8. Bölüm

8.Bölüm

ALTAY IŞIK

“ Bir insanın gözlerine bakarsan gerçeği öğreneceğine kapılma. Çünkü gözlerde yalan söyler.”

İnsanlar çok korkaktı. Mesela şu an karşımda olan Ay Parçası gibi. Ama onu da bir yandan anlıyorum. Sonuçta kim karşısında elinde bıçak olan bir maskeli katilden korkmaz ki. Ben. Bencillik gibi görünebilirdi ama gerçek bundan ibaretti.

Yüzü beni öldürme diye bakarken gözleri hayata son nefesini vermek için bakıyordu. Tabii ki onu öldürmeyecektim. Bunu yapma amacım sadece korkutmaktı. Buradaki insanları hain bahanesiyle kurtarmak gibi bir düşüncem vardı. Bunu başarabilirsem özgür olabilecektim.

Özgür.

Hayat bana acımamıştı. Bu yüzden bu kelimenin anlamını tamamen öğrenememiştim. Beni bir ajan olarak yetiştirmek için kendilerince en iyi eğitimleri vermişlerdi. Ama özgürlüğüm. Bu sadece bir rüyadan ibaretti.

Ona doğru bir adım attım. Daha da çok korktu.

“Beni insanların içinde öldürmeyeceksin herhalde.” Anlında boncuk boncuk terler oluşmuştu.

“İnsanların içinde olduğunu kim söyledi?” Maske yüzünden sesim tanınacak gibi çıkmıyordu. Özellikle bu saatlerde boş olan bir kat tercih etmiştim.

Telefonumu çıkarıp şu oyuncu diye sayıklayan anonsu açtım. “Sevgili oyuncular, lütfen herkes odalarına girsin. Teknik bir aksaklık sebebiyle bir süre elektrikler olmayacaktır. Tekrar ediyorum…”

Bu küçük oyundan çok sıkılmıştım. Zaten şu Ekrem budalası öğrendiğinde ağzıma edecekti. Elimdeki bıçağı hızlı bir şekilde yerine koyarak ona daha da çok yaklaştım. Hareket etmesine izin vermeyecek şekilde bir elimle kollarını tuttum, diğer elimleyse ağzını kapattım. Fark edilmek istemezdim. Öyle çok korkmuştu ki. Bir an bile olsa ona acımıştım. Ama ne de olsa dozunda korku en temel ihtiyaçtı.- Bu dozundan biraz fazla olabilirdi.- Ağzını kapattığım elimde ether damlattığım bir mendil vardı.

O hemen bayılmadan önce kulağına fısıldadım. “Unutma bir insanın gözleri her zaman doğruyu söylemez. Gözlerde yalan söyler.” Bunu en iyi deneyimleyen kişi bendim. Birkaç saniye sonra Ay parçası kucağımda bayılmıştı.

Onu hızlıca odasına götürüp yatağın üstüne bıraktım. Sonra düşündüm. Acaba gerçekten özgür olabilecek miydim?