Kıvılcımı Bile Çok Görmek

"Planımız bu şekilde" dedim Defne'ye planımızı anlattıktan sonra.

"Anladım...abla" dedi Defne. 'Abla'. Dikkatimi bozmadan Defne'ye döndüm.

"O zaman planın ilk aşamasını yapıyoruz."

Bağırdım. Odaya bir adam geldi.

"Ne bağırıyorsun" dedi.

"Karnım çok kötüyüm" dedim. Sahteydi. Planımızın bir parçasıydı sadece. Adam birkaç adım daha atıp tam odaya girdiğinde silahı çıkarttım ve silahın arkasıyla kafasına vurdum. Adam bayıldı.

"Tamam sakin oluyoruz. Elimi tut ve asla bırakma tamam mı Defne" dedim

"Tamam abla" dedi ve elimi tuttu. Temkinli bir sekilde bir elimde silah bir elimde Defne'nin eli ile yavaş yavaş ilerliyorduk. İçeride uyuya babama çaktırmadan dış kapıyı açtım. Hava aydınlanmaya başlamıştı. Öndeki iki adamın kafasına da silahın arkasıyla vurdum onlarda bayıldı.

"Koş Defne!" Dedim ve elimden tutan defneyle ormana doğru koşmaya başladık. Silahımı cebime koydum ve yeteri kadar koştuktan sonra durduk. Telefonu çıkarttım ve Atlası aradım

"Alo? Atlas!" Dedim

"Asena! Nerdesin?!" Dedi Atlas

"Anlatacağım. Ama biz şimdi kaçıyoruz bir ormandayız canlı konum atıyorum" dedim. Telefonu kapatmadan canlı konum attım.

"Kızım biz derken? Kim var?" Dedi

"Anlatacağım ama lütfen gel" Dedim

"Geliyorum," Dedi.

Tekrar koşmaya başlarken kulübeden havaya sıkılan bir mermi sesi geldi.

"Defne!" Dedim. Baktığımda bir sorun olmadığını gördüm.

"Asena! Noluyor kızım! İyi misin" dedi telefondaki Atlas. Telefonu kapatmadan cebime attım ve silahı cebimden alıp Defne'yle koşmaya devam ettim.

Biz koşarken yaklaşan adım sesleriyle bir çalılığın arkasına girdik. Adamlar farklı farklı yollara saparken çalılıktan çıktık. Sabahın erken saatlerinde temiz havanın kokusunu içimize çekerek koşarken Defne seslendi.

"Abla ayaklarım yoruldu" dedi. Durdum.

"Ablacım az kaldı duramayız" dedim ve devam ettim. "Gel, gel kucağıma" dedim ve Defne'yi kucağıma aldım. Koşmaya çalıştım. Sonunda arabaların geçti otoyola inebilmiştik. Silahımı bıraktım ve cebimdeki telefonu aldım

"Atlas! Atlas biz yoldayız" dedim sağı solu kontrol ederken. Defne'yi kucağımdan indirdim.

"Tamam geliyoruz yoldayız" dedi Atlas.

Beklerken etrafı kontrol ediyordum ki bir araba önümüzde durdu.

"Ben çocuklu kadında severim güzelim gel gidelim istediğin yere götüreyim" dedi arabadaki adam Defne korkup arkama saklanırken yaşadığımız şeylerle bu olan bardağı taşıran son damla oldu. Ayağımla arabasına tekme attım

"Ne diyosun lan sen sapık!" Diye vuruyordum.

"Deli mıdır nedir çattık anasını" dedi ve son gaz gitti.

Ağlamak üzereydim ama ağlamamalıydım. Defne varken ağlayamazdım.

Birkaç dakika sonra o tanıdık araç son hızla geliyordu. Atlastı. Atlasın arabası önümüzde durdu. Arabada Mert Aybüke ve Atlas vardı. Atlas arabadan indi.

"Atlas!" Dedim. Kollarımı boynuna doladım ve Atlas'ta kollarımı belime sardı. Gözlerimi kapattım. Uzun zaman sonra bu sarılmaya ihtiyacım vardı. Atlas kokumu içine çekiyordu bende. Sarılmayı bitirdik Atlas Defne'ye baktı.

"Önce eve gidelim sonra konuşalım" dedi Atlas. Kafa salladım ve ön yolcu koltuğuna geçtim. Defne ise Aybüke ve Mertin yanına geçti.

Kafamı cama dayamış, yorgunluğumu atmaya çalışıyordum. Hava iyice aydınlanmıştı. Eve geldik. Ve daireye çıktık. Eve girdiğimizde Umut açtı kapıyı içeri girdik.

"hoşgeldiniz" dedi Umut gülümsemeyle. Salona geçtik. Büyük L koltuğa oturmuş benim konuşmamı bekliyorlardı.

"O binada yani beni kilitlediğin yerde Defne'yi buldum. Defnenin annesi ve babam işte. Neyse sonra binadan beraber konuştuğumuz gibi arabaya geçtik. Ama babamın adamı benimde eski sevgilim Eymen vardı. Sürdü kulübeye babamla tartıştık. Sonra kaçtık işte." Diye anlatım.

