BİZE YASAK kitap kapağı

3. bölüm / 3

Bölüm 2

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 3Şu an: Bölüm 2

Defne beni kolumdan tutup mutfağın biraz daha ilerisine çekti.

"Ne oldu?" dedim.

Etrafına bakıp sesini alçalttı.

"Aslan'ı daha önce görmüştüm."

Kaşlarımı çattım. "Nerede?"

"Geçen hafta kampüste."

"Ee?"

Defne birkaç saniye sustu.

"Tek başına değildi."

"Kim vardı yanında?"

"Bilmiyorum. Ama…"

"Ama ne?"

Defne bu kez doğrudan gözlerimin içine baktı.

"Seni tanıyormuş gibi konuştuğunu duydum."

"Beni mi?"

"Evet. Hem de senin düşündüğünden daha önce."

Bir an ne diyeceğimi bilemedim.

"Defne, saçmalama. Aslan beni nereden tanısın?"

Omuz silkti.

"Ben de onu anlamaya çalışıyorum zaten."

"Ee Defne ne diyordu?"

"Ya kızım nereden bileyim ben? "

"Ne bıkbıkanıyorsun o zaman Defne Allah Allah?"

Konuşurken abım seslendi:

"Eylül, nereye kayboldunuz? Buzdolabından backroomsa falan mı gıttınız?"

"Hah ne komiksin işicem şimdi altıma gülmekten."

"Tabii kızım ne sandın?" demesiyle ufak bir kahkaha attılar.

Defne'yi de alıp mutfaktan çıktım. Koltuğa oturduk yan yana.Defneye eğilip;

“Dışarı çıkmaya ne dersin?"

Defne yüzüme baktı.

“Şimdi mi?”

“Evet, şimdi. Evde oturup abimin saçma esprilerini dinlemektense dışarı çıkalım.”

Abim koltuğun diğer ucundan kafasını kaldırdı.

“Benim esprilerim saçma değil, siz anlamıyorsunuz.”

“Tabii abi.”

“Ciddiyim.”

“Ben de ciddiyim.”

Defne kıkırdadı.

Abim gözlerini devirdi.

“İkiniz bir araya gelince evde huzur kalmıyor.”

“Biz mi?”

“Evet, siz.”

“Sen bizi kıskanıyorsun.”

“Ne kıskanacağım sizi?”

“Bilmiyorum. Gençliğimizi falan.”

“Eylül, sen daha on sekiz yaşındasın.”

“Eee?”

“Ne gençliği?”

“Abi sus.”

Defne kahkahayı bastı.

“Ben hazırlanıyorum,” dedim ayağa kalkarak.

“Çok geç kalmayın,” dedi abim.

“Tamam anne.”

“Eylül.”

“Tamam tamam.”

Odama geçip üzerime ince bir ceket aldım. Saçlarımı hızlıca düzelttim, aynaya bakıp yüzümü inceledim.

Bir an önce mutfakta konuştuklarımız aklıma geldi.

Aslan'ı daha önce görmüştüm.

Tek başına değildi.

Seni tanıyormuş gibi konuştuğunu duydum.

Kaşlarımı çattım.

Defne'nin bunu uydurması için hiçbir sebep yoktu. Ama Aslan'ın beni tanıyor olması da mantıklı gelmiyordu.

Hem daha doğru düzgün tanışmamıştık bile.

Belki de Defne yanlış anlamıştı.

Büyük ihtimalle öyleydi.

Telefonumu cebime koyup odadan çıktım.

Defne kapının yanında beni bekliyordu.

“Hazır mısın?”

“Hazırım.”

Ayakkabılarımızı giyip evden çıktık.

Akşam havası yüzüme vurduğu anda içimdeki sıkışıklık biraz dağıldı. Sokak her zamanki gibiydi. İnsanlar yürüyordu, arabalar geçiyordu, birkaç dükkândan müzik sesleri geliyordu.

Defne yanımda yürürken bir anda koluma girdi.

“Bir şey soracağım.”

“Yine ne var?”

“Aslan'la konuştuğunda ne hissettin?”

Durup ona baktım.

“Ne alaka şimdi?”

“Merak ettim.”

“Normal hissettim.”

“Normal mi?”

“Evet.”

“Hiç mi garip gelmedi?”

“Hayır.”

Defne dudaklarını büzdü.

“Bence sana karşı garip bir tavrı vardı.”

“Daha iki kere falan gördüm çocuğu.”

“Ben de onu diyorum zaten.”

“Defne, büyütme.”

“Ben büyütmüyorum. Sadece…”

“Ne?”

