Kore Savcısı

Lee Minho
26 yaşında
Kore savcısı

Ellerimle yüzümü ovuşturup önümdeki dosyalara baktım ne kadar çalışsam da azalmıyorlardı şu sıralar çok yoğundum uyuyacak zaman bile bulamıyordum çayocağını arayıp kendime sade kahve istedim
Kapı çaldığında kahve içeceğim düşüncesi vardı kafamda
“Gir.”
Kafanı uzatan avukatla gülümsedim
“Sayın savcım gelebilir miyim?”
“Buyrun Avukat Hanım oturun”
Avukat Hanım oturmak yerine masama yaklaştı önüme birkaç dosya bıraktı
“Vaktinizi çok almayacağım savcım”
“Anlat bakalım”
Bir yandan da dosyalara bakıyordum
“ 3 ay önce bir çocuk ve kadın tacirliği yapan bir çete liderine baskına gitmiştik küçük bir çatışma olmuştu hatırlıyorsunuz değil mi”
Dosyaları görür görmez hatırlamıştım zaten
“Evet adam kaçmasın diye vurmuştum komaya girmişti.”
Avukat kafasını salladı
“Hah işte savcım adam bugün sabah hayatını kaybetti.”
Siktir..
Çenemi sıvazladım
“Bu hiç iyi olmadı ya onda diğer çeteler ile ilgili bir sürü bilgi vardı”
“Ne yapmayı düşünüyorsunuz savcım?”
“Yapıcak bir şey yok Su-mi dosyalarımın üzerine dosyalar eklencek iş yine savcına kalıcak”
Ayağa kalktım ve kapıyı açtım.
“Ben bu yol düşüneceğim sana bildiririm işim vardı çıkıcaktım bende buyur.”
Avukat kafasını salladı ve odadan çıktı
Bende odamı kilitleyip adliyeden çıktım arabımın oraya geldiğim de tekerleklerin patlamış olduğunu gördüm
“Off! Yine çocukların işi olmalı sizi bir yakalasam ağzınıza fena sıçıcam”
Yönümü değiştirerek karakola doğru yürümeye başladım hava iyice kararmıştı. Arkamda bir çıtırdı sesi duydum kafamı çevirip baktığımda kimse yoktu. Aldırmadan yürümeye devam etmemle bir elin bezle ağzımı kapaması bir oldu sonrasını hatırlamıyordum