Bir Günlük Sonsuzluk

Bir ay geçti bile. Hızlıydı, güzeldi, doluydu. Pişman mıyım? Diye sordum kendime hayır. Yapmak ve değiştirmek istediğim şeyler var mı? Var

Her birlikte yine bir akşam oturmuş sohbet ediyorduk. Oliver ile son karşılaşmamızdan bu yana buzları erittik gibi idi

Violet : Miray, senin bir karın ağrın var. Ne diyeceksin?

Herkes şaşırarak ona baktı

Sofia : sen onu nasıl anladın?

Violet, kurnazca güldü.

Violet : ben insana baktığımda ciğerini okurum

Güldük. Sonra bir sessizlik oldu. Beni bekliyordular.

Miray : gitmek istediğim bir yer var. Ama tek gitmek istemiyorum, sizinle olmak istiyorum.

Daniel : tamam gideli! Söyle gidelim!

Bir anda coştu. Gülmeye başladım.

Ethan : söyle bir yer ayarlıyalım, neresi?

Gökçe : ikna etmeye gerek kalmadı

Gökhan : Miray abla istediyse yapacağız

Oliver : sen bayağı ayak uyduruyorsun artık buraya.

Gökhan : bir aydır falan sizinleyim o yüzden

Oliver : ayrıca çok yakınsın Gökçe ye kay diğer tarafa

Kahkaha attım bir anda

Gökçe : ne alakası var? Normal oturuyor işte

Oliver kaşlarını kaldırıp ona baktı. Daniel Gökhan a döndü. Gökçe nin yanakları kızarmıştı.

Sofia : bir susun ya! Miray nereye gidecektik?

Gülmem bitince biraz düşündüm.

Miray : deniz, sıcak, gezilebilecek bir yer siz seçin

Daniel : tamam, senin tam istediğin yerde benim evim var. Plan yapalım gidelim!

****

Arabadan iner inmez denizin havası yüzüme çarptı. Dalga sesleri, hafif esen rüzgar, güneş ve içimde ki hafiflik

Daniel : aman efendim hoş geldiniz. Burada beş yıldızlı oteli bile aramıyacaksınız

Ethan : inanmayın, iki gün sonra paketleri kafanıza fırlatıyor

Daniel : siz yabancı değilsiniz diye

Gökçe : biz yabancımıyız

Daniel : yok, değilsiniz. Yanlış anladınız.

Onlar arkada birbiri ile uğraşırken benim gözlerim

Kum ayağımı yakdığında hemen suya girdim. Dalgalar sakince ayağımdan geçip gidiyordu.

Gökhan, Gökçe yi tutumuş yavaşça ilerliyordular. Gülümsedim

Daniel : ben yüzeceğim

Oliver : çok uzağa gitme. Geçen sefer boğuluyordun zor kurtardık

Daniel : o stratejik bir işti

Ethan : diğer kızlara hava olsun diye boğuluyordun

Sofia : Daniel !

Daniel : aşkım, yalan! İnanma buna!

Gülmeye başladım. Saatlerce güldüm. Enerjim yerine geldi. İyi hissediyorum.

***

Akşam balkonda hepimiz oturmuş sohbet ediyorduk. Kahkahalar, şakalar ve atıştırmalıklar eşliğinde gece bşr e kadar oturduk.

Gökçe : nasıl kurtardık seni Daniel

Şakalaşmalar başlamıştı. Gökçe tüm gün gülmüştü.

Daniel : bakın, normal normal yüzüyordum

Ethan : yüzmüyordun, yardım istiyordun.

Gülmeye başladık. Ben iyi hissediyordum. Uzun bir aradan sonra

Herkes dağılmaya başladı. Odalarına geçtiler. Balkonda sedece Oliver ve ben kaldım.

Gitmem gerekiyordu ama kalkamıyordum. Kalp atışımı duyacak diye korkuyordum.

Oliver : bugün seni.. öyle görmek çok iyi geldi

Sessizliği bozdu. Ona baktım. Gülünsedim

Miray : banada çok iyi geldi

Zaten yanımdaydı. Biraz daha yaklaştı. Geri çekilmedim.
Göz göze geldik. Zaman durmuştu onun mavi gözlerine bakarken.

Gülümsüyordum ve bunu durduramıyordum. İstemsizce ben, mutlu oluyordum. Ve bu yanlıştı.

O da gülümsedi. Gözlerimiz ay ışığında parlıyordu

Oliver : Miray...

Cevap vermedim. Ama ona hayla bakıyordum..

Yanaklarımın kızardığını hissedince kalktım. Uzaklaşamadan boğazım yandı, başım döndü ve göğsüm çok acıdı.

Öksürdüm, öksürdüm durmuyordu. Gözlerim yaşardı. Oliver ın sesi gelmiyordu.

Kapı açıldı Gökçe geldi. Boğazım acıyordu. Onları sakinleştirecek bir şey diyemiyordum.

Odama nasıl gittiğimi hatırlamıyorum. Yanımda Gökçe elimi tutmuş uykuya dalmıştı.

Bazen en güzel anlar…
tam hissettiğin anda elinden kayar.”