"O pi-" Atlas tam küfür ediyorduki Defneye baktı.

"O pislikler size birşey yapmadı dimi" dedi Atlas.

Tam hayır anlamında kafa sallıyordum ki Defne konuştu.

"Babam ablama vurdu" dedi Defne.

"Ne vurması ya" dedi Aybüke ve devam etti

"Nasıl vurabilir ya!"dedi.

"O herifin var ya neyse" dedi Atlas.

"Abi şirkete geçiyoruz biz, bu arada geçmiş olsun asena" dedi Mert ayağa kalkarken

"Sağ ol." Dedim. Aybükede ayağa kalktı ve bana sarıldı, Defne'nin saçlarını okşayıp "Mert bende geliyorum" dedi.

"Kardeşim bende gidiyorum yurtdışından sevgilim geliyor onu karşılayım hadi geçmiş olsun görüşürüz" dedi ve umutta gitti.

"Bakır" Dedi Atlas.

"Atlas" dedim.

"İyi misin" dedi Atlas

"Bilmem nasıl gözüküyorum"

"Güzel. Yani iyi manasında" dedi Atlas.

"Abla siz evli misiniz?" Diye sordu Defne.

"Aa Defne yok hayır" diye açıkladım.

"Valla köydeki halimiz hiç inkar edilecek degildi-" dedi Atlas. Koluna kolumla hafifce vurdum

"Atlas o nasıl söz öyle tövbe ya" dedim.

"Tamam abla anladım ben" dedi Defne gülerken

Atlas güldü bende güldüm.

"Ee biz oyuncak falan alalım o zaman" dedi Atlas

"Yani yük olmayalım şimdi" dedim .

"Ne yük olması bakır" dedi Atlas.

"Oyuncağa gerek yok Atlas abi" dedi minik Defne

"Olsun abicim olsun" dedi Atlas

"Defne duş almak ister misin?" Diye sordum

"Olur abla" dedi Defne

Odaya gidip Defne için suyu hazırladım ve banyodan çıktım, Defne ise duşa girdi.

"Defne, ablacım yardıma ihtiyacın var mı?" Diye sordum.

"Yok abla teşekkürler" dedi Defne

Odadan çıkmadan önce Defne'ye son kez seslendim

"Bak kapıya birkaç kendi kıyafet koydum biraz büyük olabilir ama idare etmeliyiz" dedim ve odadan çıktım.

Salona gittiğimde Atlasın yanına oturdum. Kafamı omzuna koydum

"Atlas sen gelmeseydin neler olurdu bilmiyorum. İyiki varsın" dedim. Yorulmuştum hem fiziksen hem duygusal olarak.

"Ama ben geldim bakır. Her zaman geleceğim ama sen iyi misin" dedi Atlas

"Defnenin yaşadıkları çok kötü. Bir çocuğa çok fazla" dedim. Kafamı omzundan kaldırdım.

"Babam daha çok bela olacak başımıza" dedim.

"Biliyorum yani adamın kızını elinden aldık" dedi Atlas

"Evet. Bir kızı için dünyaları yakan adam, öteki kızı için tek bir kıvılcımı bile çok gördü." Dedim.

"Asena, geçecek hepsi" dedi Atlas.

"Umarım. Ben bı defenye bakıyım" dedim ve kalktım. Banyonun kapısını tıklattım

"Hazır mısın Defne?" Diye sordum

"Gel abla" dedi Defne.

İçeri girdiğimde kıyafetlerim üstündebiraz tuhaf durmuştu. Güldüm

"Biraz bol olmuş ablacım" dedim ve saçlarını kurutup dışarı çıktık üçümüz. Atlas,Ben ve Defne

-----
Defne'ye alışveriş yapıyorduk. Yan yana, aramızda Defne vardı ve el ele tutuşuyorduk. Bir oyuncak mağazasına girdik. Defne oyuncaklara bakarkenben ve Atlas'ta Defne'yi izliyorduk. Etrafa göz gezdirirken onunla göz göze geldik. Dengem sarsıldı Atlas beni belimden hafifçe tuttu. Babam buradaydı. Sadece duruyordu. Hiçbir sey yapmadan duruyordu.

"Ne oldu iyi misin?" Diye sordu Atlas ve benim baktığım yere baktı

"Ne işi var bunun burada" dedi Atlas.

"Bilmiyorum" dedim

"Atlas tamam sorun yok gidelim" dedim

"Kaçarak olmaz bu, gitmiyoruz" dedi Atlas. Babam bize doğru gelmeye başladı. Hatta geldi.

"Defne'yi ver" dedi bana bakarak

"Vermem" dedim

"Benim kızım o!"

"Bağırma lan" dedi Atlas

"Senin kızın? Hani haftalarca o tozlu sandıkta kalıp ne aradığın ne sorduğun kızın mı? Çocuğun ne kadar acı çektiğini biliyorum. Bizden uzak dur… baba."