1.GÜÇ

Tarih bir ilke şahit olacaktı. Bir kadın. Bir taht.

Güç ilk kez kadının avuçlarına bırakılmıştı.

Leonard Chiristina yapmıştı bunu. Tahtının tek varisi olan kızı Rossalina Chiristina'ya gücü vermişti.

"Emrin emrimdir." demişti babası ona. O günden sonrada aynen dediğin gibi oldu, 22 yaşındaki Ross babasının sözlerini yönetiyordu.

Yer altı dünyası bu haberle çalkalanırken Leonard son zamanlarını kimseyle görüşmeyerek geçirdi.

Günler, haftalar, aylar ve hatta mevsimler geçti. Leonard'ın zamanı yavaş yavaş dolmaya başladı. Ross üzgündü. Evet taht onundu. Bir kadının. İlk olacaktı. Ama bedeli ise babasıydı.

"Baba ben yapamam, bak sen varken-" lafları ağzına tıkan o sözcükler döküldü felç babasının ağzından.

"Sana gücü verirken yapacağını bilerek verdim. İnanıyorum ki, sen yer altı dünyasına hükmeden ilk kadın olacaksın."

Ross yavaş yavaş yutkundu. Babası kızını iyi tanıyordu. Hırsını biliyordu. İstediğini er geç elde edecekti. Emindi.

Ama yinede içindeki korku en az hırsı kadar fazlaydı. Babasının gözlerinin içine baktı Ross.

Derin hir nefes alıp göz yaşlarını tutamadan babasına sarıldı. Son sarılışıydı, ama babasının karışılık veremeyecek durumda olması daha çok canını yaktı.

🔱👑

Cenaze günüydü. Babama son sarılışımın ardından üç gün sonra toprağa vermiştik. Bu kadar erken olmamalıydı. Ondan öğrenecek birçok şeyim olmasına rağmen beni bu kadar erken bırakmış olması haksızlıktı.

Annem gözlüklerinin altından ağlıyordu. Ben ise ağlayamıyordum..yapamıyordum.

Bütün yer altı dünyası buradaydı. Dosttan düşmana kadar. Gözlerimi sadece bir saniyeliğine yana çevirdiğimde gördüğüm ilk yüz onun yüzü oldu.

Seth Kinsey.

Gözlüklerini burnunun ucuna indirmiş 'Lider artık biziz.' der gibi bakıyordu. Gözlerindeki mutluluk da cabasıydı.

Sonra Kendrick ve Mabel'i görmem kaçınılmaz oldu. Yanımıza gelmiş olmaları içimdeki ateşi daha da harladı.

Kan davalıydık.

Ve onlar ölümüne sebep oldukları adamın cenazesinde gülüşüyorlardı.

Babam onun kardeşini, Seth'in babası ise babamın vücudunu elinden alıp onu felç bırakmıştı.

Felçten ölmüştü babam. Yer altı dünyasının en ünlü mafyalarındandı Leonard Chiristina. Beni küçük bir aslan gibi büyütmüştü yanında. Kız olmamı umursamadan tahtını bana bırakmıştı.

Kimisi zorunluluk diye konuşurken babam kulaklarımı kapatıp arkasına aldı.

Şimdi ise Chiristina ailesindeki tahtta sözü geçen ikinci kadındım. Birincisi annemdi. O her zaman babam için öncelikti.

Gözlerimi Kinsey ailesinden çekip annemin koluna girdim.

Herkes yavaş yavaş dağılırken ben babamın yokluğunu yeni yeni genzimde hissettim. İçim yanıyordu. Kalbim atmıyordu sanki.

Gözümden bir damla yaş düştüğünde yanımda birinin gölgesini hissettim.

"Gücü kullanabilecek kadar güçlü müsün göreceğiz Chiristina," dedi alaylı bir tonda. Çenemi dikleştirdim.

Kim olduğunu biliyordum.

Seth Kinsey.

"İliklerine kadar hissedeceksin Kinsey." sözlerim bir bıçak misali sert ve keskindi. Elimin tersiyle gözümden düşen birkaç damlayı sildim.

Bana güç verilmişti ama benim gücün ta kendisi olduğumu henüz bilmiyorlardı. Onlara gösterecektim.

Gücün, tahtın hatta yer altı dünyasının en büyük hükümdarı olacaktım ve buna kimse engel olamayacaktı.

🔱👑

"Kız doğmuş diyoruz sen o kraliçe olacak diyorsun!" öfkeyle bağırdı Oscar "Kız çocuğundan mafya olmaz ancak mafya karısı olur Leo!"

