(A)NORMAL BİR SABAH

Bölüm Şarkılar:
Dua Lipa - Levitating
Lily Allen - Smile
- Benim uykum geldi ya.
Ablamın sesiyle kafamı tatlıdan kaldırdım. Zehra Abla da destek verircesine:
- Evet ya, zaten yol yorgunuyuz.
Bir süre Karen le bakıştık. Uyusak mı, uyumasak mı diye. En son Karen dayanamayarak
- O zaman odalara dağılalım. Herkes ne yapıyorsa yapsın.
Karen'in dediği gayet mantıklı olduğundan destek verircesine kafamızı salladık. Oturduğumuz yerden ayaklandığımızda ben şarkıyı kapatmak için hoparlöre yönelirken Karen de çöpleri topladı. Tabii ablalar hiçbir şey yapmadan içeri girmiş, büyük ihtimalle odalarına geçmişlerdi bile.
Şarkıyı kapattıktan sonra adam geri gelmiş midir diye kafamı o tarafa çevirdim. Teras kapkaranlıktı ve gölgesini göremiyordum. Salonda olmalılar ki salonun ışığı açıktı. O sırada camlı tarafa yaklaşan birini görünce telefonumu çıkarıp kamerayı o tarafa doğrulttum.
Hayır sapık değilim sadece adamın yüzünü merak etmiştim. Kamerada sarışın, yeşil gözlü ve benden 4-5 yaş büyük bir adam çıkınca şaşırdım.
-Huhu! Napiyon orada?
Karen'in sesi aniden gelince yerimden sıçradım. Elimi üst damağıma koyup kaldırdım.
-Bir şey yapmıyorum. Ayrıca öyle aniden gelinir mi?
Pis pis sırıtarak
-Korktun mu? Hiç özür dilemem. İsteyerek olmadı, korkacağını bilsem yine yapardım.
- Çok sağol ya. Neyse hadi gel bizde odaya geçelim.
Karen başıyla onaylayıp masanın üzerinden telefonunu aldı. Teras zaten üst katta ve batı tarafında olduğundan odamıza terasta geçebiliyorduk. Karen de görmüş olmalı ki o tarafa doğru yürüdü. Teras kapısından geçerek bizim odaya ulaştık. Odayı görünce tekrar ve tekrar odamıza bittim.
Sağdaki duvar yan yana iki tek kişilik yatak arasında bir tane komodin vardı. Tam karşıda büyük iki kişilik aynalı bir dolap, hemen yanında büyük bir makyaj masası vardı. Camlı tarafta hiç eşya yoktu ki bu sol tarafın hepsi oluyordu. Bizim geldiğimiz teras kapısının hemen biraz sağında bir tane kitaplık kitaplıktan sonra odanın ana giriş kapısı vardı.
- Biz de uyuyalım ya.
Odayı detaylıca incelemeyi bırakıp ona döndüm. Başımı evet dercesine aşağı yukarı sallayıp getirdiğim çantaya yöneldim. Daha eşyalarımız gelmemişti. Çantadakiler bir süre bizi idare edecek giysilerdi. Çantamdan turuncu, üstünde mor kalp bulunan pijamamı çıkardım. Karen de kendi çantasını bir süre kurcaladıktan sonra mor, üstünde turuncu kalp olan pijamasını çıkardı. Aslında karı-koca pijamasıydı da neyse.
Odadan çıkıp koridorda ki tuvalete gittim. Üstümü değiştirdim. Diş fırçamı getirmeyi unuttuğumu hatırladım.
-Salak şey.
Parmağıma su tutup dişimin üstünden geçtim. Hiçbir etkisi olmasada psikolojik olarak rahatlattı. Odaya geri döndüm. Kapıyı tıklatıp girdim. Karen giyinmişti. Kendi diş fırçasını getirdiğinden tuvalete gidip dişini fırçalarken en yakın yatağa kendimi attım.
Kısa süre sonra Karen de geldi. Işığı kapattı. Diğer yatağa geçerken.
-İyi geceler.
-Sana da.
Kafamı koyduğum gibi uykuya dalmam bir oldu.
...
SAAT: 13.26
TARİH: 02.06.2026
Kafama bastırılan yastıkla bir süre nefessiz kaldım. Kafamı sağa yatırıp nefes aldıktan sonra. Uyku mahmuru bir şekilde kafamdaki yastığı itmeye çalıştım. Uzun bir uğraş sonucunda yastık kalktı.
