Ön Söz

Ben çocukken çok yaramazdım; her yeri kırıp döken biriydim. Annem de hep o meşhur terliğiyle beni bütün sokak boyunca kovalardı. Bütün sokaktaki çocuklar da bana gülerdi. Sanki dayaktan kaçış vardı; nereye kaçıyorsam, artık elinde sonunda eve dönüp o dayağı yiyecektim.

Keşke o zamanlara dönsem; o dayağı her gün yemek isterdim.

Ben Merkür, evet, bildiğiniz gezegen ismi. Annem beni doğurmaya yakın evimizin bahçesine göktaşı düşmüş. Annem o korkuyla, sizin anlayacağınız üzere, ben biraz erken gelmişim. Babam da bu çocuk göktaşı sayesinde ansızın geldi; en iyisi biz bu çocuğa Merkür ismini koyalım demiş. Garip olan ise benim cinsiyetimi de bilmiyorlar; sürpriz olsun demişler. Gerçekten de sürpriz bir şekilde gelmiştim.

Sizlere Merkür'ün, yani benim hayat hikayemi anlatacağım. Garip, zorlu, acıklı... Hadi başlayalım.