Bölümler 44Şu an: 14. Bölüm – Uyanış Krizi
- 1 1. Bölüm – Tanışma233 kelime
- 2 Ada’nın Günlüğü – 14 Mart(Hastanede, ilk gece)87 kelime
- 3 2. Bölüm – Gölge Gibi313 kelime
- 4 Ada’nın Günlüğü – Aynı Gün Gece9 kelime
- 5 3. Bölüm – Sınırda169 kelime
- 6 4. Bölüm – İlk Adım398 kelime
- 7 5. Bölüm - Temas225 kelime
- 8 6. Bölüm – Yanıktan Geriye Kalanlar186 kelime
- 9 7. Bölüm – Kayma219 kelime
- 10 8. Bölüm – Gölgeden Gelen167 kelime
- 11 9. Bölüm – Rüya Tanrıları184 kelime
- 12 10. Bölüm – Sınır Çizgisi182 kelime
- 13 11. Bölüm – Düşe İlk Adım155 kelime
- 14 12. Bölüm – Uyanmanın Acısı102 kelime
- 15 13. Bölüm – Uyuma İsteği119 kelime
- 16 14. Bölüm – Uyanış Krizi121 kelime · Okuduğun bölüm
- 17 15. Bölüm – Tanrıların Yalnızlığı116 kelime
- 18 16. Bölüm – Sonsuzluk İlacı126 kelime
- 19 17. Bölüm – Geri Dönmeyenler156 kelime
- 20 18. Bölüm – İki Dünya Arasında136 kelime
- 21 19. Bölüm – Gözcü166 kelime
- 22 20. Bölüm – Tanrıçanın Gölgesi151 kelime
- 23 21. Bölüm – Kim Kimdi?127 kelime
- 24 22. Bölüm – Uyanmak Mümkün mü?145 kelime
- 25 23. Bölüm – Bilinç Hırsızı147 kelime
- 26 24. Bölüm – Tanrıyı Suçlamak116 kelime
- 27 25. Bölüm – Sırrın Ağırlığı111 kelime
- 28 26. Bölüm – Kardeşin Gölgesi132 kelime
- 29 27. Bölüm – Zihin Sorgusu131 kelime
- 30 28. Bölüm – İnsan Kalmak133 kelime
- 31 29. Bölüm – Sahte Aşk159 kelime
- 32 30. Bölüm – Ayna164 kelime
- 33 31. Bölüm – Ruhların Savaşı109 kelime
- 34 32. Bölüm – Sessiz Tanrı142 kelime
- 35 33. Bölüm – Tanrıya Karşı İnsan136 kelime
- 36 34. Bölüm – Çatlağın İçinden Işık137 kelime
- 37 35. Bölüm – Sadece Sen, Sadece Ben145 kelime
- 38 36. Bölüm – Uyanış Frekansı151 kelime
- 39 37. Bölüm – Titreşim126 kelime
- 40 38. Bölüm – Sevgiyi Kırmak174 kelime
- 41 39. Bölüm – Uyanan Sabaha131 kelime
- 42 40. Bölüm – Uyananların Dünyası138 kelime
- 43 41. Bölüm – Işık Temsilcileri131 kelime
- 44 Sonsöz – Ve Işık Kaldı Geriye111 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Rüzgar sustu önce.
Ama gözlerindeki fırtına, Kerem’in fark etmemesi mümkün değildi.
“Bu sistem kontrolsüz,” dedi Rüzgar.
“Bir sınırı olmalı. İnsanlar kayboluyor. Gerçeklik siliniyor.”
Kerem gülümsedi.
Ama gülüşünde öfke gizliydi.
“Sen kim oluyorsun da sınır koyuyorsun?
Ada’yı ne zannediyorsun, senin tanrın mı?”
Rüzgar gözünü kaçırmadı.
“Onu seviyorum. Ve bu sevgiyle… en azından onun yok olmasını istemem.”
Tokat.
Sessizlik.
Sonra bir yumruk.
Sonra kavga.
Ve sonra kelimeler:
“İspat et!
Ada’yı sen mi yarattın rüyada?
Onu çıplak mı istedin?
Ona ne giydirdin?
Nerede senin Ada’n?
O senin tapınağın mı, senin Tanrıçan mı?”
⸻
Rüzgar kan içinde yerdeydi.
Ama gözleri hâlâ diriydi.
“Ben onu sevdim,” dedi.
“Sen onu kontrol ettin.”
Ve o an Ada kapıdan girdi.
Gözleri ikisini de gördü.
Ama sadece birini tanıdı.
Kendisini.
Bölüm etkileşimi