7. Bölüm

Sabah annemin uyarısı üzerine uyandım
"Kızım kalk hadi kahvaltı hazır!" O kadar çok uykum vardı ki annemin mutfaktan bağırma sesini duymazdan gelerek geri yattım o sırada kardeşim geldi
Erkan: ya hadi yarım saatir seni bekliyoz açım aç!
Elçin: off tamam ya geldim
O sırada ben yavaşça yataktan kalkıyordum
ki kardeşim anırırmışcasına bağırdı
Erkan: lan kalkk!
Elçin: ne bağrıyon lan ne bağrıyon kalktım işte!
O sırada biz kakıp mutfağa geçtik ben aile üyelerine günaydın dedikten sorna hemen iki lokma bişey yedim saate baktım saat 10 du ve bugün okul tatildi bende bizimkiler dahah uyanmamıştır deyip kahvaltıdan sonra kitap okuyordum ki telefonum çalıyordu arayan ablamdı
Lavinya: mekana gel hepimiz burdayız seni bekliyoz
Elçin: ok
Hemen altıma gri bolpaça bir eşofman giyip üstüme beyaz ince bir uzun kollu giydim saçlarımı saldım taradım ve evden çıktım
Zeynep: ooo sonunda ağaç olduk nerdeyse!
Ata: aynen ben meyve verdim bile
Lavinya: hoş geldin Eco
Ata: eee konu var mı?
Elçin: var!
Ata: anlat!
O sırada lavinya ile Zeynep dikkatlice beni dinliyolardı
Elçin: sen neden sürekli Kader ile uğraşıyon?!
Zeynep: aynen
Ata: asıl siz neden o lavuklara yüz veriyorsunuz?!
Lavinya: ata, konuyu değiştirme
Ata: nerden çıkarıyon benim onla uğraştığım falan yok
Elçin: aynen bende Adana kebap
Ata: abi bişey de şuna ya
Lavinya: abi ne lan
Ata: refleks işte
Lavinya: olsun, sevdim
Ata: tamam abi
Zeynep: Ata cevap?
Epçin: ha bide sürekli kaderin fotoğrafıma bakıyosun fark etmedik sanma
Ata: ne alak-
O sırada atanın lafını böldüm
Elçin: boşuna yalan söyleme beceremiyorsun çünkü
Ata: ya bişey yok, ayrıca ben yalan falan söylemiyorum!
Elçin: iyi öyle olsun
Ata: şükür!
Zeynep: o değilde bunlar bizim hastanede olduğumuzu ve yaşadıklarımızı nerden biliyo
Elçin: valla bu Eren bana Erdem sizi dinlemiş falan dedi
Ata: o zaman öyle öğrenmişlerdir
Lavinya: bencede, Wlçin siz zeyneple gidin bişeyler alın gelin ben sabah bişey yemedim
Elçin: aynen ya bende iki lokma şey yedim
Zeynep: iyi tamam biz gidem gelem siz bekleye koyun
O sırada ben Zeynonun koluna girdim ve beraber bakalla dağru yürüdük sorna bu anda arkamızdan bi ses geldi arkamıza baktığımızda şu an arkamızda görmek isteyeceğiimiz son insanları görüyorduk Eredem ve Eren'i
Erdem: ooo bizimkiler burdaymış
Eren: aynen Elçin sen neden ayağa kalktın sen daha dün hastaneden çıktın kızım ya!
Elçin: ay vallahi bualdım! Olum sen manitanın yanına gitsene neden ben heryerde seni görüyordum, sen neden her b*kun altından çıkıyon
Eren: noldu senin aşk acısı dahah bitmedi mi?
Elçin: bana bak git manitanın yanına yoksa manitanı hastanelik ettiğimde aşk acısı sırası sana gelcek.
Zeynep: Erdem al arkdaşını ve si*tir olup gidin
Sorna bakkalcı abla dışarı çıktı ve bizim yanımıza geldi
Bakkalcı abla: kızlar bı sorun mu var
Zeynep: yok abla arkadaşlarımızla sohbet ediyorduk onlarda şimdi gidecek zaten
Erdem: aynen abla hadi size kolay gelsin iyi işler
Onlar gidiyordu ki bizde bakalla girdik bişeyler alıp çıktık ve mekana geldik
Lavinya: neden bu kadar geç geldiniz
Zeynep: hiçç ne alacağımıza karar veremedikte
Lavinya: hee tamam
Sorna biz aldıklarımızı yedik ve mekandan çıkıp meydandaki banklarsan birine oturduk o sırada Araf çetesi geldi
Su: ooo Elçin naptın görmeyeli
Araf çetesinin yeni üyesi Deniz yoktu
Lavinya: yürüyün gidin birde sizle uğraşmayalım
Benise o sırada sabır ediyordum tek bi kelime dahah edilse direk dalacaktım
Su: bi hoş geldin yok mu
Oturduğm yerden ayağa kalktım ve tam suyun üstünde yürürken Zeynep beni kolumdan tuttu ve de biyandan kolumu kurtarmaya çalışıp bir andan ise konuştum
Elçin: kızım arza mısın lan sen, sen ne tür bi gerizekalılısın olum! Anlamıyun mü biz sen ile muhatap olmak istemiyoz!
O sırada arkadan Suyun anası Havva geldi
Havva: boş verin kızlar onların insanlara alerjisi var herhalde muhattap olamıyolar
Biz Lavinya,Ata ben ve Zeynep anırırmışcasına güldük ve ben sonunda gülmemeye calışarak cevap verdim
Elçin:ben yanlış mı duyuyorum yoksa siz bizim insanlığımızı kıskanıp kendinizi insan mı ilan ediyorsunuz?
Zeynep: ilan edemiyorlar bile ilan etmeye çalışıyolar
Havva: ayy terbiyesizler
Lavinya: sen nesin
Havva: ananız babanız size hiç mi terbiye vermediler
Elçin: en azından bizim anamız babamız herşeyden önce bize edep öğretiler, saygı öğretiller, görüyorum ki siz bunları öğretmeyi bırakın kızınıza konuşmayı bile öğtememişsimiz.
Ata: ay aman boş verin biz bide bunlarla mı uğraşacaz hadi gelin gidem.
Bizde mekana gittik
Lavinya: kafayı yiyecem kaç yaş büyük kadın bize kafa tutuyor ya
Elçin: aynen
Ata: mal mal konuştular gene ya
Zeynep: öff valla bulunan bize bulunuyor
Elçin: neyse şarkı açıyorum
Zeynep: aç
Ben şarkıyı açtım ve telefonu binkenara koydum biz şaekı eşliğinde sohbet ederken kafam şarkı sözlerine gitti
Canım sıkıldı yine kalem kağıt elimde
Geldin yine aklıma yazmak istedim beste
Yazmakla bitmek bilmez bu kalpten bu aşk gitmez
Defalarca söyledim seven kalp aşka yenilmez
Diyordu şarkının sözleri bi an için düşündüm acaba gerçekten seven kalp aşka yenilirmi diye sorna bunları düşünmemek için gene şarkı sözlerine kulak verdim
Sevmek sevilmek midir
aşka yenilmekmidir
Yoksa her yattığında onu düşlemekmidir
Göz göze geldiğinde çocukça gülmekmidir
Söylesene sevgili senin gözünde aşk nedir
Diye devam ediyordu şarkının sözleri bizde şarkı eşliğinde beraber sohbet ettik akşam ezanı okununcada evlere dağıldık...