Beni Oluşturma! kitap kapağı

2. bölüm / 3

Karakter tasarımı

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 3Şu an: Karakter tasarımı

”Tembellik yapacağına beni oluşturmayı bitir!”
Yazar yatağında yayılmış, karşı koltukta oturan adama bakar.
“Neden, beğenmedin mi?”
parmağıyla yanaklarını gösterir.
“Bunun neyini beğeneceğim?! Şu yanaklara bak! Ben karakter miyim, yoksa iki kişilik pamuk şeker mi?!”
“Eeeey! Manhwa karakteri gibi yaptım seni, daha ne olsun?”
“Ha! Manhwa’ymış! O karakterler beni zaten sinir ediyor!”
“Neden? Senden daha yakışıklı oldukları için mi?Adamın yüzü bir anda ciddileşir.
“Onlar mı?! Yakışıklı mı?! Şu yüzlerine iki dakika bakınca insanın canı sıkılıyor!”
“Senin yüzüne bakınca da insanın boyunu ölçesi geliyor.”
Adam cevap vermek için ağzını açar ama söyleyecek bir şey bulamaz. Birkaç saniye yazara nefret dolu gözlerle baktıktan sonra koltuktan kalkıp aynanın karşısına geçer.
Çenesini kaldırır, saçlarını düzeltir ve kendisine hayran hayran bakar.
“Gerçekten de bu kadar kötü değilim.”
Yazar kaşını kaldırır.
“Tabii. Ayna da sana kıyamamış, görüntüyü biraz bulanıklaştırmış.”
Adam aynaya yaklaşır.
“Bulanık falan değil!”
Biraz daha yaklaşır.
"Bu, karizmatik bir bakışın doğal sonucu.”
Yüzünü sağa çevirir, sonra sola. Ardından çenesini eliyle tutup düşünceli bir şekilde başını sallar.
“Evet. Hâlâ yakışıklıyım.”
Yazar ona imalı imalı bakar.
“Sen mi?”
Yazarın yüzünde o tanıdık, uğursuz gülümseme belirir.
Adamın gözleri büyür.
“Hayır.”
Yazar gülümsemeye devam eder.
“Hayır, hayır, hayır.”
Yazar yataktan kalkar.
“SAKIN! O GÜLÜŞÜ BİLİYORUM!”
Yazar masasına doğru ilerlerken adam da aynadan ayrılıp peşinden koşar.
“Bak, ikimiz de yetişkin insanlarız. Oturup medeni bir şekilde konuşabiliriz.”
"Geçen sefer de medeni bir şekilde konuştuk.”
“Ve ortaya bu çıktı! Medeniyetin çöktüğü nokta burası zaten!”
Yazar bilgisayarına uzanır.
hemen önüne geçer.
“Hayır, hayır! Sen yat. Dinlen. Beni yazarken çok yorulmuşsundur. Hatta istersen bugün hiç yazma. Biraz kitap oku, doğaya çık, kendini keşfet”
“Ne kadar düşüncelisin”
Adamın yüzündeki gülümseme donar.Yazar bilgisayarını başına gecer ve yazmaya başlar.
Umut bir eliyle alnını tutar. Diğer eliyle yazarı durdurmaya çalışır.
“Ama ya hayır! Bilgisayara dokunma! Klavyeyi bırak! O tuşların ne suçu var?!”
Yazar oturup yazmaya başlar.
Adam birkaç saniye olduğu yerde dikilir. Sonra ağır çekimde arkasını döner ve koltuğa kendini bırakır.
Pof!
Kollarını iki yana açar, başını geriye atar ve tavana bakar.
“İşte bu kadar. Hayatım bitti.”
Yazar klavyeye basmaya devam eder.
“Daha bitmedi.”
“Benim için bitti. Ruhum bedenimi terk etti. Muhtemelen daha iyi bir karakter bulmuştur.”
Yazar kıkırdar.
başını kaldırıp şüpheyle bakar.
“Gülme. Şu an acı çekiyorum.”
“Görüyorum.”
“Hayır, görmüyorsun! Görsen ağlardın!”
Yazar birkaç dakika daha yazdıktan sonra ellerini birbirine ovuşturur.
“Bitti!”
Adam kıpırdamaz.
Yazar ona döner.
“Bakmak istemez misin?”
Adam hâlâ koltuğa yayılmış hâlde tavana bakar.
Bir süre sessizlik olur.
Sonra başını çok yavaş bir şekilde sallar.
"İstemiyorum.”
Yazarın gülümsemesi büyür.
“Emin misin?”
aniden doğrulur.
“SEN NEDEN HÂLÂ GÜLÜMSÜYORSUN?!”
Ne yaptıysan beğenmeyeceğim, baştan söyleyeyim.”
Yazar sırıtır.
“Daha görmedin ki.”
“Görmeme gerek yok. Senin o gülüşün yeterince açıklayıcı.”
Yazar bilgisayarı ona doğru çevirir
Adam yavaşça başını kaldırır, ekrana bakar ve birkaç saniye boyunca sessiz kalır.
Sonra:
“...Benim kaşlarım neden böyle?”
Yazar kahkahayı patlatır.
