İbadet

Rahibeler oldukça katılar ve bizi bir koyun sürüsü gibi yetiştirmeyi çalışıyorlar. Ve evet ben her şeyin farkındayım, sadece farkında değilmişim gibi davranmak zorundayım. Eğer itaat etmezsem sonuçları hiç iyi olmuyor. Açıkçası kardeşlik adı altında kadınlar burada içi boş bir cansız mankene dönüşüyor diyebilirim. Sadece dua et, sadece o yüce isayı sığın, ve belki iyi bir insan olursan o zaman cennete gidebilirsin diyorlar, ama burasının yer yüzündeki cehennem olduğunun farkında değiller. İçimden konuşmayı seviyorum çünkü sadece beni duyan kişi ben oluyorum. O yüzden... Ashla. Ashla! Sana sesleniyorum! Duymuyor musun beni! Bir an önce mumunu al ve duanı et! Tamda dalgın dalgın düşüncelere dalmışken Rahibe Angelice'in beni bu şekilde uyarması alışalmadık değildi, o yüzden sakince mumumu aldım ve ibadet alanına doğru gibip içimden söyleniyordum ki... Rahibe Angelice Dışından! Dışından okuyacaksın! Derin bir nefes çektim ve Rahibe Angelice'in bana doğru geldiğini fark ettim. Rahibe Angelice, yanıma geldiğinde bana baktı ve Ashla bana bak! Ashla sana bana bakmanı söyledim! Sakince kafamı kaldırdım ve Rahibe Angelice'in yüzüne doğru bakmaya çalışmıştım ki yüzümü kaldırdığım anda Rahibe Angelice bana baktı ve çok sert bir biçimde tokat attı. Burası yüce isanın ibadet yeri! Nasıl olurda edepsizce iç çekersin! Çabuk tövbe et! Günahkar mı olmak istiyorsun! Çabuk tövbe et! Demesinin ardından yeniden ellerimi birleştirdim, tokat sırasında yere düşen mumumu aldım ve yeniden yakıp tövbe etmeye başladım. Ben dışımdan tövbe ederken, kapı yarım bir biçimde aralandı ve Rahibe Angelice ibadet yerinden aceleyle ayrıldığını fark ettim. Koşmuyordu ama çok hızlı bir biçimde yürüdüğünü fark etmiştim. Rahibe Angelice gittiğinde kapı sert bir biçimde kapandı ve arkama döndüğümde ibadet yerinde yalnızca kendim var olduğumu fark ettim.