Özür Dilerim

"Bana her zaman saygızlık yapma derdin, hakkımı savunmama izin vermedin hiçbir zaman herkeste hakkı varmış gibi ezdi beni." Dedi soğuk bir tonda, derin bir nefes alıp, çatlayan dudaklarını yaladı. Yan yana oturuyorduk ama aramızdaki uçurumdan sert rüzgarlar esiyordu. Derin bir nefes alıp. "Özür dilerim." Dedim. Şaşkınlıkla bana baktı sözlerim onu bu kadar şaşırtacağını düşünememiştim. Bir anda fal taşı gibi açılan gözlerini yaşlar doldurdu. O da beni şaşırtmıştı. Kafasını elleriyle kapatarak, hıçkırıklarla ağlamaya başladı. " Yıllarca ihtiyacım olan tek şey buydu, ama sen bunu gideceğin zaman söylüyorsun. Korkuyorsun çünkü. Senin sevgin için yaptım bir sürü şeyi ama sen sadece beni kafandaki kişi olduğum zaman sevdin. Şimdi dilediğin özür beni değil içimdeki kırılan çocuğun canını yakıyor." Dedi. " Özür dilerim, seni kırdığım için. Özür dilerim, duygularını görmezden geldigim için. Özür dilerim,seni olmadığın birine dönüştürmeye çalıştığım için. Özür dilerim, bütün heveslerini kursağında bıraktığım için. Özür dilerim, benim doğrularımı sana dayattığım için. Özür dilerim, herşey için. Bir sürü sebebim var herşey için ama şuanda bir anlamı yok, biliyorum. Sadece özür dilerim." Dedim boğazımda kalan gözyaşlarımla. Bana sıkıca sarıldı, ciğerleri çıkarcasına ağladı. Yaptığım sadece sırtını sıvazlamaktı. "Seni seviyorum."dedim. Ayağa kalkarken. Gitme vakti gelmişti artık. O da benimle birlikte ayağa kalkıp boynuma sarıldı. " Biraz daha kalamaz mısın ?" Dedi ağlamaktan çatallaşan sesiyle. "Hayır." Dedim. Daha çok ağladı. Kollarını boynumdan ayırırken daha sıkıca tutuyordu. Zorlanarak ayırdım kendimden onu. "Hoşçakal." Dedim. "Seni seviyorum." Dedi sessizce...