8. Bölüm

Sabah gene her zamanki gibi kalktım elimi yüzüm yıkadım kahvaltı yaptım ve her sabahki böyle klasikler işte sorna kahvaltı yaptıktan sonra yaklaşım 1-2 saat ders çalıştım sorna tam nefes alayım biraz dinleniyim derken Ablam aradı
Ablam: Ecoo dışarı geliyom mu?
Ecrin: geliyum iki dk bekleye koy
Ablam: ok buy
Elçin: by
Sorna ben telefonu kapatıp üstümü değiştirdim üstüme Pembe bi kısa kollu altıma bordo, üstünde 3 beyaz çizgisi olan bir eşofman giyip saçımı tepeden at kuyruğu yaptım ve çıktım çıktığımda bizimkiler otdaysı bende hemen onların yanına gittim
Lavinya: Eco naptın
Elçin: iyi abla ya öylesine oturuyordum
Bu gün çok yorgundum ve birazda olsa uykusuzluktan sinirli ve sitresliydim bu yüzden onlara patlamaktan onların kalbini kırmaktan çok korkuyordum
Zeynep: sen saat kaçta yattın
Elçin: harırlamıyom
O sırada bende Ataya kırılmış bir şekilde bakıp merhaba dedim
Elçin: sanada merhaba Ata!
Ata: n-ne hee hoş geldin
O sırada Ata her zamanki gibi kederin fotoğrafına bakıyordu, o sırada bende atayı göstererek konuştum
Elçin: ne demiş Özdemir Asaf, bakarken kıyamamak mı yoksa baktıkça doyamamak mıdır aşk.
O sırada lavinya ile Zeynep atanın bu haline anırırmışcasına güldüler
Ata: ne alaka ya
Elçin: hee biz de enayiyiz ya senin kaderin fotosuna baktığını görmücez
Ata: bi kere be-
Diye konuşurken atanın sözünü kestim
Elçin: Ata boşuna yalan söylemeye çalışma, beceremiyorsun çünkü
Sorna Ata kendi haline kabullenip sustu ve telefonu Kapattı
Zeynep: lan mallar bu hafta yazılı haftası hadi evlere gidemde azıcık çalışam
Elçin: doğru ya la yazılı haftası
Ata: Eee biz şimdi ne bok yicez
Lavinya: neyse o zaman evlere gidem de çalışam
Sorna biz kalkıp eve giddik ben odama kendimi kapatıp saatlerce ders çalışırken bi anda biri odamın camına taş attı camdan baktığımda kimse yoktu hemen ayyakabımı giyip dışarı çıktığım da kimse yoktu sorna arkamdan bi el beni kendine doğru çekti sorna ben o anki refleks ile kafa attım ve bi bakrım Eren!
Elçin: lan! Senin ne bok işin var burda
Eren: naoıyosun ya kafam acıdı!
Elçin: acısın, kırılsın o kafan zaten bi boka yaramıyor
Eren: öff
Elçin: niye geldin
Eren: seni görmek için
Sorna ben tam Erene vuracaktım ki Eren'in telofonu çaldı arayan Dilekti
Dilek: Nerdesin aşkım
Eren: benim oşim va-
Eren komuşurken Eren'in sözünü kestim elinden telefonu aldım ve ben konuştum
Elçin: Dilek sevgilin şu an benim yanımda, manitana sahip çık yoksa bu dünyada aşık olabileceğin bi Eren kalmaz son uyarım, ha bu arada mutluluklar dilerim.
Sorna ben hemen herşeyi tel nefeste anlatıp telefonu yüzüne kapattım sorna telofonu Eline veri konuştum
Elçin: manitan evde bekliyodur, geç kalma
Sorna ben arkama dönüp çekip giderken Eren'in bana arkadan gülerek bağırdığını duydum
Eren: ruh hastasısın kızım sen ruh hastası!
O sırada yoluma devam ederken cevap verdim
Elçin: sen sanki çok akıllısın! Sarı çiyan,
Sorna eve girdim dersime çalışmaya devam ettim çantamı hazırladım çok geç oluncada uyudum...