Cam Kırıkları kitap kapağı

2. bölüm / 2

1. Bölüm " Kalk"

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 2Şu an: 1. Bölüm " Kalk"

Morg soğuktu. Buz gibiydi. Normalde buraya 8 yıldır ayak basmamıştım. Zeynep dışarda bekliyordu onun görmesi doğru olmazdı. Gözlerimi açamıyordum. Ve üşüyordum. Elim beyaz örtüye gitti açıyordumki içeri bir adam girdi. Adam ona "Hoşgeldiniz Savcım" dedi. Yüzüne bakmadım. "İsmi nedir?" diye sordu.Adam ise "Beril Çelik 3 çocuk annesi 1 çocuk 8 yıl önce öldü Kadir Çelik trafik kazasında öldü. Baba Hakan Çelik 15 yıl önce Almanya'ya gitti bir daha dönmedi. Zeynep Çelik evin küçüğü kan kanseri"dediği anda hızla kafamı Savcıya çevirdim. "Bu tür konular burda mı konuşuluyor? Siz nasıl savcısınız ?"Savcı sessiz kaldı. Uzun boylu siyah saçlı siyah gözlüydu bakışları sertti. Adam devam etti."Ve Eylül Çelik hukuk okuyor. Boğaziçi üniversitesi son sınıf öğrencisi"
Savcı bana baktı ve "Nerde ne konuşulacağını iyi bilirim Eylül. Ayrıca mesleğime laf edilmesinden hiç hoşlanmam ama acınıza veriyorum." dedi. Önüme döndüm ve örtüyü kaldırdım. Dondum. Sadece dondum. Annemin yüzü bembeyazdı.Dudakları kurumuştu hatta morarmıştı. Buz gibiydi. Çenem titremeye başladı. "A-anne"dedim. Saçlarında canlılık yoktu ölmüştü.
"Kalk hadi kalk" dedim .
"İyi misiniz?" Savcının sorusuna cevap vermedim.
"Anne kalk hadi Zeynep seni bekliyor" dedim saçlarını okşadım. Ellerini öptüm.
"Anne hadi "dedim isyan edercesine."Anne Zeynep seni bekliyor!" diye bağırdım. Gözyaşlarım dinmiyordu.
"Anneeeeee !"
"Kalk artık Zeynep seni bekliyor anneee kalk !" Duymadı ,görmedi, bilmedi. Savcı beni çıkartmaya çalıştı ama ben direniyor ve hala bağırıyordum"Annem Zeynep bekliyor hadi kalk !!!!!!!"
Morgtan zorla çıkarıldım. Çıktığım gibi Zeynep bana bakıyordu. Gözleri sanki 'abla söyleme ' diyordu. Savcı beni zorla çıkarmıştı.
"A-abla neden anne kalk dedin?"
Cevap vermedim . Sessizdim susuyordum.
"Abi ablam neden böyle bakıyor" Savcı birşey demedi . İlerlemeye başladım. Arkadan Zeynep ağlayarak bağırıyor ve bana doğru koşuyordu
"Ablaaa gitme beni burda bırakma!" Durmuyor sadece yürüyordum. Bir anda birisi önüme geçti ve beni sarsmaya başladı. Savcıydı. Beni sarsıyordu. "Kendine gel . Kardeşine bak ! Bu halde koşuyor! Bu kadar mı zayıfsın sen!" Ona baktım sonra arkamdan ağlayarak koşan Zeynep'e gözlerimi kapadım. Başımı iki yana salladım . Ağlayarak"Hayır,hayır "dedim.
"Ne olur bu bir kabus olsun ne olur " yıkıldım. Evet , yıkıldım. Zeynep yanıma geldi ve bana sarıldı ellerim oynamadı."Abla bırakma beni ne olur beni burda bırakıp gidersen bende abime giderim " Zeynep'e baktım. Abime? En son abim öldüğünde böyle olmuştum. Savcı bana baktı ve elime bir kart bıraktı.Cumhuriyet Savcısı Özgür Karahan savcıya baktım.
"Adım Özgür bu dava ile ben ilgileneceğim kendini bırakma kardeşin var güçlü ol zayıf değilsin sen!" Kaldırdı beni . Ve siyah arabaya bindirdi yanımda Zeynep ile bakıyordum. Zeynep kazağımın ucunu sıkı sıkı tutmuş bana bakarak ağlıyordu. Adalet neydi? Adaleti aramak zordu. Cinayet işlenmişti fakat katil kimdi bilmiyorduk.... Bu ülkeye Adalet ne zaman gelecekti?....
Bölüm Sonuuuuuuuu beğeni ve yorum yapmayı unutmayın 😊

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

19okunma 3beğeni 1yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…