Bölüm 1-İlk gün

Okulun koridorları, sabahın erken saatlerinde bile kalabalıktı. Kiminin elinde kahve, kiminin elinde not defteri… Ama herkesin bakışları bir noktada birleşiyordu: Derin.

Derin, tıpkı ışığa çekilen pervaneler gibi bütün dikkatleri üzerine çeken bir kızdı. Uzun kahverengi saçlarını öyle ustalıkla savuruyordu ki, adeta kendi şampuan reklamında oynuyordu. Üstelik sadece dış görünüşü değil, derslerindeki başarısı da dillere destandı. Kimse ona karşı çıkmaya cesaret edemezdi. En popüler kız olmak kolay değildi; zirvede kalmak için biraz kibir, biraz da zorbalık gerekiyordu.

Derin’in aksine, sınıfta gözden uzak kalmaya çalışan biri vardı: Elif. Sessiz, içine kapanık, gözlükleri burnunun ucundan düşecekmiş gibi duran, tıp okumak için yanıp tutuşan bir kız. Elif’in defterleri renkli kalemlerle dolu, hayalleri ise cerrah olmaktı. Ama kimse onun hayallerini merak etmiyordu. Özellikle de Derin.

İlk gün, sınıfın kapısı açıldığında herkes içeri doluştu. Elif arka sıradaki köşeye otururken Derin, tam ortada, sahnedeki başrol gibi parlıyordu.

Derin - “Ay inanamıyorum ya, bu sınıfa bak! Yine aynı tipler… Neyse, en azından sıkıcı olmayacak.”

Derin’in en yakın arkadaşı Selin, yanına oturup kahkaha attı. Selin, dedikodu yapmayı meslek edinmiş gibiydi; Derin’in sağ kolu ve sesi oldu hep.

Selin - “Evet ya, ama şu tip de ne öyle?” (gözlerini Elif’e dikerek)

Elif başını eğip defterine bir şeyler karalamaya başladı. Kaleminin ucu hafif titriyordu.

Derin - “O mu? Ay canım, okulun ‘kütüphane ruhu’. Bak şimdi dikkat et, kesin en ön sırada hoca soru sorduğunda parmak kaldırır.”

Selin gülmekten kırıldı. Elif’in yüzü kızarmıştı ama ses çıkarmadı. Onun sessizliği, Derin’in zorbalığını daha da kolaylaştırıyordu.

O sırada sınıfa yeni bir öğrenci girdi: Baran. Siyah deri ceketi, dağınık saçları ve kayıtsız tavırlarıyla bütün kızların dikkatini çekti. Ama o sadece Derin’in yanından geçerken hafifçe gülümsedi.

Derin - “Aman Allah’ım, yeni çocuk çok havalı! Bence kesin bana bakıyor.”

Selin - “Kesinlikle! Yani sonuçta sen Derin’sin. Kim sana bakmaz ki?”

Ama Baran, arka sıraya geçip Elif’in yanına oturdu. Derin’in yüzünde kısa bir süreliğine donuk bir ifade belirdi, ama bunu çabucak toparladı.

Derin - (dişlerini sıkarak) “Hah… Tabii, yeni gelen çocuk muhtemelen arka sıraları daha rahat buldu. Yoksa başka bir nedeni yok.”

Elif şaşkın bir şekilde başını kaldırdı. Baran, ona kısa bir selam verdi.

Baran - “Merhaba. Boş mu burası?”

Elif - “Evet… yani, evet boş.”

Elif’in sesi o kadar kısık çıkmıştı ki, sanki sınıfın gürültüsü arasında kayboldu. Ama Baran duymuştu. Gülümsemesi Elif’in kalbini hızlandırdı.

Ders başlamak üzereydi ki, kapı bir kez daha açıldı. İçeri giren kız, herkesin dikkatini çekti. Uzun siyah saçları, koyu rujuyla asi bir havası vardı: Asya. Okulun “kötü kızı” olarak tanınan Asya, kimseyle pek iyi geçinmezdi. Derin bile ona dikkat ederdi. Çünkü Asya, alaycı bakışlarıyla insanın içini delebilirdi.

Asya, Elif’in önündeki sıraya oturdu, hiç kimseye selam vermeden.

Derin - (fısıldayarak Selin’e) “Bak bak, karanlık prenses gelmiş. Aman, umarım bu yıl olay çıkarmadan mezun oluruz.”

Selin - “Sence de Elif’le yan yana düşmeleri tesadüf mü?”

Derin’in aklında yeni bir plan belirmişti. Elif’e zorbalık etmek artık daha eğlenceli olabilirdi.

---

Ders başladığında, hocanın sesi sınıfta yankılandı.

Hoca - “Bugün sizi gruplara ayıracağız. Bu yılki proje ödeviniz için birlikte çalışacaksınız.”

Sınıf homurdanmaya başladı. Kim kiminle düşecekti?

Hoca - “Grupları ben belirleyeceğim. Derin, Selin, Emre aynı grupta. Asya, Elif, Baran aynı grupta.”

O an sınıfta bir uğultu koptu. Derin’in yüz ifadesi resmen bozuldu.

Derin - “Ne? O ezikle mi grup olacaklar? Hem de Baran! Yok artık…”

Selin onun kolunu dürtüp alayla gülümsedi.

Selin - “Ay canım, biraz zor olacak gibi. Sanırım Elif’in şansı açıldı.”

Elif ise panik içindeydi. Grup çalışması onun için kabustu. Hele ki Asya gibi biriyle…

Elif - “Ben… ben aslında tek başıma yapabilirim.”

Asya - (soğuk bir sesle) “Hayır, yapamazsın. Hepimiz aynı grubuz. İster sev, ister sevme.”

Baran gülerek başını salladı.

Baran - “Bence güzel bir grup olduk. Hem belki sıkıcı olmaz, ha?”

Derin’in kıskanç bakışları sınıfta hissediliyordu. Elif’in hayatı, o anda değişmeye başlamıştı. Artık sadece zorbalığa maruz kalmayacak, aynı zamanda tuhaf bir olayın içine de çekilecekti. Çünkü okulun eski kütüphanesinde gece vakti garip sesler duyulduğuna dair söylentiler dolaşmaya başlamıştı. Ve Elif, istemeden de olsa, bu gizemin tam merkezinde olacaktı.

---

Ve böylece ilk gün sona erdi. Ama asıl kabus, daha yeni başlıyordu…

---