Adam koltuktan kalkar ve temkinli adımlarla bilgisayara yaklaşır. Sanki ekranda birazdan patlayacak bir bomba varmış gibi önce uzaktan bakar, sonra başını uzatır.
“Hmm…”
Biraz daha yaklaşır.
“Bu daha iyi olmuş.”
Yazar rahatlamış bir nefes verir.
“Beğendin mi?”
“Boyun kısa olmuş yine. 178 nedir ya?”
Yazarın yüzündeki gülümseme anında kaybolur.
“Senin de bir boy derdin var!”
Bilgisayarı kendine çevirir.
“Değiştireyim de gör gününü!”
“Tamam, tamam! Kabul ettim!"
hemen bir adım geri çekilir. Ardından hiçbir şey olmamış gibi aynanın karşısına gider. Başını sağa, sonra sola çevirerek kendini inceler. Saçlarını eliyle düzeltir, çenesine dokunur ve memnuniyetle başını sallar.
“Sakalların gitmesine sevindim. Çok rahatsız ediyordu.”
“Ben de çok sevmedim onu.”
aynadan yazara bakar.
“Hmm… Baby face seviyorsun demek.”
“Ne alakası var?”
“Tamam, tamam, utanma. Zaten batıyordu. İyi oldu.”
“kendini fazla kaptırma.”
Yazar ona gülümser.
“Göbeğini de kaldırdım.”
eli refleks olarak karnına gider. Önce karnını yoklar, sonra yan dönüp aynadan kendine bakar.
“Ah, evet! Gördüm zaten. En başta yazmamalıydın.”
Ardından yazara öyle bir bakar ki sanki göbeğini yazan kendisi değilmiş gibi hesap soracaktır.
Yazar omuz silker.
“Karakter gelişimi.”
“Karakter gelişimi değil, karakter suikastı!
"Peki, peki. Bence gömlek yerine kapüşonlu bir şeyler daha çok yakışır"
yüzü aydınlanır.
“Öyle olsun. Ama her yeni bölümde yeni kıyafet isterim, ona göre.”
Yazarın gülümsemesi donar.
“Yok artık! Her bölüm olmaz!”
“Olur, olur. Şöyle pahalı olanlarından.”
“Olmaz dedim! Onları anlatmak çok zor!”
kollarını göğsünde birleştirir.
“Yazar değil misin? Yaz işte.”
Yazar yavaşça sandalyesinde doğrulur.
“Bana bak, değiştiririm seni ha!”
hemen ellerini havaya kaldırır.
“Tamam, tamam! Bari birkaç bölümde bir değiştir.”
“Hiçbir şey demedim ki!”
“Başlama.”
“Biraz ceket de giyelim. Ne bileyim, bir kaban giyeyim. Spor ayakkabı yerine kundura giyeyim.”
Yazar gözlerini açıp ona bakar.
“Ne pahalı zevkin varmış!”
Adam gururla çenesini kaldırır.
“Biz ona karizma diyoruz.”
“Ya, ya… Karizmanı alayım mı?”
Adam bir anda ciddileşir.
“Hayır, hayır! Kalsın. Karizmamı seviyorum.”
“Az önce karizmanı almamı istiyordun.”
“Ben öyle bir şey demedim.”
“Dedin.”
“Yanlış duymuşsun.”
Yazar başını iki yana sallarken adam yeniden aynaya döner. Bir süre kendini inceler. Saçlarını düzeltir, omuzlarını geriye atar, sonra hafifçe yana döner.
Sessizlik…
Yazar şüpheyle ona bakar.
“Acaba diyorum…”
Adam gözleri aynadan yazara kayar.
“Yine neyi beğenmedin?”
“Beğenmemek değil de…”
yüzünü biraz daha yaklaştırır.
“Ne?”
“Şuraya bir gamze mi yapsak?”
Yazar bitkin bir şekilde derin nefes alır.
“Gamze… Gamze, öyle mi?”
Bilgisayarın başına dönüp hızlıca bir şeyler yazmaya başlar.
Adamın gözleri büyür.
“Dur, dur! Hemen yazma! Bir konuşalım önce!”
Yazar yazmaya devam eder.
“Bence sağ yanağa olsun. Daha karizmatik durur.”
“ sus.”
“Yoksa sol yanağa mı? İki tane de olabilir aslında”
“sus dedim!”
“Tamam, tamam! Kızma!”
Yazar bir kez daha tuşlara basar.
telaşla bilgisayarın yanına koşar.
“Ne yazdın?! Göster bakayım!”
Yazar ekranı kendine doğru çevirir.
“Hiçbir şey.”
“Ekranda bir şeyler yazıyor!”
“Gözlerin iyi görüyor, tebrik ederim.”
“Yazar hanım, lütfen ciddi olalım. Bu yüz benim yüzüm!”Yazar ona döner ve masumca gülümser.
“Evet. Ve artık gamzen de var.”
Adam donup kalır.
Yavaşça aynaya döner.
Gülümser.
Sağ yanağını inceler.
Sonra sol yanağını.
Ardından yüzünü buruşturur.
“Bir dakika…”
Yazar dudaklarını birbirine bastırarak gülmemeye çalışır.
Adam ona döner.
“Ben gülünce mi çıkıyor, yoksa sürekli mi orada duruyor?!”
Sinirli bir şekilde nefes alır
" Artık gamzen yok!!! "