Leo karısının uyuduğu odanın kapısını yavaşca kapattı ve bir hışımla karşısındaki babasına dönüp adımlarıyla öfkesinin köklerini saldı.

"Baba," dişlerinin arasından konuşan Leo sinirine hakim olmaya çalışıyordu ki bu bir hayli zordu. "O yer altı dünyasının tek kraliçesi olacak ve bunu olması için elimden geleni yapacağım." parmağını babasına doğru kaldırdı "Sende torununu tebrik edip benden sonra arkasında duracak onu kollayacaksın."

Oscar yutkundu. İlk kez oğlunun yüzünde bu denli bir öfke vardı. Kızı yıldızları yerde istese göğü aşıp yıldızları aşağıya inidirecek kadar çok önemsiyordu kızını.

"Ya olmazsa?" diye sordu bir anda.

Cevap netti. "Olacak, Ross annesine benziyor." dediğinde dudaklarında ki küçük gülümseyi durduramadı. Kendini bir kez daha onayladı, annesine benziyordu. Masmavi gözleri, uzun kirpikleri, küçük toplu dudaklarıyla birlikte tamamen annesiydi.

Leo'nun aşkından yanıp bittiği o kadındı.

Yüzündeki o sersem ifadeyi dağıtıp babasına döndü tekrar. Bu sefer ona sorgularcasına bakan bir çift gözle karşılaştı.

"Ne demek annesine benziyor?" sesinde rahatsız olmuş bir ton vardı.

"Bence bunun cevabını Angela'nın senin kelleni kurtarmasından sonra almışsındır ha?" alayla güldü Leo.

Rahatsız bir ifadeyle yüzünü buruşturdu Oscar.

Angela zeki bir kadındı. Leo şüphesiz emindi ki Ross; Chiristina ailesinde bir ilki gerçekleştirecek kadar annesine benziyordu.

Bu yeri geldiğinde yavaş akan bir deniz yeri geldiğinde ortalığı yakan bir volkan demekti.

Loe tekrar sırıttı. Seviyordu karısını. Hemde deli gibi olduğu kadar da aklı başında seviyordu.

"Sen delirmişsin!" deyip arkasını dönerek sinirle evin çıkışına ilerledi Oscar. Elindeki bastonu yere vura vura gidiyordu.

"Karıma deliyim ben." bu cevap karşısında Oscar sinirle dönüp bakmakla yetindi. Oğlu alkollü olmamasına rağmen sarhoş gibiydi.

Bazen siniri bozulsada karısına sahip çıkmasını seviyordu. Çünkü o çıkamamıştı.

Leo umursamazca karısı ve çocuğunun olduğu odaya girdi. İkisi hâlâ mışıl mışıl uyuyordu. Kızı üç yaşına basmıştı bile.

Zaman fazla hızlıydı.

Zaman su gibiyse Leo kızı için zamanı donduracak bildiklerini öğretecekti.

Ona öğretilen hep erkeklerin baskın olmasıydı ama bu düzeni bozup kadınlarında düzen yaratabileceğini gösterecekti. Rossalina bunu yapacak tek kişiydi.

Kızının kafasını okşadı yavaşca. Doya doya öptü,kokladı ve sonrasında karısının yanına sıvışıp o mis kokuyu içine çeke çeke uyudu.

🔱👑

Üzerimdeki siyah elbiseye ve siyah ayakkabılarıma son kez baktım. Upuzun saçlarımı topladım ve gözlüğümü gözüme takıp odadan çıktım.

Topuk sesim evi inletirken herkesin gözü üzerimdeydi. Yemek masasına doğru yürüdüm, boşta olan en baştaki sandalyeye oturduğumda diğerlerinde benimle birlikte oturdu.

"Sizi buraya neden topladığımı tahmin ediyorsunuzdur umarım." gözlerimde dalgalar hallendi.

Masanın sağ tarafında ki J. konuştu.

"Elbette prenses, taht hakkında konuşacaksın." lafını bitirdiğinde annem elimi tuttu. Yanındayım diyordu. Sakin ol diyordu.

Bakışlarımı ona döndürdümde kafamla onayladım ve tekrar masaya dönüp çenemi dikleştirdim.

"Babam ölmeden önce herşeyini ben ve anneme bıraktı." lafa atlayan büyükbabamla birlikte tüm gözler ona döndü.

"Taht, o da mı annene kaldı?" dedi.

Şuh bir gülüşle karşıladım bu söylediğini ve ellerimi masaya koyup yaklaştım.

"Tahtını bana bıraktı büyükbaba, senin için üzücü ama gerçek." mavi gözlerim koyulaştığında ayağa kalkıp, elini bana doğru kaldırdı ve kükredi.

