21. Bölüm – Sonsuza Dek "Evet"

Aylarca süren hazırlıkların ardından o büyük gün gelmişti.
Sabahın ilk ışıklarıyla düğün alanında tatlı bir telaş başlamıştı.
Deniz kenarında, beyaz çiçeklerle süslenmiş bir iskele hazırlanmıştı. Masalar, ışıklarla ve çiçeklerle donatılmış, gün batımını bekliyordu.
Ege ve Mert damat odasında son hazırlıklarını yaparken heyecanlarını gizleyemiyordu.
Mert aynaya bakıp gülümsedi.
"Bugün gerçekten evleniyoruz."
Ege omzuna dokundu.
"Hayatımızın en güzel günü."
Diğer tarafta Duru ve Lina gelinliklerini giymişti.
İkisi de aynaya baktığında gözleri doldu.
Lina, Duru'nun elini tuttu.
"Birlikte başladığımız bu yol..."
"Bugün bambaşka bir yere gidiyor."
Duru gülümsedi.
"Ve ben çok mutluyum."
Gün batımına dakikalar kala davetliler yerlerini aldı.
Yumuşak bir müzik eşliğinde önce Ege yürüdü.
Ardından Mert...
İkisi de nikâh masasının önünde heyecanla bekliyordu.
Müzik değişti.
Duru ve Lina, babalarının kolunda yavaş adımlarla yürümeye başladı.
Ege ile Mert onları görünce gözlerini ayıramadı.
Duru'nun gözleri Ege'yi buldu.
Lina da Mert'e gülümsedi.
İki çift de birbirine yaklaşırken alkışlar yükseldi.
Nikâh memuru konuşmaya başladı.
"Bugün burada iki güzel çiftin hayatlarını birleştirmesine tanıklık ediyoruz."
İlk olarak Ege ile Duru'nun nikâhı kıyıldı.
"Ege Arslan..."
"Duru Yalın'ı eş olarak kabul ediyor musunuz?"
"Evet."
"Duru Yalın..."
"Ege Arslan'ı eş olarak kabul ediyor musunuz?"
Duru gülümseyerek cevap verdi.
"Evet."
Alkışlar yükseldi.
Sıra Mert ile Lina'ya geldi.
"Mert Kaan..."
"Lina Aksoy'u eş olarak kabul ediyor musunuz?"
"Bütün kalbimle... Evet."
"Lina Aksoy..."
"Mert Kaan'ı eş olarak kabul ediyor musunuz?"
"Evet."
Nikâh memuru gülümseyerek ayağa kalktı.
"Artık resmen evlisiniz."
Davetliler coşkuyla alkışlamaya başladı.
Ege ile Duru birbirlerine sarıldı.
Mert ile Lina da mutlulukla kucaklaştı.
Ardından dört arkadaş aynı anda gökyüzüne baktı.
İlk tanıştıkları fotoğraf stüdyosu...
Yarışma...
Mezuniyet...
Motorlarla yaptıkları yolculuk...
Teknedeki evlilik teklifleri...
Hepsi bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçti.
Kemal Usta yanlarına geldi.
Gözleri dolmuştu.
"Siz bana önce iyi öğrenciler oldunuz."
"Sonra iyi dostlar..."
"Şimdi ise çok güzel aileler oldunuz."
Dördü de ona sarıldı.
Tam o sırada havai fişekler gökyüzünü aydınlattı.
Fotoğrafçılar deklanşörlere peş peşe bastı.
Çıt! Çıt! Çıt!
Ege gülümseyerek Duru'ya baktı.
"Hatırlıyor musun?"
"İlk fotoğrafını habersiz çekmiştim."
Duru kahkaha attı.
"İyi ki çekmişsin."
Mert de Lina'nın elini sıktı.
"Bir fotoğrafla başlayan hikâyemiz..."
"...ömür boyu sürecek."
Gün batımı denizin üzerinde kaybolurken dört arkadaş artık yeni bir hayata adım atmıştı.
Ve o gün çekilen son kare, albümlerinin kapağına yazılacak cümleyi anlatıyordu:
"Bazı hikâyeler bir fotoğrafla başlar, ama gerçek aşk bir ömür sürer."