Kafama bastırılan yastığı elinde tutarken ablam ve Zehra Abla kahkahalarla gülüyordu. Bir gözüm kapalı diğeri açık bir şekilde ne olduğunu anlamaya çalışıyordum. Onlarsa bize bakıp daha çok gülüyordu. Kafamı sağa doğru eğip Karen e baktım. Esnerken bana baktı.
-Ne bok dönüyor burada?
Ablam kahkahaların engellemeyi basarınca
-Size dünün intikamını alacağımızı söylemiştik değil mi? Alın size intikam.
Ne anlattığını anlmaya çalışırken dün onları su dökerek uyandırdığım aklıma geldi. Gözüm seğirirken kendimi geri yastığa bıraktım. Tam gözlerimi yummuş uykumda devam edecekken kafamda sarı bir yelloz gördüm.
-Kız cimcime. Uyansana. Saat ikiye geliyor.
Ne ikisi ya? Tek gözümü açarak Zehra Ablayı netleştirdim. Esnerken ona boş bakışlar yolladım. Zehra Abla buna karşılık iki kolumu tutup beni yere yuvarladı. Yere düştüm düşmesine ama yere değdiğim an gözlerimi kapatıp uykuma devam ettim.
O sırada Karen in "Uyumak istiyorum" çığlıkları kulağıma geldi. Zehra Ablaya yakalanmış olmalı ki bu sefer ablam benim başımdaydı. Ayağıyla beni dürterken
-Kız uyansana! Saat ikiye geliyor. Domuz musun sen? Uyan artık.
Hakaret olduğunu anlamadığım için
-Hıhı, domuzum ben. Hadi uzaklaş sen.
Bir süre dediğime güldü ardından.
- Eğer hemen uyanmazsan ilkokul birde çocuğa açıldığını ve korkudan altına yaptığını herkese yayarım.
Utançtan kızarırken kalktım. Kıpkırmızı yanaklarla
-Ya kaç sene öncenin mevzusu. Açma artık şu konuyu.
Halime gülerken benim bakışlarım Karen'r çevrildi. Huzurla uyuyordu. Zehra Abla ise uyandıramamış olmalı ki sinirden kırmızıydı. Karen'i göstererek
-Bu niye uyuyor?
Cevabı dinlemeden ona doğru yürüdüm. Bacaklarını tutup kendime çekerken o da az önce benim ki yere yapışmıştı. Tek sorun benim gibi uyumak yerine sinirle bana bakıyordu. Bu bakışlardan hayatım boyunca nasibimi aldığım için hızla geri geri yürümeye başladım. Ellerim masum olduğumu belirtircesine havadayken
-Bak ben masumum. O iki şeytan dedi bana yapmamı.
Suçu anlamlara atarken Karen yerden kalkmış yanıma yürümeye başlamıştı. Geri geri adımlarken bir anda arkamı döndüm ve var gücümle koşmaya başladım. Ablalar arkadan kahkaha atarken koridora çıktım.
Koridorda nereye gideceğimi bilemeyerek terasa, o da peşimden gelince odaya geçtim. En az üç tür bi şekilde kovalandıktan sonra ablamların önünden geçerken onalara bağırdım
- Çantamdan giysilerimi çıkarın olur mu?!
Cevabı duyamadan koşmaya devam etmiştim. Bağırdıktan sonraki tur ablam kıyafetimi elinde tutuyordu. Onu alarak bu sefer terasa değil tuvalete koştum. Girip kapıyı kitledikten sonra derin bir nefes aldım. Neden daha önce aklıma gelmemişti ki?
Karen arkadan kapıya vurarken bir andan tehditler savuruyordu. Yüzümr bol su çarpıp kuruladıktan sonra ablamların benim için çıkardığı kıyafeti giydim.
Beyaz yarım kol gömlek ve kot shortolon vardı. Tam kapıya gidip açıcakken alttan gelen sıcaklığı hissettim.
-Allah kahretsin ya.
Tuvaletin kapısını aralayıp ablamı çağırmaya başladım.
-Abla! Ablaaa! ABLAAA!
Alt kattan ses geldi.
-Ne var be?!
-Yav bi bak.
Koridorun diğer ucundan ablamı gördüm. Merdivenleri çıkıp bana doğru yürürken kafasını "Ne var?" manasinda salladı.
-Ya bana bir ped ve kilot versene.
Kafasını salladı ve bizim odaya yöneldi. Bir süre bekledikten sonra ablam geri döndü.