"Benimle bu şekilde konuşma çocuk!"

Ben cevap vermek için ağzımı açtığımda araya beklenmedik bir ses girdi.

"Karşınızdaki çocuğun sizin infazınızı verecek güçte olduğunu unutmayın."

Bu sesle birlikte masadaki tüm uğultulu sesler susmuştu. Annem yine hakimiyetini göstermişti.

Annem ayağa kalktığında yüzüne usulca baktım. Korkma diyordu. Korkmuyordum.

Ama onlar benden korkmayı öğrenecekti.

"İstersen kabul et istersen etme ama, Büyükbaba eğer önüme engel olarak çıkarsan inana bana acıyacağım son kişi bile olmazsın." dişlerimin arasından tısladığımda sinirle soluyup bastonunu yere vura vura odadan çıktı.

Hiçbir şey olmamış gibi masadakilere dönüp "Ne diyorduk," gözlerimi hırs bürüdü. "Ben Rossalina, Chiristina ailesinin ilk kraliçesiyim."

Masadakiler alkışlar eşliğinde ayağa kalkıp kadehlerini kaldırdı.

Aralarından J. ayağa kalkıp kadehini bana doğru doğrulttu. "Tahtın yeni sahibine." dedi. Gözlerimdeki hırs gitmiş yerine yumuşak bakan iki çift mavi göz gelmişti.

Herkes aynı anda kadehini tokuşturdu. Hep bir ağızdan bağırdılar keyifle.

"Tahtın yeni sahibine!"

🔱👑

Onu yeneceğim diye geçirdi içinden Seth Kinsey. Her zaman Chiristina ailesinden üstünlerdi şimdi de öyle olacaktı. Hem bir kadına taht mı bırakılırdı!

"Bu kadar çabuk pes etmeyeceksin değil mi Seth?" karşısındaki Felix elindeki birayı yudumlayarak konuştu.

Seth ona göz ucuyla baktı.

"Ben pes etmem Lix," hareleri canlandığında yüzünü tamamen karşısındaki arkadaşına döndürdü.

"Ya savaşırım ya da ölürüm. Ama pes etmem."

Felix keyifle gülümsedi.

"O zaman harika! Asıl kralın kim olduğunu göster lan şunlara!"

Bu sözleri dinlerken Seth'in aklında binbir tane kurnaz tilki dolaştı. Hepsi de Christina ailesinin yıkımı için fikir üretiyordu.

Kararlıydı. O kız çocuğu ne olursa olsun elindeki ipleri kendi elleriyle teslim edecekti. Bu zamana kadar hırsıyla büyütülmüştü şimdi ise o hırsın daha fazlası vardı içinde.

Öfke.

Nefret.

İki büyük duygu.

Tek bir beden.

Seth protez parmağıyla ritim tutarken birden durdu. Yüzünde küçük şeytani bir gülüş belirdi.

Aklına gelen fikirle hemen ayaklandı ve üzerine çeki düzen verip Felix'e hiçbir şey demeden çıkıp gitti.

Aklındaki tilkiler yeşil gözlerinden okunuyordu. Hızlıca aşağı indiğinde telefonunu açıp birkaç numarayı tuşladı.

Telefon tek çalışta açıldığında hafif bir gülme sesi geldi telefonun öbür ucundan.

"Beni unuttun sanıyordum?"

Seth'in dudaklarında küçük bir gülümseme belirdiğinde cevap vermek için acele etmedi.

"İşin düştü değil mi?" diye sordu telefonun öbür ucundaki kişi.

Onaylayan bir mırıltı çıkardı Seth sadece.

"Ne istiyorsun peki?"

"Seni." sesinde netlik, yüzünde ise küçük bir gülüş vardı Seth Kinsey'in.

Yine çıkarları için hamleler yapıyordu, yine kazanacağına emindi.

Eğer şeytan kazanmazsa onun inindekilerde onunla birlikte kaybederdi, bunu göze alamazdı Seth. Şuan indeki en büyük şeytan oydu. Babası yaşlıydı ve yaşlı bir şeytan demek; her seferinde hata yapan bir şeytan demekti.

Yakındı onun da zamanı gelecekti ama şimdi ki hedef sadece Chiristina ailesiydi.

🔱👑

Her saatim,her dakikam, her saniyem ve her salisem yer altı dünyasını yönetmek için harcıyordum. Bunun için doğmuştum ve bundan sapmaya hiç niyetim yoktu.