" Tamam, tama saka yaptım o baska bir yazı "
Bilgisayardan baska bir dosya acar
" Bak bu sensin "
Umut yavasca bilgisayara yaklaşır
" Bu daha iyi olmuş "
Bilgisaysrdaki yazılari inceler
" Begendin mi? "
" Boyun kısa olmuş yıne 178 nedir ya "
" Senin bu bıy derdin " Bilgisayarı kendine cevirş
" Degiştiriyimde gmr gününü "
" Tamam tamam kabul ettim "
Aynadan kendine bakmaya gider bir saga bir sola bakarak kendini süzer
" Sakalların gitmesine sevindim cok rahatsız ediyordu "
" Bende cok sevmedim onu "
" Hmm bayb face seviyorsun demek "
" Ne alakası var "
" Tamam tama utanma zaten batıyordu iyi oldu "
Yazar umuta gulumser
" Göbeğinide kaldırdım "
" Ah evet gördüm zaten en basta yazmamalıdın " Sınırlı bir şekilde ona bakar
" Bence gomlek yerine kapşonlu daha cok yakısır gibi "
" Oyle olsun am her yeni bolumde yeni kıyafet iaterim ona gore "
" Yok artık her bolum olmaz "
" Olur olur soyle pahalı olanlarından "
" Olmaz dedim onları anlatmak cok zor "
" Yazar degilmisin yaz işte "
" Bana bak degiştirim seni ha "
" Tamam tama bari birkaç bolum degiştir "
Kapşonlu ya bakar
" Hep kapsınlu olmaz biraz ceket gıyelim, ne bileyim kaban gıyeyim, spor ayakkabi yerine kundura giyeyim "
" Ne pahali zevkin varmış "
" Biz ona karızma diyoruz "
" Ya ya karizmanın alıyım mı "
" Hayır hayır kalsin sevdin "
Bir süre daha aynaya bakar kendini süzer
" Acaba diyorum... "
" Yine neyi begenmedin "
" Begenmemk degilde suraya bir ganze mi yapsak "
Yazar bitkin bir şekilde derin nefes alır
" Gamze... Gamze oyle mi " Hızlıca bir şeyler yazar ama umut onu durdurnak iater
" Tamam tama kızma

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

13okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…