Bölümler 2Şu an: Ufak Bir Şaka
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Tulpar Timi , yine bir operasyondan dönmüş ve operasyon hakkında konuşuyorlardır.
Murat her zaman ki gibi :
- Yahu o sonda ki elemanın bakışlarını gördünüz dimi ölmede önce. Yaptıklarını bilmesem acıyacaktım adama .
Ataman Yüzbaşı (Şaka ile karışık ciddi bir sesle ) :
- Sen emre karşı mı gelirdin yani Murat ona acıyarak ?
Murat :
- Yok Komutanım elimde olsa acırdım. Ama bir emir kuluyuz hislerimize göre değil emirlere göre hareket ederiz komutanım. Ahh birde elimizde olsa en çok isteyeceğim şey şu Çine bir baskın yapsak ne güzel olurdu be!
Arslan :
- Çok iyi olurdu be . Hatta ben bu fikre bayıldım. Çine baskın yapmaya ne dersiniz?
Gökhan :
- İyi ben varım.
Arslan :
- Ben ciddiyim Gökhan. Gerçekten şu yolun sonuna kadar gidip bir şehit olmak var şu dünyada. O duyulmayan sesleri kanımızla duyurmak var. Unutulmuş bir geçmişi hatırlatmak var bu işin sonunda , şimdi bu şehadet şerbetini birlikte mi içiyoruz yoksa ayrı mı ?
Murat :
- Ben varım Gardaş.
Gökhan :
- Buda sorumu ya benim annem onlardan ne çekti tabiki de varım
Halil :
- yani sorumu tüm tulpar Timi bunu tabikide kabul eder de biz bu dediğini nasıl yapacağız afedersin toplama kamplarına gidip kurşun mu sıkacağız hadi diyelim sıktık bunlar bizi tek bombada gebertirler.
- Zaten istediğimiz bu ya hani bu uğurda can vermek. Ne kadar güzel birşey . Öyle değilmi komutanım sizde varsınız değil mi?
Ataman Yüzbaşı :
- O nasıl söz Arslan tabikide varım her gece rüyalarıma giren o kardeşlerimize nasıl olurda sırt çeviririm.
Kapıdan içeri Umay ve Meva girdi.
Umay :
- Yine ne konuşuyorsunuz böyle dalmışsınız ?
Murat söze girer :
- Çine baskına gidiyoruz gelcen mi ?
Umay :
- Ooo gelmezmiyiz geliriz tabi ne zaman bu akşam uygun mu ?
Ataman Yüzbaşı:
- Umay bak biraz komik gelecek ama biz ciddiyiz .
- Aa ciddiyseniz işler değişir , benim bunu hemen bacıma yetiştirmem gerek kadroda onada yer var değil mi ?
Halil :
- Var var gelsin sıkıntı yok. Ee meva sen varmısın, orda bir doktor eline ihtiyacımız olacak muhakkak.
Meva :
- Ya şu soruyu sorup durmayın Tabikide evet ya yeter bıktım oldu olacak kurana el basalım.
Halil ( Parmaklarını şıklatarak):
- Mükemmel bir fikir bir ara yemin töreni düzenleyelim.
Ataman Yüzbaşı araya girer :
- Ee Umay senin bu bacım dediğin kız kardeşin mi, ne iş yapıyor ?
- Hayır komutanım kardeşim değildir ama öyle gibidir ilk sosyal medyadan tanıştık çocukken, ikimizde asker olmak istiyorduk ikimizde olduk çok şükür, o bir de hafızlık istiyordu. Hafızda oldu şu an oda Diyarbakır' da görev yapıyor.
-İyi iyi maşallah.
Saat baya geç olmuştu. Herkesin gözlerinden uyku akıyordu.Ama merak için de bunun planını nasıl kuracaklarını nasıl ölümleriyle Uygurları duyuracaklarını düşünüyorlardı. Biliyorlardı ki bu bir delilikti. Delilik, ölmek değil yine yankılanmayacağı bir şey için kendilerini feda etmek delilikti. Dünyanın en güçlü ülkesinden birine baş kaldırmak delikti. Bu fikirleri yüzünden akıl hastanesine bile yatabillirlerdi.
Derken içeriye çay ocağının sahibi ve emekli asker olan Orhan usta geldi.
- Çocuklar kalkıyormusunuz, biraz daha kalsaydınız hanım sizin için sültü bulamaç yapsaydı siz seversiniz ?
Halime Teye :
- He çocuklar 2 dakikamı almaz yapayım mı?
Ataman Yüzbaşı :
- Başka zaman artık Halime teyze, Ustam saat geç oldu hem, sen kapatmayacakmısın dükkanı?
- Çoktan kapattım da size her zaman açık oğlum gece yarısı da olsa canınız istediği gelin ben açarım.
Murat :
-Aman ustam sen neden bize söylemedin biz dalmışız öyle saatinde farkında değiliz. Hadi ellerinden öperiz hayırlı geceler" diyip çıktılar.
Onlar bu ocağa her zaman gelirlerdi. Betondan biraz uzaklaşıp böyle bir alanda bulunmak onlara huzur veriyordu.
" Arkadaşlar biliyorum çocukça bir kurgu, ama şu an dünyanın göz yumduğu Sincan Uygur Katliamını biraz olsun duyurmak için böyle bir kitap yazdım. Belki bilmeyenler için bu Katliyamın bu kadar büyük olduğunu bu kitap ile öğrenip duyurusunuz. İnşallah kitabı benğenmişsinizdir yazdığım ilk kitap, hataları olabilir kusura bakmayın." :))
Bölüm etkileşimi
