2. Bölüm

Sabah kalktım ve yanınmda yatan Zeynep'i gördüm de Zeynep'in burada ne işi vardı!?
Elçin: LAN!
Zeynep uyku mahrumlu sesi ile korkarak bana cevap verdi
Zeynep: Bismillah! Sabah kalkınca günaydın denir gerizekalı!
Elçin: lan onu bunu bırak senin ne işin var?
Zeynep: ya annem gil köye gideceklermiş beni de size bıraktılar ben geldiğimde maşallah sen camış gibi uyuyordun.
Elçin: hee lan saat kaç?!
Sorum ile birlikte kapı çaldı ve gelen kişi Ata ile ablamdı.
Ata: LAN HADİ GEÇ KALCAZ!
Elçin: insan bir ilk merhaba der gerizekalı!
Zeynep: geliyoz
Ben hemen formamı giydiğimde Zeynep daha giyinmemişti
Zeynep: sen mi giydin Elçin benim formamı?!
Elçin: ben napem senin formamı?!
Zeynep: giy.
Lavinya: lan hadi!
Elçin: Zeynep benim balkonda yedek formam var onu giy.
Zeynep: ben napem senin formamı
Elçin: giy.
Ata : ilahi adalet
Lavinya: bu mu lan adalet yarım saattir bekliyoz
Zeynep: ta- tama geldik
Hemen evden çıktığımızda koşarak okula gidiyorduk.Ve sonunda okula vardık...
(Okul)
Sonunda okulda öğle arası olmuştu ve telefonuma Debbağ atlı gurupdan mesaj geldi
Lavinya: lan bizim mahallenin bilmem kaç km uzağındaki kafede bekliyom gelin.
Zeynep: la ben ordayım zaten
Lavinya: kasanın yanındaki masadayım
Zeynep:tamam
Mesajları okuyasana kadar kafeye gelmiştim Ata da çoktan gelmişti bende bizimkinlerin yanına oturdum
Lavinya: ne yiceniz
Zeynep: dürüm
Ata: dürüm
Lavinya: Tama bende dürüm . Elçin sen?
Elçin: salata
Lavinya: ya kızım çubuk kırakere döndün iyice, sanada dürüm söylüyom
Elçin: ama abla
Ben daha lafımı bitiremeden Ablam garsona siparişi vermişti bile ve tam o anda Araf çetesi yani bizim baş düşmanlarımız içeri girdi
Su: ooo bizim çete de buradaymış
Elçin:Sanada da afiyet olsun! Su.
Naz : dersler nasıl
Lavinya: sanane AMK
Ve tam o anda bizim sınıftan arkadaşlarımız girdi
Mert: naber lavinya
Elçin: lan sen benim bacımamı yavsıyon ?!
Mert: Yok ne hadiime!
Lavinya: adam ol!
O sırada o çocuk gitti ve ben ablama o çocuk kim diye sordum
Elçin: o çocuk kim?
Lavinya: bana çıkma teklifi etti bende kabul etmedim ondan peşimi bırakmıyor
O sırada Eren'in gözlri bendeydi
Elçin: ne bakıyon la
Eren: güzelliğine
Ata: ne diyom olm?!
Zeynep atayı tuttu ve Ataya doğru Eren'in kardeşi kaderi göstererek bak seninki gelmiş diye fısıldadı ama Ata' nın şu an umrunda değildi ve sorna Ata sakinleşmek için toalete geçti ve ben kaldığım yerden devam ettim
Elçin: ne diyon lan!
O sırada Zeynep Eren'in sevgilisine doğru bağırdı
Zeynep: Dilek sevgilin elden gidiyor yanlız!
Dilek: Eren napıyon
Eren: özür aşkım
Dilek: tamam ama bidaha yapma!
Elçin: özüy aşkim
O Sırada Erdemin gözleri Zeynep teyidi
Zeynep: ne bakıyorsun lan
Erdem: hiçç gözüm arkadaki çiçeğe bakıyordu sana değil
O sırada Zeynep arkasına baktı
Zeynep: iyide arkamda çiçek yok ki?!