Yatağım da oturur pozisyonu aldığımda tam karşımdaki aynadan kendime baktım. Kısa siyah saçlarım, mavi gözlerim ve hafif solgun yüzüm, sanki bu ben değildim sanki bu farklı bir Ross'du ama ben değildim.

Gözlerimde ki ateş yerini durgun bir denize bırakmış, yalnızlığımı hissetmeme sebep oluyordu. Göğsümdeki acı, göğüs kafesimin içindeki ciğerlerim sanki yanıyordu. İyi değildim. Babamdan sonra hiç iyi olmamıştım.

Her kız gibi babama düşkündüm, babamın prensesiydim, varisiydim, ondan sonra söz sahibi tek kişiydim.

Babam anneme deliler gibi aşıktı, görüp görebileceğiniz en deli aşıktı hatta. Annem sevgi evinde büyümüş birisi ve babam onu sadece bir kez görüp aşık olmuş. İlk görüşte aşk varmış dedirten bir başlangıçken şuanda ikimizde babamın yokluğunun acısını çekiyorduk.

Kafamın içindeki düşünceler yüzümü bir nebze gülümsetirken, içimde yinede sönmeyen tek bir ateş vardı, alev alev yanarak intikam zamanını bekliyordu.

Kafamı yastığa gömdüğümde kendime o an tekrar bir söz verdim; bu savaşta ailemden geriye kalan tek kişide olsam, taht elimden alınsa bile ben Kinsey ailesinden intikamımı almadan ölmeyecektim.

Seth Kinsey ve diğerleri ölmemek için bana yalvaracaklardı, bunu en iyi şekilde sağlayacaktım.

🔱👑

Sabah sekizdi kalktığımda, hemen duş alıp giyinmiştim. Son kez altın sarısı küpelerimi takıp kendime şöyle bir baktım.

Siyahlar içindeyekn parlayan tek şey altın sarısı küpelerimdi ve birde fazlasıyla tehditkâr görünen Cesare Paciotti ayakkabılarım. Fazlası yoktu.

Bir kadının en büyük silahı topuklu ayakkabılarıdır sözünü tamamen yansıtan o ayakkabılara baktım; kahretsin. Çok güzellerdi.

Son kez aynadan bakıp dudaklarıma sinsi gülümsememi takındım.

Hazırdım.

Hızlıca aşağı inerken ayakkabılarımın evin içindeki tok yankısını dinledim. Zevk veriyordu. Kendimi daha güçlü hissediyordum.

Dışarı çıktıktan sonra hemen arabama bindim. Ve şoförüme dikiz aynasında bir bakış attım.

"Şirkete sür."

Kafasıyla onayladı ve gaza bastı.

On beş dakikanın sonunda şirkete varmıştık. Buraya ilk gelişim değildi; babam hayatta olduğu süre boyunca beni buraya getirmiş ve bu ortama alışmamı sağlamıştı.

Şimdi ise 22 yaşındaydım. Ama buradaydım işte. Babama o zamanlar 'bir kız çocuğunu patron yapmaya çalışmaktan vazgeç' diyenler şimdi karşımda boyun eğeceklerdi.

Şirket kapısının içerisinden girdiğim an topuklularımsan yükselen tok ses duvarlara çarparak yankılandı. Tüm bakışlar üzerime dönmüştü.

Sekreter olduğunu anladığım kadına bir adım atıp tok bir sesle konuştum.

"Herkesi toplantı odasına bekliyorum."

Kadın şaşkınca bakarken cevap vermesini beklemeden toplantı odasına girdim.

Tam olarak on dakika. Sadece on dakika sonra bütün herkes toplantı odasına toplanmıştı.

Kimisi anlamsız gözlerle bakıyordu; kimisi içinden küfür ediyor kimisi Tanrı'dan yardım dilenircesine bakıyordu.

Ayağa kalktım. Ellerimi göğsümde bağladım.

"Şirketin yeni sahibi benim," dedim üzerine basa basa. Bana olan bakışlarındaki mânayı anladığımda birazcık eğilerek ellerimin masanın üzerine koydum.

"Patronda benim," az önce içinden küfür eden kişiye baktım. "Size yardım edecek kişi de." kaşlarım havalanırken gözlerim Tanrı'dan yardım dilenen kişiye kaydı. Orada kaldı bir süre.

Maviliklerim herkesin üzerinde bir buz gibi gezindi bir süre. Herkes aynı şeyi düşünüyordu tahminimce.

Bir kız ha?

Alışacaklardı. Alışmalılardı. Seçenekleri yoktu. Ben seçenek değildim. Seçilen kişiydim.

Veee bölüm sonuu, ilk bölümü nasıl buldunuz????

Tiktok: aleyyindunyyasii