-Al.
Elinde kileri aldıktan sonra hızlıca değiştirdim. Tuvaletten çıktığımda alt kattan sesler geliyordu. Alt kata inerken söylenmeyi ihmal etmedim.
-İlk günden de olmaz ama. Hayır tatile gelmemi mi bekliyorsun?
Alt kata gelince sesin mutfaktan geldiğini duyarak mutfağa geçtim. Zehra Abla yumurta kırmıştı, Karen ise ekmek kızartıyordu. Ablamda boş boş oturmuştu. En makul seçenek olarak ablamın yanına geçip oturdum.
Ben lavabodaykeb üzerlerini değiştirmiş olmalılardı. Ablamı görmüştüm ama o an fark etmemiştim.
Karen üzerine mavi bir t-shirt, altına beyaz dizinin biraz üstünde biten düz sade bir etek giymişti. Saçlarını ise örmüştü. Kendisinin bu kadar güzel saç ördüğüne inanmadığım için büyük ihtimalle ablalardan biri örmüştü.
Ablam kolsuz, mavi ve göbeğini açıkta bırakan bir crop, altına mavi kalçasının biraz altında biten short giymişti. Saçlarını at kuyruğu yapıp önden iki tane tutamı bırakmıştı.
Zehra Abla ise beyaz bir t-shirt, kot short giymişti. Sarı saçları ise yarım at kuyruğuydu.
Hepimiz ortak karar alarak çantamıza mavi ve beyaz renkte kıyafetler koymuştuk.
Zehra Abla yumurtayı bitirmiş olmalı ki iki tane havluyla beraber tutup masanın ortasına koydu. Karen ekmekleri bir tabağa alıp onu da yumurtanın yanına koyduğunda dün akşamdan kalan fantayı çıkardım.
Sabah sabah tercih edilmesi garip bir içecekti ancak ben her öğün içebilirdim. Biz de isterdik böyle krallara layık bir yemek yemeyi ama maalesef ki ne yemek malzemesi vardı, ne de onu yapmaya üşenmeyecek insan.
Yemeye başlayınca Karen
-Elvin kıyafetler ne zaman gelecek biliyor musun?
Cebimden telefonumu çıkarttım. Kargo şirketi ile son mesajlara baktım ve döndüm.
- Bugün ya da yarın gelir herhalde.
Kafasını anladım dercesine salladı. Bu sefer ablam sordu
-Sizin motorsikletleri getirecek çekici birşey dedi mi?
Yeni koyduğum telefonumu tekrar açıp bu sefer çekiciye baktım.
- Bugün ya da yarın gelir herhalde.
O da Karen gibi anladım dercesine kafasını salladı. Bu sefer ben Zehra Ablaya döndüm.
-Sen yumurtayı nerden buldun?
-Normalde istetecektim ama Karen komşu komşunun külüne muhtaçtır diyerek yan komşudan dört tane yumurta aldı.
Bu sefer ben başımı anladım dercesine sallarken aklıma gelen soruyla Karen e dönüp
- Nasıl biriydi?
Karen direk cevap verdi.
-Biri mi saydığım kadarıyla en az dört en fazla sekiz kişiydiler. Kapıyı açan kişi siyah saçlı siyah gözlüydü. Ama hayli yakışıkydı. Arkadan iki üç kişi daha geçti ama tam süzemedim.
Dürüst itirafıyla beraber başımı salladım. Demek ki sarışın ve siyah saçlı olan adam beraber kalıyordu. Dün gördüklerim onlar olabilirlerdi.
-Sen niye sordun ki?
-Komşularımızı tanıyalım diye başka ne olacak?
Bu sefer o başını salladı. Sohbetimiz sadece soru ve baş sallama üzerineydi.
- Yemek bittiğine göre kalkın da birşeyler yapalım.
-Bisiklete binebiliriz
-Denize gidebiliriz
-Bodrum'u gezebiliriz.
Ablamın sorusuna aynı anda üç farklı cevap vermiştik. Ne yazık ki gariban olan ben denize giremeyecektim.
- Bence de bisiklete binmek gayet mantıklı bir fikir.
Bunun üzerine 2 oyla beraber ben ve Karen içeri geçtik ablam ve Zehra Abla ise mutfağı toplamaya başladı. Dün biz toplamıştık, bugün onlar. Hazırlandığımızda kapıya doğru ilerlemeye başladık.
...