Erdem: ( aaa yokmuş) Ya var ya işte arkanda
Erdem hala yalanını Zeynep'e yutturmaya çalışıyordu
Zeynep: iyice kafayı yedi bu
Bende o sırada Ata nın yanına gittim
Elçin: Ata iyimisin?
Ata: nasıl iyi olayım benim düşmanlarımdan biri bacıma diğeri ise bir diğer bacıma yavşıyo!
O sırada Allah'a şükür ettim çünkü sadece Erdem ve Eren'in ben ve Zeynep e yaşadığını biliyo ve daha ablamınkini bilmiyo...
Elçin:ya hadi tamam bişey olmaz sorna konuşuruz hadi gel Zeynep gilin yanına gidem
O Sırada girdiğimiz zaman Dilek beni Ata nın üstüne itti
Eren: iyi yaptın aşkım sen yapmasaydın ben yapacaktım
Dilek: ooo Ata, elçin hayırlı olsun
O sırada ben dayanamayıp Dilek in saçını tuttum
Eren: öfff abi gene işler kızışıyor
Mert: boş ver
O sırada biz Dilek ile kavga ederken Ablam kahvesini içiyor Zeynep ile Erdem bişeyler konuşuyor laf dalışı yapıyolardı, Mert ile Eren ise bizi izliyorlardı
Dilek: Yeterrrrr acıyoo!
Zeynep ile Ablam o sırada gülüyorlardı
Zeynep: hahahahaha
Lavinya: Aga bırak artık kızın saçını kızın saçı kalmadı
Elçin: ben daha doyamadım yılların acısını çıkarıcam
Dilekin saçını biraz daha yolduktan sorna bıraktım ve sorna etrafa baktım ve Kader yani Eren'in kardeşi yoktu okula girmişti sorna ben bizimkinlerin yanına koştum
Elçin: Abla okul!
Zeynep: LAN
O sırada Ataya baktım Ata Erene ve Erdeme ölüm bakışı atıyordu
Elçin: Ata, iyimisin?
Eren: sevgilin iyi, merak etme
Ata: senin ben A-
Zeynep: okull!
Lavinya: şu an hiç sırası değil kahvem bitmedi ve şu an Eren'in kıskanmasını izliyorum
Zeynep: Ata sakın!
Ata: ta-tamam
Erdem: Zeynep sana noluyo?
Zeynep: sa- na- ne sanane!
Elçin: geç kaldık
Lavinya: kahvem bitmedi.
Elçin: Abla!
Lavinya: tamam geldim
Sonunda yollarımız ayrıldı ve okul yollarına girdik
(Lavinyanın anlatımı ile)
Okula nerdeyse geç kalmıştık ama benim aklım hala kahvedeydi Mert elindeki kahveyi bana uzattı
Mert: içmek istermisin? Aklın kahvede kaldı
Ben ise bu kahve için neredeyse gururumu hiçe saya bilirdim ve çekingen bir sesle kahveye uzanarak thenk you dedim
Lavinya: thank you
Mert: bir gün o ağızdan bana I love you demenide bekliyorum
O sırada kahveyi alacakken elim ile ittim
Lavinya:hoşt
Mert:hahahah
Kızgın bir şekilde koşar adımlar ile okula gittim

(Elçinin anlatımıyla)
Yolda Ata,ben ve Zeynep okula doğru ilerlerken Dilek, Eren ve Erdem bizim arkamızdaydı o sırada Erdem Zeynep'in omzuna kolunu attı
Ata:lan senin ben şimdi var ya
O sırada Zeynep Erdeme Tokat attı ama nasıl toktat "şak" diye ses çıktı
Zeynep:bir daha bana dokunursan senin o elini kırarım
Ata:içimin yağları eridi be!
O sırada ben Zeynep i çekiştirdim
Elçin: Zeynep hadi gidelim
Ben Ata ve Zeynep'i cekiştire çekiştire sonunda okula getirdim...
