Cam Kırıkları kitap kapağı

1. bölüm / 2

Giriş

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 2Şu an: Giriş

Yatağın üstüne eğilmiş Zeynep'in nefes alış verişlerini dinliyordum. Akşam kan kusmuştu. Saat 3.40 Zeynep uyuyordu ama acı çektiğini anlayabiliyordum. Başına örttüğü bonesi onu çok tatlı gösteriyordu. Evde yalnızdım. Sadece ben ve Zeynep vardık. Yataktan kalkıp mutfağa gittim. İlaç kutusunu karıştırmaya başladım. Bir sürü ilaç vardı hepsi Zeynep'in ilaçlarıydı. Bulduğum iki hapı tokmakla ezdim . Yaptığım kremalı mantar çorbasından kaseye döktüm. Ezdiğim ilaçları kasenin içine döktüm ve karıştırdım. Zeynep'in yanına gittim ve dürtmeye başladım.
"Ablacım kalk hadi yemek yemem gerekiyor"
Gözlerini hafif araladı. Ve yataktan doğruldu. Mutfaktaki kaseyi aldım ve Zeynep'e içirmeye başladım. Birkaç kaşık yedikten sonra öksürmeye başladı. Su içirdim. Gözlerinden yaşlar gelmeye başladı. "Yemicem" dedi. Canı yanmıştı. Ağlamamak için kendimi zorladım."Ablacım yemezsem iyileşemezsin"
dedim. Zeynep'in gözyaşları arttı hıçkırıklara boğuldu."Abla ben ölecek miyim?" dedi. Mideme ağrı girdi.
Abla ben ölecek miyim?
"Ölmeyeceksin " dedim . Yüzünü ellerimin arasına aldım.
"Tedavi olacaksın tamam mı ölmek için gençsin hem"dedim . "Sen çorbanı iç ben senin meyveni hazırlayayım"dedim ve odadan çıktım. Mutfağa gittiğim gibi hıçkırıklarım arttı. Hemen rehberdeki DR. Aylin Aslım yazan yere bastım.
"Alo Aylin hanım"
"Buyrun Eylül hanım"
"Zeynep dün kan kustu normal mi?"
"Eylül hanım ciddi bir konu bu hastaneye gelmesi gerekiyor. "
"Çok ciddi mi"
"Bakın , Zeynep bu yaşta 2. Evre kan kanserini yenmeye çalışıyor bu konular normal değil kanser her yerini sarmış olabilir"
"Ölmez dimi"dediğim an gözlerimden yaşlar akmaya başladı.
"Bilemeyiz "dedi ve telefonu kapattım.
Bilemeyiz
Yere yığıldım. Nefes alış verişlerim hızlandı. Kardeşim küçüktü daha 8 yaşındaydı.Küçücüktu. Annemi aradım ama açmadı. Tam 28 defa aradım annemi fakat açmadı....
***
Sabaha kadar ders çalışmıştım. Kafam dağılsın diye kendimi hep derslere veriyordum. Türk Medeni Kanunu dersini çalışmıştım. Zeynep uyurken bile ağrıları dinmiyor hep ağlıyordu. Annem mi? Hala cevap vermiyordu. Bugün stajım vardı . Savcılık için elimden geleni yapıyordum fakat bu yıl durgundum."Abla annem neden gelmedi?"
"Bilmem belki işi uzun sürmüştür "dedim. Belli etmiyordum ama endişeleniyordum.
"Abla ?"
"Efendim "
" Sen tuvalete gidince bir numara aradı seni"
"Tamam dur bakayım "dedim. Numarayı aradım.
"Alo?"
"Alo."
"Eylül Çelik ile mi görüşüyorum?"
"Buyrun benim evet "
"Ben cinayet büro amirli Demir Kara"
"Birşey mi oldu?" için huzursuz oldu.
"Beril Çelik neyiniz oluyor?"
"A-annem "
"Sabah saatlerinde Beril Çelik yani anneniz harabe bir evde ölü bulundu "
Harabe bir evde ölü bulundu .
Harabe bir evde ölü bulundu.
Beril Çelik ölü bulundu.
Annem ölü bulundu.
"Beril Çelik olduğunu tam bilmemiz gerekiyor. Hastaneye gelip kontrol etmeniz gerekiyor"
Bir anda yere yığıldım. Canım öyle yandı ki elim kalbime gitti.
"Abla anneme ne oldu?"
Hıçkırıklarla ağlıyor cevap veremiyordum .
"Anneme birşey mi oldu "
"Zeynep ?" dedim ve ona sarıldım. Annem öldü dediler. Ruhum kendini parçalıyor sadece parçalıyordu!

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

25okunma 3beğeni 1yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…