Ona dokunamazsın..

Düşüncelere dalmışken gelen bağırma sesleriyle irkildim. İçerden hesap sorma sesleri geliyordu. Kapı hızlı bir şekilde duvara çarparak açıldı Jisung’un abisi Jisungu yakasından tutup içeri fırlattı(adamın adı Jisung’un abisi olarak kaldı ya😓) jisung kafasını yere çarptı
“A-abi”
Yakasından sürükleyerek benim yanıma getirtti
“LAN BU ADAM ABİMİZİN ÖLÜMÜNE SEBEP OLDU SEN ONA NASIL YARDIM EDERSİN SÖYLEMESELER HABERİM OLMAYACAKTI”
Jisung gözleri dolu dolu bana bakmıştı yüzünde hayal kırıklığı beklerken sanki teşekkür edercesine bakıyordu
“Abim kötü biriydi annemi de o öldürdü zaten haketmişti bunu”
Abisini bunu duyunca sinirden boynundaki damarlar belli oldu jisunga tüm gücüyle tokat attı oturduğum yerde büyük bir çabayla kurtulmaya çalıştım
“BIRAK LAN ÇOCUĞU ONA DOKUNAMAZSIN”
Jisungu yakasından fırlatarak bana yaklaştı
“Sen benim kim olduğumu hala anlamadın mı ben soobin istediğimi yaparim istediğim gibi dokunurum ölmek istemiyorsan sus”
Jisung’un kafasını tutup duvara vurdu burnu felaket kanıyordu ne kadar sövsem küfür etsemde nafileydi Jisung ağlıyordu ölmesini izleyecek değildim
“Dur..nolur ölücek onu bırakırsan istediğin kadar para veririm gerçekten banka hesabim senin üzerine olur”
Bir süre bana baktı sonra jisunga döndü onu köşeye fırlattı
“Sende birkaç gün aç susuz kal bakalım burada”
Ve depodan çıktı

(Jisung)
Ağzımdaki kan tadı midemi bulandırıyordu abim burada bırakıp gitmişti..Minhoya baktım endişeyle bana bakıyordu
“İyi misin”
Dudaklarım istemsizde büzülmüştü kafamı iki yana sallayarak ağlamaya başladım
“Bıktım artık”
Minho ne yapacağını bilmeden bana bakıyordu
“Ellerimi çöz sana sarılmak istiyorum sonra geri bağlarsın”
Gözlerine baktım..yalnızlığıma yenik düştüm ve arkasına geçerek ellerini ve ayaklarını çözdüm minho ayağa kalkmadan kolumdan tuttu ve kendine çekmesiyle dengemi kaybedip kucağına düştüm beni kendine çekip sarıldı hızlıca atan kalbimi duymasından korkucak kadar yakındı kendimi tutamayıp tekrardan ağlamaya başladım saçlarımı okşuyordu
“Ssh tamam ben yanındayken artık kimse sana zarar vermeyecek”
Kafamı kaldırıp ona baktım
“S-söz verirsen seni buradan kurtarırım”
Minho gülümsedi çok güzeld gülümsemesi keşke hep gülümsese neden somurtkan bir yüzü vardı ki
“Söz veriyorum Han Jisung ölene kadar seni koruyacağım”
Güldüm kafamı tekrar göğsüne yasladım
Kalbi çok hızlı atıyordu bu kadar hızlı olması normal değildi kafamı kaldırarak alttan ona baktım
“Bir hastalığın yok de mi?”
“Hayır niye ki?”
Omzumu silktim
“Seni burdan kurtarınca kontrole git kalbin çok hızlı atıyor”
Minho yutkunarak gözlerini kaçırdı sessizce oturmaya devam ederken tekrar konuştu
“Abinin katiline sarılıyorsun Han Jisung”
Usul usul kafamı salladım
“Onu öldürdüğün için teşekkür ederim”
Minhonun kaşları sorgularcasına çatıldı
“Sevmiyormuydun”
“Sadece babadan abimdi zaten onun ilk eşinden korkunç biriydi… b-bana yaptıkları da öyle”
“Sana ne yaptı jisung eğer sakıncası yoksa anlatır mısın”
Kafamı salladım iki yıl önce olmuştu daha kendim kabullenemesemde Minhoya herkesten çok güveniyordum zaten abim dışında kimseyi görmüyordum derin nefes alarak anlatmaya başladım
“Bak şimdi…”

Anı başlangıcı(rahatsız edici sahneler olabilir)
“ A-ABİ NEDEN ÜZERİME GELİYORSUN”
Yeosun yavaş adımlarla jisunga yaklaşıyordu jisung korkmuş ve neler olduğunu anlamamıştı
“Abin değilim jisung anla şunu”
Yeosun sigarasını Jisung’un kolunda sürdürmüştü oda Jisung’un çığlığı ile dolmuştu
Jisungu duvara sıkıştırdıktan sonra kemerinş çözmeye başladı
“B-bana ne yapacaksın”
Yeosan güldü
“Annende yarım kalan işi yapıcam o orospu bir şekilde beni durdurmuş olabilir ama sen durduramazsın”
Jisungu tuttu ve arkasını çevirerek duvara yasladı
“Acımayacak demeyeceğim çünkü acıyacak ve ben sana hiç acımayacağım Jisungie..”
Anı bitişi
Yutkunarak söze devam etmeye çalıştım gözümden akan bir damla yaşa engel olamadım
“Sonrasına gerek yok bence”

(Minho)
Duyduğum şeyler ile kaskatı kesilmiştim
Hangi cani böyle bir şey yapabilirdi..Jisung’un üzerindeki mavi kısa kollu tişörtten yanık izini görebiliyordum kolunu elime alıp dudağıma yaklaştırdım ve minik minik öpücükler kondurdum Jisung’un titrek bir şekilde iç çektiğini duydum..
“Ben senin yaralarını iyileştiririm kimseye ihtiyacın yok..”
Jisungdan acı bir kıkırdama yükseldi
“Yarın doğum günüm”
Elimle kafasını yukarı kaldırarak bana bakmasını sağladım
“20 yaşına giriyorsun”
Acı bir gülümseme ile doğruldu ve kucağımdan kalktı eli boynuna gitti ve kolye benzeri olan bir şeyi çıkardı..bir anahtardı
“Buradan yarın kurtulmaya ne dersin Lee Minho?”

-ayayayay momentler geliyor sankimsiii
Ama sanki Han Jisungu biraz kucuk mu yapmisim 20 -26 yaşlar bence cok değil yaa🥹
Neyse 630 kelime yazmisim rekor tskler muah 😘😘✌️