yazın ve yakışıklı bir erkek görsem bu bakışları romantize edebilirdim ancak adam resmen bakışlarıyla bize nasıl bir manyak olduğumuzu sorguluyordu. Gözlerimiz ayrıldı. Bende bakışlarının nedenini düşünmeye başladım.
O an neye garip baktıklarını bir düşündüm. Adam dövmüştük ama eğer görmüşlerse haklı olduğumuzu biliyor olmaları gerekiyordu. O an bunu elimizde dondurmayla adam dövmemizi garipsediklerini düşünerek geçiştirdim.
Kahverengi saçlı olan siyah saçlıya eğilerek hafifçe mırıldandı ama duydum.
-O kızlar ellerinde üç top dondurmayı düşürmeden adam mı dövdü? Ben mi yanlış anladım?
Bunun üzerine Karen de bende kıkırdadık. Karen gözlerinin içine baka baka biraz daha dondurma yaladıktan sonra
-Siz de ister misiniz? Daha sınırını çıkaramadım.
Adamlar kafalarını hafifçe sağa sola doğru salladıktan sonra yürümeye devam ettiler. Ama yüzlerinde ki hafif gülümsemeleri görmüştüm.
Karen hafifçe başını kaşıdıktan sonra
-Kanka bu adamları sanırım yan evinizde gördüm.
Şaşırarak ona döndüm.
-Nası yani? Bu yakışıklılar bizim yan komşularımız mı?
-Öyle demeyelim de. Evet, onlar bizim komşularımız.
Kafamı anladım dercesine salladım çünkü diyecek bir şey yoktu. O sırada yürüyüş yolunun başında ablamları gördüm. Ellerinde içeceklerle bize ilerliyorlardı. Bizde onlara doğru yürümeye başladık. Ortada buluşunca
-Ee ne yaptınız kızlar?
-Ne yapalım iş güç işte. Siz ne yaptınız? Çoluk çocuk nasıl?
Zehra Ablanın sorusuna bence gayet komik olan bir cevap vermiştim ama hepsi bana garip garip bakınca tekrardan bu bakışlardan nasibini aldım. Ablam kafama bir tane geçirerek
-Hayır anlamıyorum. Biz seni büyütürken nerde hata yaptık? Yoksa senin beynin anne karnında kaldı da annem bu yüzden mi çok zeki?
Sadece göz devirerek cevap verdim. Ama karşımda ki her ne kadar tatile geldiğimiz bir arkadaş gibi dursada ablamdı sonuçta. Kafama bir tane daha geçirdi.
-Göz devirme lan ablaya.
Zehra Abla kafamı kendi göğsüne bastırdı.
-Vurma yavrucağıma. Zaten azıcık bir neronu var onu da sen öldürüyorsun.
Tam beni koruyacağını düşünürken en büyük kazığı Zehra Abladan yedim. Kollarının arasında kuş gibi çırpınarak en sonunda kurtulabildim.
Ellerimle kuş yuvası olan saçımı düzeltirken hepsi gülüyordu. Hepsine dik dik bakarak dil çıkardım.
Ablam cool lime dan bir yudum daha aldıktan sonra
-Yapacak bir şey yoksa bir tur daha yürüyüş yapalım geri eve dönelim, dedi. Kafamızla onayladıktan sorna bu sefer önde biz vardık.
Yürüyüş yolunun dörtte üçünü falan bitirdik ki az önce dövdüğumüz adamı gördüm. Karen'i hafifçe dürterek işaret ettim.
Karen de oraya bakmaya başlayınca daha dikkatli baktım. Biraz uzakta olduğundan az önce görememiştim ama bir tane adam dövdüğumüz adamı ensesinden tutmuş, başını öne eğmiş eğilerek bir şeyler diyordu.
-Kanka bunlar şu yan komşularımız.
Karen'in dediğiyle daha da dikkatli baktım. Adamın ensesine elini koyup onu yere doğru tutan kişi siyah saçlı, ona sert bir dilde birşeyler dediğini tahmin ettiğim kişi kahverengi saçlıydı.
-Arkadaş olmasınlar?
-Yok be. O zaman bu kadar sert duruyor olmadılar. Ayrıca yaş farkı var gibiydi.
Biz bunları düşünürken ilerlemiş ve yanlarına yaklaşmıştık. Tabi dipleirne girip dinlemiyorduk. Bu işin bir adabı vardı. Yürüyüş yolunda ilerliyorduk ama seslerini duyacak kadar yakındık.
-Bir daha hiçbir kıza böyle bir art niyetle yaklaşacak mısın?
Sesini daha önce duymadığıma göre siyahlı olmalıydı.
-Hele bi yaklaş... Seni 3 metrelik zurna dürüm yapar yerim lan.
Kahveli
-Ta-tamam abicim. Yapmayacağım.
Bu da o lolipop olmalıydı. Hafifçe kafamı çevirerek izlemeye devam ettim. Siyah saçlı elini adamın ensesinden çekip iğrenmiş gibi üzerine silip temizlemeye çalıştı. Kahveli ise adamın ensesine bir tane çaktı. Ses ordan buraya duyuldu. Adam iki üç adım attı ensesine gelen Tokat yüzünden. Sorna var gücüyle kaçmıştı.
-Hem korkak hem mal
Siyahlı olmalıydı yine. Kafamı önüne çevirmeden bakışları beni buldu. Göz kapayıp açana kadar olan bir şeydi ve direk önüme dönmüştüm. Karen'in derdi ise başkaydı
-Kanka benim canım zurna dürüm çekti...
Kahveli niye öyle demişti ki şimdi?
...