Yağmurlu Bir Gün

Yemekhanenin camlarından yağmurun nasıl şiddetli yağdığını görebiliyordum, yağmurun o güçlü yağışını çatıdan gelen seslerle sanki bir melodiymiş gibi dinliyordum. Elimde bir yemekhane tabağı önümde ise uzun bir sıra vardı. Biraz yürüdüm ve yemekhanecilerden biri olan Sera abladan bir kaşık güveç, Meria abladan bir parça ekmek aldığımda Mera abla baba bakıp bugünlük bunlar bu kadar yeterli. Daha fazlası yok! Yiye bildiğinizi yiyin! Demişti. Soğuk ve kararlı bir ses tonuyla. İçime bir ürperti gelmişti, ama bunu umursamadım. Yemeği yemek istemedim ama rahibelerden biri olan Krystal yanıma gelip samimi ve anne şefkatine sahip bir ses tonuyla yemeyi yemen lazım canım. Yoksa aç kalacaksın. Bedeninin zayıf ve sağlıksız olmasını istemeyiz. Demişti. Ama durdum ve düşündüm, neden? Yani... neden bedenimin zayıf ve sağlıksız olmamasını istiyordu ki? Yani... sadece bazen paranoyak gibi davrandığımı düşünüyorum. Rahibe Krystal yemeği yediğimden emin olmak için yanımda duruyordu. Ama baş rahibelerden biri onu çağırdığında Rahibe Krystal gitmek zorunda kaldı o gittikten sonra beş kaşık aldığım güveci yarıda bıraktım ve yemeği o gittikten sonra yemek yemeyi kestim.