Okul çıkışı
Sonunda okul cıkışı olmuştu ve biz Ablam,Ata,ben her zamanki gibi Zeynep'in hazırlanmasını bekliyoruz

Ata: ya hadi ya ağaç olduk
Zeynep: çok kolaysa sen topla
O sırada Ata sınıfa girip Zeynep'e ait ne var ne yok hepsini çantaya dıkıştırdı
Ata: işte bu kadar ya Allah Allah yarım saat hazırlanamıyo
Zeynep: çünkü ben düzenliyim gerizekalı senin gibi ne var ne yok çantaya dıkıştırmıyom
Lavinya: kızım evde düzenlersin hadi!
Elçin: vakit var da biz düzenlemedik. Diye bir fısıltı çıktı dudaklarımdan
Lavinya: Bişey mi dedin
Elçin:yooo
Ve sonunda mahhaleye doğru yola çıktık
Lavinya:arkadaşlar ben bu gün çıkamıcam yarın sınavım var bir de dershaneye gidecem
Elçin: öfff
Zeynep: niye yaa
Söylene söylene sonunda mahhaleye vardık ve herkes evlere dağıldı ben ise üstümü değiştirdikten sorna Ata ile Zeynep'i cağırmaya gittim sonrada beraber mahalle nin oturma yarlerinde bir yerde oturduk ve oradan Erdem,Eren ve kaderi gördük
Ata: bunların ne işi var la?!
Zeynep: geldi gene öküz
Elçin: Zeynep o sana Bir dokunsun var ya...
Eren: napıyosununz sevgili Debbağ sakinleri
Elçin: sakinleri? Diye tekrar ettim
O sırada gözüm Erdemdeydi Zeynep'e dokunursa onun elini şakasız kıracaktım.
Zeynep: ne işin var senin burda?
Erdem: Eren'in ne işi varsa benimde o işim var.
Zeynep: Eren'in ne işi varmış burda?
Erdem tam konuşacaktı ki Kader Erdem'in ağzını kapattı.
Kader: Erdem abi hadi gel Abimin yanına gidelim.
Diye cekiştire cekiştire Erdemi götürdü
Elçin: Kader hoş geldin
Kader: hoş buldum
Zeynep: Kader keşke tek gelseydin
Eren: ayıp
Elçin: KES!
Eren parmaklarını birleştirip Fermuar mış gibi agzını kapattı
Kader: bidakine tek gelirim
Ata: gelcen yani?
Kader: sanane!
Ata kaderin üstüne yürürken bir yanda Eren tak gibi bir ses yaptı
Eren: Kader gel hadi
Kader: g-geldim!
Atanın gözü hala kaderin üstündeydi
Zeynep ataya bakarak öksürüyormuş gibi bir ses cıkardı
Zeynep: öhöm öhöm!
Ata ise bakışlarını yere çevirdi
Eren: Eee lavinya abla nerde
Elçin: sanane!
Zeynep: dershanede
Eren: hee doğruu Mert abim söylemişti bereber dershaneye gidecez diye
Elçin: NE!
Zeynep: NE!
Ata:NE!
Eren: ben onu dışımdan mı söyledim?!
Erdem: yapıcağın işin ben...
Ata: söyleyin o merte lavinya ya dokunursa onu gebertirim!
Eren: Mert Yok Eren verelim hadi beni de gebertmeyi denesene!
Ata Eren'in tam yüzüne bir tane yumruk geçirdi
Kader: Abi!
Kader Atayı ittirdi ve bir tane Tokat geçirdi
Erdem: Eren iyimisin?!
Eren: senin ben şimdi var ya!
Ben ise Ereni ittirdim
Elçin: Kader! Al abilerini git
Kader: ne?
Elçin: lütfen.
Ve o sırada Kader Erdem ve Ereni kolundan tutup götürdü o sırada ben ise Ataya bağırdım
Elçin: Napıyosun gerizekalı!
Ata: napmamı bekliyon ya lavinya diyo Mert diyo kafayı yiyecem ya!
Zeynep: hee lavinyada Mert'in kendisine dokunmasına izin verecek ya!
Ata: ya sadece o mu gelmiş mal mal dikleniyo!
Elçin: La havale, neyse yürüyün eve yarın görüşürüz
Zeynep: görüşürüz
Ata ise hiç birşey demeden sert adımlar ile çekti gitti...