“Boş ver.”

“Hayır, söyle.”

“Yok.”

“Defne.”

“Eylül.”

“Defne!”

Gülmeye başladı.

“Tamam ya, hiçbir şey demedim.”

“İnsan meraklandırıp sonra 'boş ver' der mi?”

“Diyorum işte.”

“Sinir bozucusun.”

“Biliyorum.”

Yürümeye devam ettik.

Bir süre sonra konu değişti. Üniversiteden, derslerden, hocalardan, geçen hafta yaşadığımız saçma sapan olaylardan konuştuk. Ben de ister istemez rahatladım.

Ta ki telefonum titreyene kadar.

Ekrana baktım.

Mert.

Mert: Neredesiniz?

Kaşlarımı kaldırdım.

Ben: Dışarı çıktık.

Birkaç saniye sonra cevap geldi.

Mert: Nerede?

Ben: Niye?

Mert: Söyle işte.

Ben: Merak mı ettin?

Uzun süre yazmadı.

Sonra:

Mert: Eve geçmeden önce uğrayın.

Defne ekrana bakmaya çalıştı.

“Kim?”

“Mert.”

“Ne diyor?”

“Bilmiyorum. Eve geçmeden önce uğrayın diyor.”

“Bence gidelim.”

“Niye?”

“Belki bir şey vardır.”

“Sen de her şeyi gizemli hale getiriyorsun.”

“Ben değilim, olaylar gizemli.”

Gözlerimi devirdim.

“Tamam.”

Mert'in söylediği yere doğru yürümeye başladık.

Yaklaşık on dakika sonra uzaktan üç kişiyi gördüm.

Mert.

Kaan.

Ve…

Adımlarım istemsizce yavaşladı.

Defne koluma dokundu.

“Eylül.”

“Gördüm.”

Aslan başını kaldırdı.

Göz göze geldik.

Bu kez yüzündeki ifade farklıydı.

Sanki beni gerçekten bekliyordu.

Ben daha bir şey söylemeden Mert elini kaldırdı.

“Sonunda geldiniz.”

Yanlarına yaklaştık.

“Ne oldu?”

“Bir şey olmadı,” dedi Mert.

“Ee niye çağırdın?”

“Öylesine.”

“Öylesine insan dışarıdan çağırılır mı?”

Kaan güldü.

“Sen gelmezsin diye düşündük.”

“Niye gelmeyeyim?”

“Bilmem.”

Aslan hâlâ sessizdi.

Ben de ona bakmamaya çalışıyordum.

Ama birkaç saniye sonra dayanamadım.

Gözlerimiz yeniden buluştu.

Bu kez Aslan hafifçe gülümsedi.

“Sen bugün biraz dalgınsın.”

Kaşlarım çatıldı.

“Değilim.”

“Öylesin.”

“Beni nereden tanıyorsun da dalgın olduğumu biliyorsun?”

Söz ağzımdan çıkar çıkmaz ortamın havası değişti.

Defne bana baktı.

Mert'in yüzündeki gülümseme kayboldu.

Kaan sessizleşti.

Aslan ise birkaç saniye boyunca hiçbir şey söylemedi.

Sonra ellerini cebine koydu.

“Belki de seni sandığından daha uzun zamandır tanıyorumdur.”

Kalbim bir anlığına duracak gibi oldu.

“Ne demek o?”

Aslan cevap vermedi.

Mert araya girdi.

“Tamam, yeter. Burada niye sorgu odası kurdunuz?”

“Hayır,” dedim. “Bir dakika.”

Aslan'a baktım.

“Ne demek istedin?”

Bu kez yüzündeki ifade tamamen değişti.

“Şimdilik bir şey demek istemedim.”

“Şimdilik mi?”

“Eylül.”

Mert'in sesi sertleşmişti.

Ona döndüm.

“Ne?”

“Boş ver.”

“Hayır, boş vermeyeceğim.”

Defne sessizce yanıma geldi.

Aslan gözlerini benden çekti.

“Bir gün öğrenirsin.”

“Ne zaman?”

Bana baktı.

“Hazır olduğunda.”

Sonra arkasını dönüp birkaç adım uzaklaştı.

Ben olduğum yerde kalmıştım.

Defne kulağıma eğildi.

“Ben sana demiştim.”

Dişlerimi sıktım.

“Bu çocuk kim?”

Defne omuzlarını kaldırdı.

“Onu ben de bilmiyorum.”

Ama bu kez ikimiz de biliyorduk.

Bu iş, sandığımdan çok daha karmaşıktı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

67okunma 5beğeni 3yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…